طلبة
(
telbat
) ص . ع . هى طلبة فلان : آن زن معشوقهء فلان است و يا زن سوگلى اوست .
طلبة
(
telbata
) ا . ع . ام طلبة : عقاب .
طلبة
(
tolbat
) ا . ع . سفر دور . و فرشتگانى كه اعمال بندگان را نويسند و نگاهدارند .
طلبة
(
talab t
) ع . ج . طالب . و از اعلام است .
طلبة
(
talebat
) ا . ع . خواسته و طلب كرده شده و مطلوب . ج : طلبات .
طلبة
(
telabat
) ع . ج . طلب .
طلبدار
(
talab - d r
) ا . پ . مديون و وامدار و مقروض . و دريافتكنندهء وجوه نقدى .
طلبگار
(
talab - g r
) ا . پ . وامخواه .
طلبگارى
(
talab - g ri
) ا . پ . مطالبه .
و وامخواهى و مطالبهء وام .
طلبنامه
(
talab - n me
) ا . پ . دعوت نامه . و احضارنامهء براى رفتن بدربار پادشاهى .
طلبه
(
talabe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طالب علم و محصل و تحصيل علمكننده و شاگرد مدرسه و شاگرد مكتبى .
طلبى
(
talabi
) ص . پ . لازم . و قابل استدعا و درخواست .
طلبيدن
(
talbidan
) و (
talebidan
) ف م . پ . - مأخوذ از طلب تازى - طلب كردن . و خواندن . و نام بردن . و خواستن . و دعوت كردن . و جستجو كردن و تفحص كردن . و سؤال كردن و پرسيدن .
و بحضور خواستن .
طلبيده
(
talebide
) ص . پ . دعوت شده . و نامبرده شده . و خواسته . و ناطلبيده :
دعوت ناشده و ناخواسته .
طلة
(
tallat
) ا . ع . زن مرد . و مى خوشمزه . و بوى خوش . و مرغزار باران ريزه رسيده . و زن سالخورده و بيهودهگوى و بيشرم . و توانگرى . و فراوانى مأكول و ملبوس .
طلة
(
tellat
) ع . ج . طليل .
طلة
(
tollat
) ا . ع . گردن . و يك شربت از شير . ج : طلل .
طلثة
(
tolsat
) ا ع . مرد جاهل سست خرد و ناتوان .
طلح
(
talh
) ا . ع . درختان بزرگ از عضاه و اقاقيا و طلاح . و شكوفهء نخستين از خرما بن ( لغة فى الطلع ) . و موز . و آب تيرهء باقىماندهء در تك حوض . و ناموضعى .
و قوله تعالى :
وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ
: درخت موز و يا شكوفهء خرمابن .
طلح
(
talh
) ص . ع . رجل طلح :
مرد گرسنه كه شكمش خالى از طعام بود .
طلح
(
talh
) م . ع . طلح طلحا و طلاحة مر . طلاحة .
طلح
(
talh
) و (
telh
) ص . ع . بعير طلح : شتر مانده . و كذلك بعير طلح .
ج : اطلاح .
طلح
(
telh
) ا و ص . ع . كنه . و كنهء لاغر . و برابر و مقابل . و ساربان ماندهكنندهء شتران . و هو طلح مال : او رانندهء مال است . و در مقابل و برابر مال است .
و طلح نساء : پيرو زنان است . و ناقة طلح : ماده شتر مانده ج : اطلاح .
طلح
(
talah
) ا . ع . نعمت . و تازگى .
و نازكى . و درد شكم ستور از خوردن طلح .
طلح
(
talah
) م . ع . طلح طلحا ( از باب سمع و ضرب ) : خالى شد شكم او از طعام . و كذلك طلح ( مجهولا ) . و طلحت الابل طلحا ( از باب سمع ) : درد شكم گرفتند شتران از خوردن طلح .
طلح
(
tollah
) ع . ج . طالح .
طلحات
(
talah t
) ع . ج . طلحة .
طلحاف
(
telh f
) ص . ع . ضربه ضربا طلحافا : زد او را زدن شديدى .
طلحان
(
taleh ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
ماده شتر و سوار آن .
طلحة
(
talhat
) ا . ع . واحد طلح يعنى يك درخت طلح . و نيز طلحة : نام بسيارى از مردان . ج : طلحات .
طلحة
(
telhat
) ص . ع . ناقة طلحة :
ماده شتر مانده شده .
طلحة
(
talehat
) ص . ع . ابل طلحة :
شتران مبتلا به درد شكم از خوردن طلح . و ارض طلحة : زمين طلحناك .
طلحثة
(
talhasat
) م . ع . طلحثه طلحثة : آلوده كرد او را به چيزى كه ناخوش داشت آن را .
طلحستان
(
talhest n
) ا . پ . زمين طلحناك .
طلحف
(
telhaf
) و (
tellahf
) ص . ع .
جوع طلحف : گرسنگى سخت . و كذلك جوع طلحف .
طلحف
(
talahf
) و (
telahf
) و (
tellahf
) و
طلحفى
(
talhaf
) ص . ع . ضرب طلف : زدن شديد . و كذلك البواقى .
طلحناك
(
talh - n k
) ص . پ . زمينى كه داراى درختان طلح بسيار باشد .
طلحند
(
talhand
) ا . پ . نام يكى از پادشان هندوستان .
طلحوم
(
tolhum
) ا . ع . آب برگشته رنگ و مزه .
طلحية
(
talhiyyat
) ا . ع . ورقهء كاغذ .
طلحيف
(
talhif
) ص . ع . گرسنگى سخت .
يق : جوع طلحيف .
طلحيف
(
telhif
) ص . ع . ضرب طلحيف : زدن سخت .
طلخ
(
talx
) ا . ع . لاى سيل آورد كه