رغيف
(
raqif
) ا . ع . نان گرده . ج :
ارغفة و رغف و رغفان و تراغيف .
رغيفى
(
raqifiyy
) ص . ع . منسوب برغيف كه نان گرده باشد .
رغين
(
raqin
) ا و ص . پ . پا تا به و مچ پيچ .
و رعنا و زيبا .
رف
(
raf
) ا . پ . سكو و نشيمنگاهى كه در در خانه جهة نشستن سازند . و برآمدگى در ديوار درون خانه به قدر چهار انگشت كه در آن اسباب زينت و ديگر چيزها گذارند . و نيز طاق مانندى در ديوار درون خانه كه در بالاى طاقچه سازند و در آن نيز اسباب زينت و جز آن گذارند .
رف
(
raff
) ا . ع . چوبى پهنا و عريض كه هر دو طرف آن در ديوار كرده بر آن متاع شگرف خانه نهند و هو شبه الطاق . ج : رفوف . و گلهء گاوان . و رمهء ميش و يا مطلق گوسپند . و هر ريگ تودهء بلند . و جاى باش شتر و گوسپند كه از شاخههاى درخت و چوب سازند . و نوعى از خوردن شتر و گوسپند . و آب دهن .
و خواربار . و نيكوئى . و جامهء تنك نرم .
و فراخى دامن جامه بثوب ديگر .
رف
(
raff
) م . ع . رف رفا ( از باب ضرب و نصر ) : بسيار خورد . و رف المراة :
بوسيد آن زن را به اطراف لب . و رف فلانا :
نيكوئى و احسان كرد بفلان . و رفت الابل :
بخوردنى رف خوردند شتران و كذلك الغنم .
و رفت العين و غيرها : پريد و برجست چشم و جز آن . و رف لونه رفا و رفيفا ( از باب ضرب ) : درخشيد و روشن گرديد گونهء او .
و رف له : نيك كوشش كرد در خدمت وى .
و رف القوم به : گرد گرفتند آن قوم او را .
المثل : من خفنا او رفنا فليقتصد اى من تعطف علينا و احاطنا . و رف الحوار امه : مكيد بچه شتر شير مادر خود را . و رف بفلان : گرامى داشت فلان را . و رف الى كذا : شادمانى نمود . و رف الطائر جناحيه : بال جنبانيد و گسترد آن مرغ وقت فرود آمدن . و نيز رف : درخشيدن برق بىآنكه پراكنده شود در ابر . و هر روزه شير خوردن . و هر روزه گرفتن تب .
رف
(
raff
) و (
reff
) ا . ع . بهرهء آب هر روزه . و تب هر روزه . يق : اخذته الحمى رفا او رفا . و شتر كلان هيكل .
رف
(
roff
) ا . ع . كاه و ريزهء آن .
رفء
(
raf '
) م . ع . رفا السفينة رفأ ( از باب فتح ) : نزديك كرانه كرد كشتى را .
و رفا الثوب : رفو كرد جامه را و پيوست و نيكو كرد دريدگى و بريدگى آن را . و يق : من اعتاب خرق و من استغفر رفا .
رفاء
(
ref '
) ا . ع . بين القوم رفاء اى التحام و اتفاق .
رفاء
(
ref '
) م . ع . رافاه مرافاة و رفاء . مر . مرافاة .
رفاء
(
ref '
) م . ع . رافاه مرافاة و رفاء : مرافاة .
رفاء
(
ref '
) ا . ع . پيوستگى و اتفاق و سازوارى و منه قولهم : بالرفاء و البنين دعاء للمتزوج .
رفاء
(
raff '
) ص . ع . رفوگر و تعمير كننده .
رفات
(
rof t
) ا . ع . شكسته و از هم پاشيده و ريزه ريزه شده از هر چيز . قوله تعالى :
إِذا كُنَّا عِظاماً وَ رُفاتاً *
.
رفادة
(
ref dat
) ا . ع . اورم مانندى كه در زير زين و پالان نهند . و خرقهاى كه بدان جراحت را بندند . و مالى كه قريش در جاهليت جهة حاجيان بيرون آوردندى و بدان براى ايشان گندم و مويز خريدندى و كانت الرفادة و السقايه لبنى هاشم و السدانة و اللواء لبنى عبد الدار .
رفادة
(
ref dat
) م . ع . رفد رفدا و رفادة . مر . رفد .
رفاده
(
ref de
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خسته بند . و مرهم . و هر چيز كه بدان زخم را بندند و مريشم .
رفارف
(
raf ref
) ع . ج . رفرف .
رفاس
(
ref s
) ا . ع . ريسمانى كه بدان سر دست شتر را ببازوى آن بندند .
رفاس
(
rof s
) م . ع . رفسه رفسا و رفاسا ( از باب نصر و ضرب ) : بپاى زد او را . و رفس العبير : بريسمان رفاس بست شتر را .
رفاش
(
raff c
) ا . ع . آنكه گندم را از انبار با بيل نزد كيال ريزد .
رفاض
(
ref z
) ا . ع . راههاى پريشان و مختلف .
رفاض
(
rof z
) ا . ع . شكسته و پريشان از هر چيزى . و رفاض الحطب : هيزم ريزه .
رفاضة
(
raff zat
) ا . ع . قومى كه گياه رفوض را مىچرانند .
رفاع
(
raf '
) ا . ع . پر شدن زراعت از دانه .
رفاع
(
raf '
) و (
ref '
) ص . ع . ايامى كه غلهء دروده را بخرمنگاه آورند . يق : هذه ايام رفاع . و كذلك : ايام رفاع .
رفاع
(
ref '
) م . ع . رافع مرافعة و رفاعا . مر . مرافعة .
رفاع
(
raff '
) ا . ع . كسى كه بلند نمايد و يا بجاى بلند و مرتفع برآيد .
رفاعة
(
raf at
) م . ع . رفع رفاعه ( از باب كرم ) : بلند آواز شد .
رفاعة
(
raf at
) و (
ref at
) و (
rof at
) ا . ع . بلندى آواز . و فى صوته رفاعة