قطعهاى از سنگ مانند تاوه كه بر وى نان پزند . الحديث : انه صلى الله عليه و آله مر برجل يعالج طلمة لاصحابه فى سفر قد عرق فقال : لا يصيبه حر جهنم ابدا .
طلمة
(
talamat
) ع . ج . طالم .
طلمساء
(
telmes '
) ا . ع . زمين كه در آن منار و نشان نباشد . و تاريكى و ظلمت .
طلمسانة
(
telmes nat
) ص . ع . ليلة طلمسانة : شب تاريك . و ارض طلسسانة : زمين بىآب .
طلمسة
(
talmasat
) م . ع . روى ترش گردن و آژنگناك گردانيدن و عبوس كردن .
طلنفأ
(
talanfa '
) و
طلنفاء
(
talanf '
) ا . ع . مرد بسيارگوى و پرچانه .
طلفنح
(
talanfah
) ا . ع . گرسنه و تهى شكم . و مانده و كوفته .
طلنفى
(
talanf
) ا . ع . مرد بسيار گوى و پرچانه .
طلو
(
talv
) ا . ع . ريزهء از هر چيزى .
ج : اطلاء و طلاء و طلى .
طلو
(
talv
) م . ع . طلوت الطلا طلوا ( از باب نصر ) : بستم پاى بچهء چاروا را و حبس كردم آن را .
طلو
(
telv
) ا . ع . صياد باريك اندام .
و گرگ .
طلواء
(
tolav '
) ا . ع . چشمداشت و درنگى و انتظار .
طلوان
(
tolv n
) و (
talav n
) ا . ع .
آب دهن كه جهة بيمارى و جز آن بسته شده باشد . و درنگى و انتظار و نگرانى .
طلوب
(
talub
) ص . ع . طالب و بسيار خواهنده . ج : طلب .
طلوة
(
telvat
) ا . ع . بچهء بهايم .
طلوة
(
tolvat
) ا . ع . گردن . و سپيدى صبح .
طلوث
(
tolus
) م . ع . طلث الماء طلوثا ( از باب نصر ) : روان گشت آب .
طلوع
(
tolu '
) م . ع . طلع الكوكب طلوعا و مطلعا و مطلعا ( از باب نصر ) :
برآمد آن ستاره . و كذلك طلعت الشمس :
برآمد آفتاب . و طلع على الامر طلوعا :
آگاه شد بر آن كار . و طلع فلان علينا طلوعا : ( از باب فتح و نصر ) :
برآمد فلان بر ما . و هجوم آورد بر ما . و طلع عنهم : پنهان شد از ايشان . و طلع سن الصبى : ظاهر شد تيزى دندان آن كودك . و طلع الجبل : برآمد بر آن كوه . و طلع ارضهم : رسيد در زمين ايشان . و طلع بلاده : آهنگ شهر خود نمود . و طلع النخل : شكوفه آورد آن خرما بن .
طلوع
(
tolu '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برآمدن ستاره و آفتاب و ماه از افق مشرق كه خاست نيز گويند . و ظهور ناگهانى هر چيزى . و اطلاع و وقوف و آگاهى .
طلوعيدن
(
tolu'idan
) ف ل . پ .
طلوع كردن .
طلوق
(
toluq
) م . ع . طلقت الابل طلقا طلوقا ( از باب نصر ) : باز كرده شد بند شتران در ورود به آب .
طلوقة
(
toluqat
) م . ع . طلق طلاقة و طلوقا . مر . طلاقة .
طلول
(
tolul
) ا . ع . ج . طلل .
طلول
(
tolul
) م . ع . طل طلا و طلولا . مر . طل .
طله
(
talh
) م . ع . طله فى البلاد طلها ( از باب فتح ) : رفت در شهرها و بآهستگى با تعب و جد و جهد رفت .
طله
(
tolh
) ع . ج . اطله .
طله
(
tolah
) ا . ع . ابر تنك . يق :
ما فى السماء طله .
طلهة
(
tolhat
) ا . ع . طلهة من المال : باقى ماندهء از شتران .
طلهس
(
telhes
) ا . ع . لشكر بسيار .
طلهيس
(
talahyas
) ا . ع . تاريكى شب . و لشكر بسيار .
طلى
(
taly
) م . ع . طليت البعير القطران و به طليا ( از باب ضرب ) :
قطران ماليدم آن شتر را . و طليته بالطين :
گل ماليدم بر او . و طليت الطلى : بستم پاى آن بچهء چاروا را و حبس كردم آن را .
طلى
(
tal
) ا . ع . كالبد شخص . و شخص .
يق : انه لجميل الطلى . و خواهش و ميل نفس . يق : قضى طلاه اى هواه . و قطران ماليده . و مرد نيك بيمار . و كوچك از هر چيزى . و بچهء آهو . و بچهء هر يك از حيوانات سم شكافته . و اول بچهء از بچگان آهو . و بچهء آهو در ساعتى كه زائيده شود .
ج . اطلاء و طلاء و طلى و طليان و طليان .
طلى
(
tal
) م . ع . طلى فوه طلى ( از باب سمع ) : چركين گرديد دندانهاى او .
طلى
(
tel
) ا . ع . لذت .
طلى
(
tol
) ا . ع . يك شربت از شير .
ج : طلية .
طلى
(
toll
) ا . ع . شربتى از شير .
طلى
(
taliyy
) ا . ع . چرك دندان .
يق : با سنانه طلى . و بچهء ريزهء گوسپند .
ج . طليان .
طلى
(
taliyy
) ص . ع . قطران ماليده .
و بچهء چارواى پاى بسته و حبس شده .
طلى
(
toliyy
) ع . ج . طلى . و ج .
طلو .
طلياء
(
taly '
) ص . ع . ماده شتر قطران ماليده . و ماده شتر گرگين .