طير
(
tayr
) م . ع . طار طيرا و طيرورة و طيرانا ( از باب ضرب ) :
پريد . و طار الشيئ : دراز گرديد آن چيز . المثل : هم فى شيئ لا يطير غرابه ، اين مثل را در فراخى عيش و كثرت خير گويند .
طير
(
tayr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرغ و پرنده . ج : طيران .
طيران
(
tayr n
) پ . ج . طير .
طيران
(
tayar n
) م . ع . طار طيرا و طيرانا . مر . طير .
طيران
(
tayar n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پرش و پرواز . و طيران كردن .
پريدن و پرواز كردن .
طيرانى
(
tayar ni
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - خفيف و سبك .
طيرانى
(
tir niyy
) ص . ع . منسوب بطيرى و از اهل طيرى .
طيرة
(
tayrat
) ا . ع . خفت و سبكى .
يق : فيه طيرة : در او سبكى و خفت عقل است .
طيرة
(
tirat
) و (
teyarat
) ا . ع .
فال بد .
طيرورة
(
tayrurat
) ا . ع . خفت و سبكى . يق : فيه طيرورة .
طيرورة
(
tayrurat
) م . ع . طار طيرا و طيرانا و طيرورة . مر . طير .
طيره
(
tire
) ا . پ . آزردگى و رنجش . و اضطراب . و خشم . و شرمندگى و خجالت و خجلت و حيا . و خجل و شرمنده . و طيره شدن : شرمنده و شرمسار شدن . و طيره گرفتن : خشم گرفتن .
طيره
(
tire
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تطير و فال بد .
طيرى
(
tir
) ا . ع . نام دهى در اصفهان .
طيس
(
tays
) ا . ع . بسيارى هر چيزى از آب و ريگ و جز آن . و عدد بسيار . و هر چه بر زمين باشد از خاك و خس و خاشاك . و هر مخلوق كثير النسل مانند مگس و مور و هوام .
و خاك ريزهها . و دريا .
طيس
(
tays
) م . ع . طاس طيسا ( از باب ضرب ) : بسيار گرديد .
طيسر
(
taysar
) ص . ع . ماء طيسر :
آب بسيار .
طيسع
(
taysa '
) ا . ع . جاى فراخ . و مرد آزمند .
طيسفون
(
tisfun
) ا . پ . نام شهرى در ساحل يسار دجله نزديك بغداد حاليه كه از زمان اشكانيان تا غلبهء تازيان پايتخت ايران بود و در ساحل يمين دجله در مقابل اين شهر شهر ديگرى بوده موسوم بسلوسى و تازيان اين دو شهر را با پنج شهر ديگر كه در كنار آنها بود مداين مىگفتهاند . بهر حال شهر طيسفون و يا كطيسفون پايتخت زمستانى پادشاهان ايران بوده و آن شهرى كه طاق كسرى در آن ساخته شده بود اسبانبر ناميده مىشد و اسفانبر و يا اسفابور نيز مىگفتهاند .
طيسقون
(
taysaqun
) ا . پ . نام شهر قديم كه پايتخت پادشاهان بوده و گويا همان طيسفون باشد .
طيسل
(
taysal
) ا . ع . سراب . و باد .
و باد سخت . و غبار . و شب تاريك . و جماعت . و بسيار از هر چيزى . و تشت . و نيز طيسل بمعنى طيس يعنى هر چه بر زمين باشد از خاك و خس و خاشاك . و هر مخلوق كثير النسل مانند مگس و مور و هوام . و خاك ريزه . و دريا .
طيسل
(
taysal
) ص . ع . ماء طيسل :
آب بسيار . و نعم طيسل : نعمتهاى فراوان .
طيسلة
(
taysalat
) م . ع . طيسل طيسلة : سفر نزديك نمود پس زياد شد شتران وى .
طيسلة
(
taysalat
) ا . ع . نام مردى .
طيسه
(
tayse
) ا . پ . بستر و بالين . و دشك . و فراش .
طيش
(
tayc
) ا . ع . سبكى و خفت عقل .
و عدم ثبات و ترديد . و خشم .
طيش
(
tayc
) م . ع . طاش طيشا ( از باب ضرب ) : سبك گرديد . و طاش السهم عن الهدف : خطا كرد تير از نشانه . و طاش عقله : رفت عقل او .
طيط
(
tit
) ا . ع . مرد دراز بالا . و مرد احمق و گول و نادان . و گشن تيز شهوت .
طيطان
(
tit n
) ا . ع . گند ناى برى .
طيطو
(
titu
) ا . پ . نوعى از مرغابى .
طيطوى
(
titav
) ا . ع . نوعى از قطا و مرغ سنگخوار .
طيع
(
tay '
) م . ع . طاع طيعا ( از باب ضرب ) : فرمانبردارى كرد ( لغة فى طاع طوعا ) .
طيع
(
tayye '
) افا . ع . مطيع و منقاد . و مايل .
طيعا
(
tayye'an
) ا . ع . جاء فلان طيعا : آمد فلان با ميل خود و بدون كراهت .
طيف
(
tayf
) ا . ع . خشم . و جنون .
و خيال . و خيال در خواب . و وسوسه .
و طيف من الشيطان : وسوسهء شيطان .
طيف
(
tayf
) م . ع . طاف بالشيئ و حوله طيفا ( از باب ضرب ) : گرديد گرد آن چيز ( لغة فى الطوف ) . و طاف الخيال طيفا و مطافا : آمد خيال در خواب .
طيف
(
tayyef
) خيال . و وسوسه . و وسوسهء شيطان .
طيفسون
(
tayfasun
) ا . پ . طيسقون و يكى از شهرهاى مداين .
طيفور
(
tayfur
) ا . پ . هر پرندهاى خواه بزرگ باشد مانند مرغ و يا كوچك مانند ملخ .
طيفور
(
tayfur
) ا . ع . نام مرغى كوچك .
و نام با يزيد بسطامى شيخ صوفيه .