فلان جهة شرمى كه در دل داشت .
طنا
(
tan
) ا . ع . گزيدگى مارى كه زهر آن چارهپذير نباشد .
طنا
(
ten
) ا . ع . بهبودى از گزيدن عقرب .
طنء
(
ten '
) ا . ع . باقى جان . يق :
تركته بطنئه اى بقية روحه . و جاى باش و منزل . و گستردنى . و خواهش نفس . و زمين سپيد . و مرغزار . و پشتهء بلند كه آب بر آن نرود . و بيمارى . و آب باقى ماندهء در حوض .
و آنچه جهة شكار شير و دد سازند . و خاكستر آتش فشانده . و نافرمانى . و فجور . و همت . و قصد . و جائى كه در صحرا از سنگ سازند جهة خوابيدن در شب . و حصار سنگى جهة خشم . و بساط و فرش و گستردنى .
طناب
(
tan b
) و (
ten b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بسمان تافتهء كلفت . و بند چادر و نردبان ريسمانى . و كمند . و طناب انداختن : كمند انداختن . و خفه كردن با طناب و كمند .
طناب اندر طناب
(
tan b - andar
) (
tan b
) - ص . پ . متصل بهم . و نزديك بهم .
طنابى
(
tan bi
) ا . پ . طنبى و اطاق تابستانى طولانى .
طنابير
(
tan bir
) ع . ج . طنبور .
طنأة
(
tan'at
) ص . ع . ج . طائن .
طناة
(
ton ? at
) ص . ع . ج . طانى .
طناز
(
tann z
) ص . پ . ناز كننده و بناز رفتار كننده . و شوخ . و كسى كه سخن برمز گويد .
طناز
(
tann z
) ص . ع . - مأخوذ از فارسى - بسيار فسوس كننده .
طنافة
(
tan fat
) م . ع . طنف طنفا و طنافة و طنوفة ( از باب سمع ) : بد باطن گرديد و بد نيت شد .
طنافس
(
tan fes
) ع . ج . طنفسة و طنفسة و طنفسة و طنفسة و طنفسة .
طنان
(
ten n
) ع . ج . طن .
طنب
(
tanab
) ا . ع . كجى نيزه . و درازى پاى اسب با سستى و نرمى . و درازى پشت آن .
طنب
(
tanab
) م . ع . طنب طنبا ( از باب سمع ) : دراز پاى و دراز پشت گرديد اسب .
طنب
(
tonob
) و (
tonb
) ا . ع . طنابى كه خيمه بدان بسته شود . و ميخ . ج : اطناب و طنبة . و دوالى كه بزه كمان پيوندند و سپس بر چوبك گوشهء كمان پيچند . و دوالى كه بر قبضهء كمان بندند . و پى اعلاى سينه . و پى اندام . و بيخ و عروق درخت . و طرف و ناحيه . و طنب الاطناب : اغراق و مبالغه و الفاظ منشيانه .
طنباء
(
tanb '
) ص . ع . مؤنث اطنب :
اسب مادهء دراز پاى با سستى آن و دراز پشت .
طنبار
(
tenb r
) ا . ع . طنبور .
طنبة
(
tenabat
) ع . ج . طنب .
طنبزيز
(
tanbaziz
) ا . پ . كس و فرج زن .
طنبسه
(
tanbase
) ا . پ . بساط و فرش و طنفسه .
طنبك
(
tonbak
) ا . پ . تنبك يعنى دهلى دم دراز از چوب و يا سفال كه بازيگران در زير بغل گرفته نوازند .
طنبل
(
tanbal
) ا . پ . طبلك و دهل كوچك .
طنبل
(
tanbol
) ا . ع . نام شهرى در مصر .
طنبلة
(
tanbalat
) م . ع . طنبل طنبلة :
گولى نمود پس از عاقلى و اظهار حماقت و گولى كرد .
طنبور
(
tonbur
) ا . ع . - مأخوذ از تنبور فارسى - نوعى از بربط كه داراى گردان درازى مىباشد و گويند كه اين لفظ مأخوذ از كلمهء دنبه برهء فارسى است بواسطهء شباهتى كه به آن دارد .
طنبورانى
(
tonbur niyy
) ص . ع .
كسى كه طنبور مىنوازد .
طنبوره
(
tanbure
) ا . پ . يك نوع سازى كه داراى تارهاست و آن را با يك مضراب مىنوازند .
طنبى
(
tanbi
) و (
tanabi
) ا . پ .
اطاق طولانى تابستانى .
طنة
(
tannat
) ا . ع . بانگ .
طنة
(
tonnat
) ا . ع . واحد طن يعنى يك عدد نى از يك پشتوارهء نى . و يك هيزم از پشتوارهء هيزم .
طنثرة
(
tansarat
) ا . ع . طنثر الرجل طنثرة : بسيار چربى خورد آن مرد چندان كه گران گرديد جسم وى .
طنجه
(
tanje
) ا . پ . نام بندرى از ملك مراكش واقع در كنار تنگهء جبل الطارق و داراى 46000 نفر جمعيت .
طنجير
(
tenjir
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - پاتيل حلواپزى . و ديگ . و ديگ فراخ دهن .
طنح
(
tanh
) م . ع . طنحت الابل طنحا ( از باب سمع ) : ناگوارد گرديدند شتران و نيز فربه شدند .
طنخ
(
tenx
) ا . ع . پارهاى از شب .
يق : مر طنخ من الليل .
طنخ
(
tanax
) م . ع . طنخ طنخا ( از باب سمع ) : ناگوارد گرديد و دل گرفته شد از چربش . و فربه و پرگوشت شد .