تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2260

مساهمون:

ص٢٢٦٠
قير و جز آن آلوده شود مىگويند : فقد طمل ( مجهولا ) .

طمل

(
temell
) ا . ع . گرگ تيره رنگ كه بپنهانى و خفا حركت كند و هميشه خود را مخفى نمايد .

طملال

(
teml l
) ا . ع . درويش بدخوى و زشت حال و تنگ زيست . و درويش برهنه پاى . و گرگ تيره رنگ كه بپنهانى حركت كند .

طملة

(
tomlat
) و (
tamlat
) و (
tamalat
) ا . ع . آب تيره رنگ كه در تگ حوص مانده باشد . و لاى تك حوض . يق : صار الماء طملة . و كذلك طملة او طملة .

طملة

(
temlat
) ا . ع . زن ناتوان و سست و ضعيف .

طملة

(
temlat
) و (
tamlat
) ا . ع . كار زشت و ناملايم . يق : وقع فلان فى طملة او طملة .

طملس

(
tamallas
) ص . ع . رغيف طملس : گردهء نان خشك و يا سبك تنك .

طملسة

(
tamlasat
) م . ع . رنج ديدن در سعى . و نرمى كردن . و پنهان شدن در چيزى . و كينه داشتن .

طملول

(
tomlul
) ا . ع . فاسق . و درويش سخت عيش . و كسى كه برهنه و عريان باشد .

طمليل

(
temlil
) ا . ع . دزد . و مرد فاسق . و مرد فقير بد خلق و بد حال و تنگ زيست .

طمن

(
tamn
) ص . ع . رجل طمن : مرد مطمئن و آراميده . ج : طمون .

طمنچه

(
taman - ce
) ا . پ . طمانچه .

طمو

(
tomovv
) م . ع . طما البحر طموا ( از باب نصر ) : پر شد دريا . و طما النبت : باليد آن گياه . و طما الماء : برآمد و بلند گرديد آب . و طمت الهمة : بلند گرديد همت آن .

طموح

(
tomun
) م . ع . طمح طمحا و طموحا . مر طمح .

طمور

(
tomur
) م . ع . طمر طمرا و طمورا و طمارا . مر . طمار . و طمر فلان طمورا : رفت فلان در زمين .

طمور

(
temmavr
) ا . ع . بيخ و بن و اصل .

طموس

(
tomus
) م . ع . طمس الطريق طموسا ( از باب نصر و ضرب ) : ناپديد شد راه و محو گرديد .

طموش

(
tomuc
) ع . ج . طمش .

طمول

(
tamul
) ا . ع . مرد بد زبان و فحاش و بدكار و بىشرم . ج : طمرل .

طمول

(
tomul
) ع . ج . طمل . و ج . طمول .

طمولة

(
tomulat
) ا . ع . بلندى زبان و بىباكى . و بيشرمى .

طموم

(
tomum
) م . ع . طم طما و طموما . مر . طم .

طمون

(
tomun
) ع . ج . طمن .

طمه

(
tame
) ا . پ . حساب ماليات كه از روى اراضى و دفتر مال الاجاره برآورد شود .

طمى

(
tamy
) م . ع . طمى الماء طميا ( از باب ضرب ) : بسيار شد آب و برآمد و بلند گرديد . و طمى فلان : بشتاب گذشت فلان . و طمى النبت : باليد آن گياه . و طمى البحر : پر شد دريا . و طمت همته : بلند شد همت او .

طمى

(
tomiyy
) م . ع . طمى الماء طميا ( از باب ضرب ) : برآمد آب و بلند گرديد و پر كرد نهر را . و طمت المراة بزوجها : برآمد آن زن به روى سينهء شوهر خود .

طميس

(
tamis
) ص . ع . رجل طميس : مرد كور و نابينا كه بينائى وى رفته باشد .

طميل

(
tamil
) ص . ع . سهم طميل : تير خون‌آلود . و خبز طميل : نان فراخ و پهن .

طميل

(
tamil
) ا . ع . مردى كه حال وى پنهان باشد . و بزغالهء نر و ماده . و بوريا . و آب گل و لاى آميخته . و خار خرما بن . و پيكان پهن . و گردن‌بند لانها تطمل اى تلطخ بالطيب .

طميلة

(
tamilat
) ا . ع . بزغالهء ماده .

طميم

(
tamim
) م . ع . طم طما و طميما . مر . طم .

طميئن

(
tomay'en
) ا . ع . مصغر مطمئن .

طميئنة

(
tomay'enat
) ا . ع . مصغر طمأنينة .

طن

(
tann
) م . ع . طن الطست طنا و طنينا : ببانگ آورد طشت را . و طنت الطست : ببانگ آمد طشت ( لازم و متعدى ) . مر . طنين .

طن

(
tenn
) ا . ع . خرماى تر و تازهء نيك شيرين .

طن

(
tonn
) ا . ع . اندام . و تن و بدن انسانى و جز آن . ج : اطنان و طنان . و سر بارى كه بالاى دو عدل نهند . و پشتوارهء نى و هيزم و مانند آن . ج : اطنان .

طنأ

(
tan '
) م . ع . طنا طنأ ( از باب فتح ) : شرم داشت . و طنا فلان : فجور كرد فلان . و زنا نمود .

طنأ

(
tana '
) م . ع . طنئ البعير طنأ ( از باب سمع ) : چسپيد سپرز آن شتر در پهلوى وى . و طنئ فلان : آشكار نكرد