طلياء
(
taly '
) ا . ع . لته پارهاى كه بدان شتر را مالند . و لتهء حيض . و جرب و گرى .
طليان
(
tely n
) ا . ع . چرك دندان .
طليان
(
toly n
) ا . ع . ج . طلى .
طليان
(
tely n
) و (
toly n
) ع . ج .
طلا . و ج . طلى .
طليان
(
talay ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو مرد سخت بيمار .
طليب
(
talib
) ص . ع . بسيار جوينده .
ج : طلباء .
طلية
(
tolyat
) ا . ع . گردن . و بيخ گردن .
ج : طلى .
طليح
(
talih
) ا . ع . كنه .
طليح
(
talih
) ص . ع . شتر مانده شده .
يق : بعير طليح و ناقة طليح . و قولهم :
ناقة طليح اسفار : ماده شترى كه از زحمت سفر مانده و خسته شده باشد .
طليحان
(
talih ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
ماده شتر و سوار آن بدانجهت كه هر دو مانده مىشوند .
طليحة
(
talihat
) ص . ع . مؤنث طليح :
ماده شتر مانده . ج : طلائح و طلايح .
طليس
(
tellis
) ا . ع . نابينا .
طليسا
(
talis
) ا . پ . قسمى از صدف .
طليعة
(
tali'at
) ا . ع . طليعة الجيش :
كسى كه پيشاپيش لشكر فرستاده مىشود تا بر عدد دشمن و اخبار و اسرار وى آگاه گردد .
( للواحد و الجمع ) . ج . طلائع .
طليعه
(
tali'e
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طلايه . و گروهى كه در شب حفاظت لشكر و شهر مىكنند . و مقدمهء لشكر و گروه پيشرو لشكر . و جاسوس . و قراول .
طليف
(
talif
) ا . ع . چيز گرفته . و ناچيز و هدر .
طليق
(
taliq
) ص . ع . خنده روى و گشاده روى . و رجل طليق اللسان :
مرد تيز زبان . و لسان طليق : زبان فصيح . و نيز طليق : از قيد رسته و رها كرده و آزاد شده . ج : طلقاء . و طليق الاله :
باد .
طليق
(
teliq
) ص . ع . مرد بسيار طلاق دهنده .
طليل
(
talil
) ا . ع . كهنه . و بورياى از شاخهء خرما بن و يا از پوست آن بافته . ج :
اطلة و طلة و طلل . و خون رايگان رفته .
طم
(
tamm
) ا . ع . طم الماء طما و طموما ( از باب نصر ) : بسيار گرديد آب .
و طم الاناء : پر كرد خنور را . و طم شعره :
بريد موى را و يا گره زد . و طم راسه :
گزيد بعض سر او را و يا تراشيد او را . و طممت البئر و غيرها بالتراب طما ( از باب ضرب و نصر ) : در انباشتم آن چاه و جز آن را و برابر كردم آن را . و طم التراب البئر :
پر كرد خاك چاه را و برابر زمين كرد آن را . و قولهم :
جاء السيل فطم الركبة اى سوتها و دفنها . و طم الشيئ : بسيار شد آن چيز و بالا گرفت و غالب شد . و طم الطائر الشجرة : بر بالاى درخت برآمد آن مرغ . و طم الرجل طما و طميما :
سبك گرديد آن مرد و نرم نرم رفت و نرم نرم دويد . و كذا طم الفرس .
طم
(
temm
) ا . ع . آب . و هر چه بر آب گرد آيد و بر روى آب باشد و آب آورد . و آنچه آب آورد . و دريا . و عدد بسيار . و مال بسيار . و مرد رسا و شگفت و در شگفت آورنده . و شتر مرغ نر . و كير كلان . و اسب نيكو رو . و جاء بالطم و الرم :
يعنى آورد ببحرى و برى و تر و خشك و خاك و آب و مال بسيار .
طماچه
(
tam - ce
) ا . پ . طمانچه .
طماح
(
tem h
) م . ع . طمح طمحا و طموحا و طماحا . مر . طمح .
طماح
(
tem h
) ا . ع . نافرمانى زن از شوى . و سركشى . يق : فرس فيه طماح .
طماح
(
tamm h
) ا . ع . آزمند و حريص .
طماحر
(
tam her
) ا . ع . كلان شكم .
طماخر
(
tom xer
) ا . ع . شتر نر .
طمار
(
tam re
) و (
tam ra
) ا . ع . جاى بلند . يق : انصب عليه من طمار او من طمار . و بنات طمار : سختى و داهيه .
طمار
(
tem r
) م . ع . طمر طمرا و طمورا و طمارا ( از باب نصر ) : بر جست از بلندى به پائين و يا از پائين به بالا . و طمر طمرا . مر . طمر .
طماسة
(
tam sat
) م . ع . طمسه طماسة ( از باب ضرب ) : تخمين كرد او را و اندازه نمود . و نگاهداشت او را .
طماسلة
(
tam selat
) ع . ج . طمسل .
طماع
(
tam '
) م . ع . طمع طمعا و طماعا و طماعة و طماعية . مر .
طمع .
طماع
(
tamm '
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - آرزومند و بسيار طمعكار و پرطمع و پرآز و بسيار آزمند و پر ميل .
طماعة
(
tam 'at
) م . ع . طمع طمعا و طماعة . مر . طمع . و يق فى التعجب :
طمع الرجل فلان طماعة ( از باب كرم ) :
بسيار طمع شد آن مرد .
طماعى
(
tam '
) و (
tom '
) ع . ج .
طامع .
طماعى
(
tamm 'i
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آرزومندى و پر حرصى و پر آزى .
طماعية
(
tam iyyat
) م . ع . طمع