طلاق
(
tal q
) م . ع . طلقت المراة من زوجها طلاقا ( مجهولا از باب نصر و كرم ) : رها شد آن زن از قيد نكاح .
طلاق
(
tal q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رهائى زن از قيد زناشوئى . و آزادى . و روانى .
و گشادگى . و طلاق دادن : رها كردن زن را از قيد نكاح . و آزاد كردن . و طلاق رجعى : طلاقى كه در بين مدت عده رجوع به آن زن بدون نكاح جايز باشد . و طلاق به اين : طلاقى كه رجوع به آن زن بدون نكاح جايز نباشد . و طلاق مغلظه : آن قسم از طلاق كه تا آن زن منكوحهء شخص ديگر نشود و طلاق نيابد نكاح با شوهر اول جايز نباشد و آن را سهطلاقه نيز گويند .
طلاقة
(
tal qat
) م . ع . طلق طلاقة ( از باب كرم ) : گشاده و درخشان روى گرديد .
و طلق اليوم و الليلة طلوقة و طلاقة :
معتدل شد روز و شب يعنى نه گرم و نه سرد .
و طلق لسانه ايضا طلوقة و طلاقة :
تيز زبان و فصيح گرديد .
طلاقت
(
tel qat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گشادگى . و روانى . و طلاقت لسان :
روانى زبان و فصاحت و تيز زبانى .
طلاقنامه
(
tal q - n me
) ا . پ . نوشتهاى كه شخص طلاق دهنده به زنى كه از قيد نكاح رها شده باشد مىدهد . و گشادنامه .
طلاقه
(
tel qe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طلاق . و سهطلاقه : طلاق مغلظه .
طلاكارى
(
tel - k ri
) ا . پ . تذهيب و زرنگارى .
طلال
(
tel l
) ع . ج . طل . و ذو طلال :
نام موضعى . و نام اسبى .
طلالة
(
tal lat
) ا . ع . خرمى و شادمانى و فرح و بهجت . و نيكوئى حالت و خوبى هيئت و كالبد هر چيزى . و اثر سراى و جاى خراب شده . و حيا الله طلالتك اى شخصك .
طلالة
(
tol lat
) م . ع . طل طلالة ( از باب سمع ) : شگفت نمود . و طلت الارض ( مجهولا ) : باران ريزه باريد بر آن زمين .
طلام
(
toll m
) ا ع . شادانه .
طلاوة
(
tal vat
) م . ع . چشم داشتن .
و درنگ كردن ( و الفعل من نصر ) .
طلاوة
(
tal vat
) و (
tel vat
) و (
tol vat
) ا . ع . حسن و خوبى . و شادمانى . و قبول و پذيرفتگى . و پذيرائى دل . و جادوئى . و پوست تنك كه به روى شير و خون بندد . و باقى ماندهء طعام در دهن . و آب دهن كه از جهة بيمارى و جز آن بسته گردد . و يق : ما عليه طلاوة :
نيست بر او حسن و خوبى و بهجتى .
طلائح
(
tal 'eh
) ع . ج . طليحة .
طلائع
(
tal e '
) ع . ج . طليعة .
طلايه
(
tal ye
) ا . پ . پيشرو لشكر و پيش قراول و گويند اين كلمه مأخوذ از طلائع تازى است .
طلايه
(
tel ye
) ا . پ . شبگرد و گزمه .
و گروهى از سپاهيان كه شبها براى پاس لشكر گردش كنند .
طلايه
(
tel ye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طلا و ماليدن دارو بر بدن . و طلايه كردن : طلا كردن .
طلائى
(
tel 'i
) ص . پ . منسوب به طلا و زرين .
طلب
(
talb
) ا . ع . بلغت مراكش : عالم و مطلع و با اطلاع و ملا . و امام .
طلب
(
telb
) ص . ع . مرد خواهان زن .
و زن خواهان مرد . و معشوق . و معشوقه .
يق : رجل طلب نساء . و امراة طلب فلان . ج : اطلاب و طلبة . و طلب علم :
خواهان علم و طالب علم .
طلب
(
tolb
) ا . پ . گروهى از مردم كه يك جا جمع شده و گرد آمده باشند . و لشكر گرد آمده .
طلب
(
talab
) ا . ع . بازجست و جستجو ( اسم است مطالبة را ) . و قولهم : بعث الامير الطلب اى اهل الطلب .
طلب
(
talab
) م . ع . طلب الشيئ طلبا ( از باب نصر ) : همت كرد در تحصيل آن چيز و گرفت آن را . و طلب اليه : راغب شد بسوى آن . و طلب الى : خواهش كرد بسوى من . و طلب طلبا ( از باب سمع ) :
دور شد و دورى گزيد .
طلب
(
talab
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درخواست و استدعا و التماس و خواهش و عرض . و دعوت . و سؤال و پرسش . و ميل و آرزو . و جستجو و تفحص . و استفسار .
و تلاش . و تفتيش . و مزد و وظيفه و مواجب و شهريه و يوميه و ساليانه . و وام و دين و آنچه ادايش بر شخص لازم باشد . و مديونى .
و طلب كردن : خواستن و درخواست كردن و خواهش نمودن و استدعا كردن و سؤال كردن . و اداى دين و وام خواستن و وامخواهى كردن . و ابرام كردن و اصرار نمودن .
طلب
(
talab
) و (
tollab
) ع . ج . طالب .
طلب
(
tolob
) ع . ج . طلوب .
طلباء
(
tolab '
) ع . ج . طليب .
طلبات
(
taleb t
) ع . ج . طلبة .
طلبان
(
talab n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خواستگارى براى زناشوئى .
طلبانه
(
talb ne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جيره و مواجب پاسبانان و قراولان و گزمهها . و هفتگى كه گزمهها از كسبهء بازار مىگيرند .
طلبة
(
telbat
) ا . ع . بازجست و جستجو ( اسم است مطالبة را ) .