از بيخ بركند او را باد و ناپديد كرد نشان ويرا .
و منة قوله تعالى :
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ .
و قوله :
رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى أَمْوالِهِمْ
يعنى هلاك كن اموال آنها را و از بيخ بركن آنها را . و طمس بعينه : دور نگريست .
و طمس الرجل : دورى گزيد آن مرد . و طمس الله النجوم : برد خدا روشنى ستارگان را . و طمس على بصره :
كور كرد او را . و طمس فلان الشيئ :
از بيخ بركند فلان آن چيز را و فانى نمود آن را .
و طمس الشيئ طماسة : تخمين كرد آن چيز را . و طمس الطريق طموسا :
ناپديد شد آن راه و محو گرديد . و مر . طماسة و طموس را .
طمسل
(
tomsol
) ا . ع . دزد . ج :
طماسلة .
طمسلة
(
tamsalat
) م . ع . طمسل عن المراة طمسلة : عاجز گرديد از جماع آن زن .
طمسلى
(
tamsal
) ا . ع . بلا و سختى و نقصان . و هو يمشى الى الطمسلى اى الضراء .
طمش
(
tamc
) ا . ع . مردم . ج : طموش .
و ما ادرى اى الطمش هو : نمىدانم چه كس است او . يق : وحش و لا طمش من الطموش .
طمطام
(
tamt m
) ا . ع . ميانهء دريا و معظم آن . و معظم هر چيزى .
طمطراق
(
tomtor q
) ا . ع . طاق و ترنب و كر و فر و خودنمائى .
طمطم
(
temtem
) و
طمطمى
(
temtemiyy
) و
طمطمانى
(
tomtom niyy
) ص . ع . رجل طمطم :
مرد سخن ناسره گوى و غلط گوى . و كذلك طمطمى او طمطمانى .
طمطمانية
(
tomtom niyyat
) ا . ع .
طمطمانية حمير : سخنان زشت كه در لغت حمير است .
طمطمة
(
tamtamat
) م . ع . طمطم .
طمطمة : شنا كرد در ميان دريا . و سخن به زبان عجم گفت .
طمع
(
tama '
) ا . ع . مرسوم لشكر . ج :
اطماع . و اميد . و آرزو . و قولهم : طمع فى غير مطمع : در آرزوى چيزى گويند كه حصول آن دور باشد .
طمع
(
tama '
) م . ع . طمع فيه و به طمعا و طماعا و طماعية ( از باب سمع ) : آزمند گرديد و حريص گشت . و اميد داشت .
طمع
(
tama '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اميد . و آرزو . و آز . و كام و توقع . و رغبت و ميل . و شهوت و حرص . و طمع از جان بريدن : نااميد شدن از زندگانى و ترك جان كردن و گذشتن از جان . و طمع خام : تمناى امرى كه ممكن نباشد و توقع بىجا . و طمع دادن : فريفتن بواسطهء وعده و نويد . و به طرف خود آوردن .
طمع
(
tame '
) ص . ع . آزمند و حريص و طمعكار . ج : اطماع و طمعون .
طمع
(
tamo '
) ص . ع . حريص و آزمند .
طمعاء
(
toma ' '
) ص . ع . ج . طامع .
طمعات
(
tame ' t
) ص . ع . ج . طمعة .
طمعة
(
tame'at
) ص . ع . مؤنث طمع .
ج : طمعات . و بيشتر در چيزى استعمال مىشود كه حصول آن نزديك باشد .
طمعكار
(
tama ' - k r
) و
طمعگار
(
tama ' - g r
) ص . پ . آزمند و حريص . و پرخوار . و راغب و شايق .
طمعكارى
(
tama ' - k ri
) و
طمعگارى
(
tama ' - g ri
) ا . پ . حرص و آز و طمع و آزمندى .
طمعون
(
tame'una
) ص . ع . ج . طمع .
طمغ
(
tamaq
) م . ع . طمغت عينه طمغا ( از باب سمع ) : بسيار گرديد خيم چشم او .
طمغا
(
tamq
) ا . پ . تمعا و داغى كه بر ران اسبهاى اصطبل پادشاهى نهند . و نشانى كه بر سيم و زر نهند . و فرمان پادشاهى . و نشانى كه بر شخص دروغگوى نهند . و تيول .
و سيور غال . و باج و گمرك مال التجاره .
طمغاج
(
tamq j
) ا . پ . نام ولايتى از تركستان .
طمغاجخانه
(
tamq j - x ne
) ا . پ .
نام پادشاه سمرقند و يا نام پادشاه تبت و يغما .
طمغه
(
tamqe
) ا . پ . طمغا .
طمل
(
taml
) م . ع . طمل الابل طملا ( از باب نصر ) : سخت راند شتران را . و طمل الحصير : باريك بافت بوريا را و داخل كرد در آن رشتها . و طمل الثوب :
پر رنگ كرد جامه را . و طمل الخبز : باز كرد خمير نان را بنغروچ و پهن كرد آن را .
و طمل الشيئ : پهن و برابر كرد آن چيز را .
و طمل فى طلمة : در كاربد افتاد و آلوده شد بدان كار زشت و بد . و طمل الدم السهم : آلوده كرد خون تير را .
طمل
(
taml
) ا . ع . آفرينش . و همهء مخلوقات .
طمل
(
teml
) ا . ع . مرد پليد زبان شوخ چشم بىباك . ج : طمول . و آب تيره . و جامهء پر رنگ . و گليم سياه . و هر چيز كه سياه باشد . و گردنبند . و ناكس و فرومايه .
و گول . و دزد . و نافرمان . و جامهء كهنه .
و گرگ تيره رنگ پنهان . و گرگ سخت حيله .
و درويش بدخوى و به حال زشت و تنگ زندگانى و چركين . و مرد برهنه .
طمل
(
tamal
) م . ع . طمل الدم السهم طملا ( از باب سمع ) : آلود خون تير را . و هرگاه چيزى بروغن و يا خون و يا