تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2265

مساهمون:

ص٢٢٦٥
و نام شهرى در خراسان .

طوسك

(
tusak
) ا . پ . نوعى از خار كه بتازى شوكة الدارجين گويند .

طوسى

(
tusi
) ص . پ . رنگى شبيه برنگ ارغوان . و منسوب به شهر طوس .

طوش

(
tavc
) ا . ع . سبكى عقل .

طوش

(
tavc
) م . ع . طاش طوشا ( از باب نصر ) : سبك عقل گرديد .

طوط

(
tavt
) م . ع . طاط الفحل طوطا و طيوطا ( از باب نصر و سمع - و واوى و يائى ) : تيز شهوت گرديد آن گشن و بانگ كرد .

طوط

(
tut
) ا . ع . حيه و مار . و پنبه . و مرد بلند بالا . و باشه . و شبپره . و خرد و ريزه . و مرد سخت پيكار و خصومت و دلير . و گشن تيز شهوت . ج : اطواط .

طوطاق اغريوس

(
tut q - aqriyus
) و

طوطاق اغريون

(
tut q - aqriyun
) ا . پ . قسمى از حماض صحرائى .

طوطرة

(
tavtarat
) م . ع . طوطرنى طوطرة : افگند مرا مرة بعد اخرى .

طوطك

(
tutak
) ا . پ . طوطى كوچك . و نوعى از نان و توتك . و نوعى از ساز .

طوطى

(
tuti
) ا . پ . مرغى زيبا كه بيغا و پروان نيز گويند و در ممالك حاره زندگانى مىكند و به سهولت تقليد آواز و بانگ انسانى را مىنمايد . و طوطى صحرا : سبزهء صحرا .

طوطىنامه

(
tuti - n me
) ا . پ . نام كتابى .

طوطىنواى

(
tuti - nav y
) ص . پ . زبان‌آور .

طوطىوار

(
tuti - v r
) ص . پ . مانند طوطى . و سخن طوطىوار : هر سخنى كه شخص بجلدى و چابكى ادا كند بدون آنكه معنى آن را بداند . و طوطىوار گفتن : نفهميده و از برگفتن .

طوطىوارى

(
tuti - v ri
) م ف . پ . اداى سخن از بر و نفهميده .

طوع

(
tav '
) ص . ع . هو طوع يديك : او مطيع و فرمانبردار تو است . و فرس طوع العنان : اسب نرم و رام .

طوع

(
tav '
) م . ع . طاع طوعا و طاعة . مر . طاعة .

طوع

(
tav '
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور فرمانبردارى و اطاعت و ميل و اراده و اختيار . و بطوع و رغبت : بطور اراده و ميل .

طوع

(
tovva '
) ع . ج . طائع .

طوعا

(
tav'an
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - با اطاعت و فرمانبردارى و با اراده و اختيار . و طوعا و كرها : بطور اختيار و يا اجبار و از روى ميل و رغبت و يا كراهت و عدم رغبت .

طوعة

(
tav'at
) ا . ع . از اعلام زنان است و غير منصرف .

طوعة

(
tova'at
) ص . ع . مرد فرمانبردار هر كس .

طوغان

(
tuq n
) ا . ع . قسمى از باز شكارى .

طوف

(
tavf
) ا . ع . شناح و مشكهاى باد كردهء بهم بسته و برابر ساخته كه بر روى آن نشسته از آب گذرند و اسباب خود را برند . ج : اطواف . و آنچه پس از شير دادن از كودك نوزاده خارج مىشود . و پليدى و غائط . الحديث : لا يصلين احدكم و هو يدافع الطوف و البول .

طوف

(
tavf
) م . ع . طاف طوفا و طوافا و طوفانا و تطوافا . مر . طواف . و طاف طوفا : بحاجتگاه رفت و پليدى انداخت . و طاف على نساءه : دور گرديد بر زنهاى خود كه كنايه است مر جماع را . و طاف بىرجل : در خواب آمد مرا شخصى . و نيز طوف : آمدن خيال در خواب .

طوف

(
tuf
) ا . ع . اخذ بطوف رقبته : گرفت پوست گردن آن را . مر . صوف .

طوف

(
tuf
) ا . پ . زنى كه بغايت پير و كهنه شده باشد .

طوفان

(
tuf n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باران سخت و شديد . و باد و باران . و آب بسيار كه از زمين برآيد و همه چيز را غرق كند . و سيل غرق‌كننده . و نزاع و خصومت شديد . و هر چيز بسيار غالب كه همه را واگيرد خواه آب باشد و يا باد و يا آتش و يا جز آن . و طوفان نوح : طوفانى كه آب همهء زمين را فراگرفت و بجز نوح و كسان وى تمام مردم را غرق و نابود كرد و نژاد آنها را برانداخت و در 3622 سال قبل از هجرت واقع شد .

طوفان

(
tuf n
) ا . ع . باران سخت . و آب بسيار كه همه را بپوشاند . و مرگ شتاب و سريع كه همهء مردم را ببرد . و قتل زود و سبك . و سيل و آب كه از زمين برآيد و همه را غرق كند . و غرق . و بسيارى آب . و عذاب . و هر چيز بسيار كه احاطه كند تمام جماعت را . و شب و شب بسيار تاريك .

طوفان

(
tavaf n
) م . ع . طاف طوافا و طوفانا و طوفا . مر . طواف .

طوفانة

(
tuf nat
) ا . ع . واحد طوفان .

طوفانى

(
tuf ni
) ا و م ف . پ . آشوب و غوغا و غلغله . و طوفانى شدن : طوفان شدن .

طوق

(
tavq
) ا . ع . گردن‌بند . و هر