و ظباء و ظبى (
zobiyy
) . و نشان و داغى مر مرتازيان را . و در شماتت بطور دعا گويند :
لا بظبى يعنى خداوند نگاه بدارد از براى او هر چيز كه به او رسيده است .
ظبى
(
zob
) ع . ج . ظبة .
ظبى
(
zobiyy
) ع . ج . ظبى .
ظبيات
(
zabay t
) ع . ج . ظبية .
ظبية
(
zabiyat
) ا . ع . آهوى ماده .
ج : ظبيات و ظباء . و گوسپند . و گاو ماده .
و فرج زن . و فرج ماده شتر . و فرج هر حيوان سم دارى . و فرج سگ . و انبان و انبان خرد و خريطه . و خم وادى . و نام چاه زمزم .
ظبيى
(
zabiyiyy
) ص . ع . منسوب بظبى .
ظج
(
zajj
) م . ع . ظج الرجل ظجا ( از باب نصر ) : براى دادرسى بانگ كرد آن مرد در جنگ .
ظر
(
zarr
) م . ع . ظر الرجل ظرا و مظرة ( از باب نصر ) : شكست آن مرد سنگ آتشزنه را . و ظر الشاة : ذبح كرد آن گوسپند را با سنگ آتشزنه . و ظر الحجر :
گرد و تيز كرد آن سنگرا .
ظر
(
zerr
) ا . ع . سنگ . و سنگ گرد تيز اطراف . ج : ظرار و ظرار .
ظرء
(
zar '
) ا . ع . آب منجمد و يخ . و خاكى كه بواسطهء برودت خشك باشد .
ظراب
(
zer b
) ع . ج . ظرب .
ظرابى
(
zar biyy
) و
ظرابين
(
zar bin
) ع . ج . ظربان و ظرباء .
ظرار
(
zer r
) ع . ج . ظر و ظرر .
ظرار
(
zerr r
) ع . ج . ظر .
ظراف
(
zer f
) ع . ج . ظريف . و ج .
ظريفة .
ظراف
(
zor f
) ص . ع . زيرك و دانا .
ج : ظرفاء .
ظراف
(
zorr f
) ص . ع . زيرك و دانا .
ج : ظرافون .
ظرافة
(
zar fat
) م . ع . ظرف ظرفا و ظرافة ( از باب كرم ) : زيرك و ماهر گرديد .
ظرافت
(
zer fat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زيبائى و نزاكت و لطافت و حسن و خوبى .
و زيركى و تتربو و تتربوه و تتره و گنگل و لاچ . و بذلهگوئى و خوش طبعى و لطيفه گوئى . و هوشيارى و كياست و فراست . و خوش هيئتى . و ادب و چابكى و تيزدستى .
ظرافون
(
zorr funa
) ع . ج . ظراف .
ظران
(
zorr n
) ع . ج . ظرر . و ج .
ظرير .
ظرائف
(
zar ef
) ع . ج . ظريفة .
ظرب
(
zarab
) م . ع . ظرب ظربا ( از باب سمع ) : چسپيد به او و ملصق گرديد .
ظرب
(
zareb
) ا . ع . سنگ برآمدهء تيز اطراف . و كوه پست گسترده . و كوه خرد و پشته . ج : ظراب . و نام اسب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و ظرب لبن : نام موضعى .
ظرب
(
zorbb
) ا . ع . كوتاه بالاى درشت و پر گوشت .
ظرباء
(
zerb '
) ع . ج . ظربان .
ظرباء
(
zareb '
) و
ظربان
(
zareb n
) (
zerb n
) ا . ع . جانورى كوچك مانند گربه و گنده بوى . ج : ظرابى و ظرابين و ظرباء و ظربى . المثل : فابينهم الظربان يعنى بوى گند كرد ميان ايشان ظربان و اين مثل را در وقتى گويند كه از همديگر ببرند و متفرق شوند لانه اذا فسا فى ثوب لا تزول ريحه حتى يبلى .
ظربغانة
(
zarbeq nat
) ا . ع . مار .
ظربى
(
zerb
) ع . ج . ظرباء .
ظرر
(
zorar
) و
ظررة
(
zorarat
) ا .
ع . سنگ . و سنگ گرد تيز . ج : ظرار و ظران .
ظرظور
(
zorzur
) ا . ع . سنگ . و سنگ گرد تيز اظراف .
ظرف
(
zarf
) ا . ع . خنور . و هر چه در آن چيزى نهند . و منه : ظرف الزمان و المكان . ج : ظروف و زيركى و براعت و ذكاى قلب و حذاقت و كياست . و خوشروئى . و خوش هيئتى . و خوشزبانى .
و هو نقى الظرف : او راست باز است نه خائن و دغا باز . و رايته بظرفه : خود او را ديدم .
ظرف
(
zarf
) م . ع . ظرف ظرفا و ظرافة . مر . ظرافة .
ظرف
(
zarf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آوند و خنور . و هر چه در آن چيزى گذارند .
و حوصله و بردبارى . و كم ظرف و يا تنگ ظرف : بىحوصله و كمصبر . و كسى كه هر چه بشنود همه جا واگويد .
ظرف
(
zorof
) ع . ج . ظريف .
ظرفا
(
zoraf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان ظريف .
ظرفاء
(
zoraf '
) ع . ج . ظراف . و ج .
ظريف .
ظرفان
(
zorf n
) ع . ج . ظريف .
ظرفى
(
zarafi
) ص . پ . لطيفهگو و ظريف .
ظرفى
(
zarfiyy
) ص . ع . منسوب و متعلق بظرف .
ظرفيت
(
zarfiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قابليت . و قابليت اشتمال و اندراج و مقدار گنجايش .
ظرورى
(
zaravr
) ا . ع . زيرك و ماهر .