طنخة
(
tanaxat
) ا . ع . مرد گول و نادان .
طنز
(
tanz
) ا . ع . نوعى از ماهى . و فسوس و سخريه .
طنز
(
tanz
) م . ع . طنز به طنزا ( از باب نصر ) : فسوس و سخريه كرد او را .
طنز
(
tanz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناز . و سخريه . و طعنه . و تهمت . و سخن برمز . و طنز كردن : مسخره كردن . و تهمت زدن و افترا زدن . و ريشخند كردن .
طنس
(
tanas
) ا . ع . تاريكى بسيار و تاريكى سخت تاريك .
طنطان
(
tant n
) ا . ع . رجل ذو طنطان : مرد با فرياد و فغان .
طنطنة
(
tantanat
) ا . ع . آوازه . و حكايت آواز تنبور و جز آن .
طنطنة
(
tantanat
) م . ع . طنطن الذباب طنطنة : آواز كرد ذباب . و نيز طنطنة : بآواز آوردن طشت و جز آن .
طنطنه
(
tantane
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آوازه . و كر و فر و شوكت و جاه و جلال . و صداى آب . و آواز تنبور و رود و بربط و جز آن . و آواز كوس و نقاره چه آواز دو نقاره يكى زير باشد و ديگرى بم آواز زير را طنطنه و آواز بم را دمدمه گويند .
طنف
(
tanf
) و (
tonf
) و (
tanaf
) و (
tonof
) ا . ع . تندى از كوه بيرون آمده .
و آنچه برآيد از كوه . و سر كوه . ج : اطناف و طنوف . و كرانههاى ديوار بخشت فروگرفته .
و هر چه بلند و بيرون برآمده باشد از بنا و پوشش در سرا .
طنف
(
tanaf
) ا . ع . دوال و يا پوست پارهاى سرخ كه بر جامه دانها باشد . و تهمت .
طنف
(
tanaf
) م . ع . طنف طنفا ( از باب سمع ) : تهمت كرد . و طنف طنفا و طنافة و طنوفة . مر . طنافة .
طنف
(
tanef
) ص . ع . متهم . و كم خوار . و بد نيت و بددل و تباه راى .
طنفة
(
tanefat
) ص . ع . مؤنث طنف : زن كم خوار و متهم و بدنيت .
طنفس
(
tenfes
) ص . ع . هيچكاره . و ناخوش منظر و زشتروى .
طنفسة
(
tanfasat
) م . ع . زشتخوى گرديدن پس از نيكخوئى . و پوشيدن جامههاى بسيار .
طنفسة
(
tanfasat
) و (
tanfesat
) و (
tanfosat
) و (
tenfasat
) و (
tenfesat
) (
tonfosat
) ا . ع . نوعى از بساط . و نوعى از جامه .
و بوريا مانندى از شاخ خرما بپهنى يك . گزج : طنافس .
طنفسه
(
tanfase
) ا . پ . طنبسه و بساط و فرش .
طنفش
(
tanfac
) ا . ع . مرد سست و ناتوان .
طنفشاء
(
tenfec '
) ص . ع . سست و ناتوان . و ترسو .
طنفشة
(
tanfacat
) ا . ع . تندى و سختى نظر .
طنفشة
(
tanfacat
) م . ع . طنفش عينه طنفشة : تيز نگريست . و چشم را كوچك كرده نگريست .
طنفشى
(
tanfaciyy
) ا . ع . مرد سست ناتوان .
طنو
(
tenv
) ا . ع . بساط و گستردنى .
طنو
(
tonv
) ا . ع . نافرمانى . و فجور و زنا .
طنوج
(
tonuj
) ا . ع . جزوهاى كتاب .
و اقسام و صور مختلف .
طنوف
(
tonuf
) ع . ج . طنف و طنف و طنف و طنف .
طنوفة
(
tonufat
) م . ع . طنف طنفا و طنوفة و طنافة . مر . طنافة .
طنى
(
tany
) ا . ع . تهمت . و خاكستر سرد . و بيمارى . و چغرلاوه . و خريد درخت و يا بار آن . و فروش بار خرما بن خاصة .
طنى
(
teny
) ا . ع . نافرمانى . و فجور .
طنى
(
tan
) و (
tani
) ص . ع . شترى كه سپرز وى از شدت تشنگى بر پهلو چسبيده باشد و در آخرى واحد و جمع و مؤنث و مذكر يكسان است .
طنى
(
tan
) م . ع . طنى اليها طنى ( از باب سمع ) : زنا كرد . و طنى فى فجوره : درگذشت در فجور و تمادى كرد بر آن . و طنى البعير : برچسپيد سپرز آن شتر بر پهلوى چپ از تشنگى . و طنى فلان : به شد فلان از گزديدگى كژدم .
طنى
(
ten
) ا . ع . بهبودى از گزديدگى كژدم .
طنى
(
tonni
) ا . ع . مرد تنومند پرگوشت .
طنيدن
(
tanidan
) ف ل . پ . - مأخوذ از طنين تازى - بانگ كردن گوش .
طنين
(
tanin
) ا . ع . آواز مگس .
و بانگ تشت و پنگان و بط و جز آن . ج : اطناء .
طنين
(
tanin
) م . ع . طن الذباب و نحوه طنا و طنينا ( از باب ضرب ) :
بانگ كرد مگس و مانند آن . و طن فلان :
بمرد فلان .
طنين
(
tanin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آواز مگس و زنبور و پشه . و بانگ گوش .
و آواز تنبور . و طنين ذباب : آواز مگس .
و طنين گوش : بانگ گوش .
طوء
(
tav '
) م . ع . طاء فى الارض طوء ( از باب نصر ) : رفت و يا دور رفت .
طواب
(
tavv b
) ا . ع . آجرپز .
طوابع
(
tav be '
) ع . ج . طابع و طابع .
طوابق
(
tav beq
) و