طهاية
(
tah yat
) م . ع . طهى اللحم طهيا و طهيا و طهاية ( از باب فتح ) :
پخت گوشت را و بريان كرد و كباب نمود .
طهب
(
tahab
) ا . ع . اسم هر درخت كوچكى .
طهبلة
(
tahbalat
) م . ع . رفتن در شهرها .
طهثة
(
tohsat
) ا . ع . مرد ضعيف العقل اگر چه تناور و جسيم باشد .
طهر
(
tahr
) م . ع . طهره طهرا ( از باب فتح ) : دور گردانيد آن را .
طهر
(
tohr
) ا . ع . پاكى از خون حيض و جز آن . ج : اطهار .
طهر
(
tohr
) م . ع . طهر طهرا و طهارة و طهورا . مر . طهارة .
طهر
(
taher
) ص . ع . پاك . ج : طهرون .
طهران
(
tehr n
) ا . پ . پايتخت مملكت ايران . مر . ايران . و نام قريهاى در كروند اصفهان .
طهران
(
tohr n
) ص . ع . پاك .
طهرة
(
tohrat
) ا . ع . پاكى و پاكيزگى ( اسم است طهارة را ) .
طهرون
(
taheruna
) ع . ج . طهر .
طهس
(
tahs
) م . ع . طهس فى الارض طهسا ( از باب فتح ) : درآمد در آن زمين باستوارى و يا بسستى . و ما ادرى اين طهس : نمىدانم بكجا رفت . و ما ادرى اين طهس به ( مجهولا ) : نمىدانم بكجا برده شد .
طهش
(
tahc
) م . ع . طهش العمل طهشا ( از باب فتح ) : تباه كرد آن كار را .
و طهش فيما اخذ فيه من عمل :
درهم كرد كار شروع كردهء خود را بدست خود و يا بدست غير خود .
طهطاه
(
taht h
) ا . ع . اسب خوش منظر بشگفت آورندهء از خوبى و جمال . و جوان فربه پرگوشت .
طهف
(
tahf
) ا . ع . نان ارزن .
طهف
(
tahf
) و (
tahaf
) ا . ع . گياهى نرم و سست كه در يمن كارند و دانهء آن را كه در رنگ و كوچكى مانند خردل است در قحطى و سختى مىخورند .
طهفة
(
tahfat
) ا . ع . اعالى درخت صليان .
طهفة
(
tahfat
) ص . ع . زبدة طهفة :
مسكهء تنك .
طهفة
(
tehfat
) ا . ع . پارهء از هر چيزى .
طهفلة
(
tahfalat
) م . ع . خوردن نان ارزن و مداومت كردن بر آن .
طهق
(
tahq
) ا . ع . سرعت رفتار .
طهق
(
tahq
) م . ع . طهق طهقا ( از باب فتح ) : شتافت و تند رفت .
طهل
(
tahl
) ا . ع . آب برگرديده رنگ و مزه .
طهل
(
tahel
) ص . ع . ماء طهل :
آب برگرديده رنگ و مزه .
طهل
(
tahal
) م . ع . طهل الماء طهلا ( از باب سمع و فتح ) : برگرديده رنگ و مزه شد آب .
طهلبة
(
tahlabat
) م . ع . طهلب الرجل طهلبة : رفت آن مرد در شهرها .
طهلة
(
tohlat
) ا . ع . گياه اندك . و نام ترهاى نازك .
طهلس
(
tehles
) ا . ع . لشكر گران .
طهلئة
(
tehle'at
) ا . ع . مراد حمق بىخير . و گل و لاى كه در حوض فروريزد بعد از آنكه اندود كرده باشند آن را . و تيرگى . و ابر . و ما فى السماء طهلئة :
نيست در آسمان چيزى از ابر .
طهليزج
(
tehlizaj
) ا . پ . يك نوع علف تلخى كه يهود در عيد فطير مىخورند .
طهم
(
tahm
) و (
tohm
) ا . ع . ما ادرى اى الطهم هو : نمىدانم كدام كس است او . و كذلك اى الطهم .
طهماسب
(
tahm sb
) ا . پ . از اعلام است . و شاه طهماسب اول : دومين پادشاه از سلسلهء صفويه كه از سال 930 هجرى تا 984 سلطنت كرد و زندگانى او 64 سال و اند ماه . و شاه طهماسب دويم : دهمين پادشاه از سلسلهء صفويه كه از 1131 هجرى تا 1144 سلطنت كرد و در اين سال طهماسبقلى خان ( نادر شاه ) او را از سلطنت خلع كرده و اسم پادشاهى را بر پسر شيرخوارهء وى اسمعيل ميرزا گذاشت و در حقيقت سلطنت دودمان شيخ صفى در اين سال منقرض گرديد .
طهمان
(
tahm n
) و (
tohm n
) ا . ع .
نام مولاى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
طهمة
(
tohmat
) ا . ع . رنگ سياه بزردى مايل . و رنگ تيرهء با اندك سياهى . و رنگ سرخ كه بسپيدى زند .
طهمة
(
tahemat
) ص . ع . امراة طهمة : زنى كه رخسار آن كم گوشت باشد .
طهمل
(
tahmal
) ا . ع . چيزى كه از لمس آن حجم وى به زودى محسوس نشود .
و زن باريك تن . و مرد فربه زشت خلقت و بدسرشت . ج : طهامل .
طهملة
(
tahmalat
) ا . ع . زن فربه زشت خلقت و بدسرشت . ج : طهامل .
طهملى
(
tahmaliyy
) ا . ع . كوتاه بالاى سياه فام .
طهمورث
(
tahmures
) ا . پ . سيومين پادشاه از پيشداديان كه بناى شهر بابل و نينوا و اصفهان را به دو نسبت دهند .
طهنبى
(
tahanb
) ص . ع . بعير