كه از برنج سازند و دراسون نيز گويند .
طراغيس
(
tar qis
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - جو برهنه كه بتازى سلت گويند .
طراغيون
(
tar qayun
) ا . پ . يك نوع صمغى .
طراف
(
ter f
) ا . ع . خرگاه اديم . ج :
طرف . و آنچه از اطراف كشت و نواحى آن گيرند . و توارثوا المجد طرافا :
بزرگى و شرافت را ميراث يافتند .
طرافة
(
tar fat
) م . ع . طرف طرافة ( از باب كرم ) : نو شد و تازه گرديد . و طرف الرجل : طريف است آن مرد .
و نيز طرافة : هويدا شدن هر چيز اصلى و ظريف .
طرافش
(
tor fec
) ا . ع . دشوار خوى و بدسرشت از مردم و شتر .
طراق
(
tar q
) ا . پ . صدا و آوازى كه از كوفتن و شكستن چيزى مانند چوب و استخوان و جز آن برآيد .
طراق
(
ter q
) ا . ع . آهنى كه پهن كرده و سپس گرد ساخته و از آن خود و جز آن سازند . و هر پارهاى كه برابر پارهء ديگر بود .
و هر چيزى كه برابر چيزى باشد . و پوست پارهاى كه گرد كرده بر سر چسپانند . و داغى ميان دو گوش گوسپند . ج : طرق و طرق .
و طراق النعل : پارهء نعل كه بر موزه زنند .
طراق
(
ter q
) ص . ع . ريش طراق :
پر بر هم نشسته . ج : طرق و طرق .
طراق
(
ter q
) م . ع . طارق مطارقة و طراقا . مر . مطارقة .
طراق
(
ter rq
) ا . ع . ترياق و پادزهر .
طراق
(
torr q
) ع . ج . طارق .
طراقيس
(
tar qis
) ا . پ . طراغيس .
مر . طراغيس .
طراك
(
tar k
) ا . پ . صدا و آواز و طراق .
طرامة
(
tor mat
) ا . ع . كبودى دندان .
و آنچه در ميان دندان از طعام و جز آن ماند .
طرآن
(
tor ' n
) ا . ع . راه . و كار منكر و بد . و نام كوهى كه در آن كبوتران بسيار است .
طرآنى
(
tor ' niyy
) ص . ع . حمام طرآنى : كبوتر رسيده كه معلوم نباشد از كجا آمده . و امر طرآنى : كارى كه معلوم نباشد از كجا رسيده .
طراوة
(
tar vat
) م . ع . طرو طراوة و طراء و طراءة ( از باب كرم و سمع ) :
تر و تازه گرديد .
طراوت
(
ter vat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تازگى و ترى و تر و تازگى . و خنكى . و آبدارى .
طراوتناك
(
ter vat - n k
) ص .
پ . تازه و تر و نمدار و آبدار و سيراب .
طراوه
(
tar ve
) ا . پ . جامهء ابريشمين كه بر سر سنان نيزه و علم بندند .
طرائد
(
tar 'ed
) ع . ج . طريدة .
طرائز
(
tar 'ez
) ا . ع . سجافها . و ريشهها .
طرائف
(
tar 'ef
) ا . ع . نام بلادى نزديك كوههاى اعلام صبح . و ج . طريفة .
طرائف
(
tar 'ef
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى لطيف و خوش و پسنديده .
و مالهاى نو و تازه .
طرائق
(
tar 'eq
) ع . ج . طريقة . و ثوب طرائق : جامهء كهنه .
طرب
(
tarab
) ا . ع . حركت . و شوق و ميل بسوى چيزى . و سبكى نشاط . و اندوه .
و شادمانى . و جنبش .
طرب
(
tarab
) م . ع . طرب طربا ( از باب سمع ) : شادمان شد . و اندوهگين گرديد .
و جنبيد از بسيارى حزن و يا سرور .
طرب
(
tarab
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شادمانى و شادى و سرور و نشاط . و اهل طرب : مغنى و مطرب و سازنده و نوازنده .
طرب
(
tareb
) ا . ع . نام اسب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
طرب
(
tareb
) ص . ع . كسى كه داراى طرب باشد .
طربال
(
terb l
) ا . ع . منازهء بلند كه بر روى كوه سازند . و هر بناى بزرگ و بلند .
و هر پارهاى از كوه . و سنگ بلند بزرگ در كوه . و ديوار دراز در هوا . ج : طرابيل .
الحديث : اذا مر احدكم بطربال مائل فليسرع المشى . و طرابيل الشام : صومعههاى شام ( واحد آن طربال است ) .
طربانگيز
(
tarab - angiz
) ص . پ .
هر چيز كه مهيج طرب شود و خوشى و شادى آورد .
طربلة
(
tarbalat
) م . ع طربل بوله طربلة : بالا انداخت كميز خود را .
طربيل
(
terbil
) ا . ع . آن چيز كه بدان خرمن كوبند . ج : طرابيل .
طرة
(
tarrat
) ا . ع . تهيگاه . و بيك بار جماع آبستن كردن گشن ماده را . و نام شهرى در افريقا .
طرة
(
torrat
) ا . ع . كرانهء جامه كه پرزه ندارد . و كرانهء وادى و جوى . و كرانهء هر چيزى و طرف آن . و موى پيشانى . و موى صف كردهء بر پيشانى . و نگار جامه . و توشه دان . و مقنع . ج : طرات . و پارهء ابر دراز كه از افق نمودار گردد . و بريدگى در مقدم پيشانى دختر مانند نشان زير تاج كه گاهى آن را از رامك كه بوى خوش است مىسازند . ج :
طرار و طرر .
طرتان
(
torrat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو خط سياه كه بر شانهء خر و گاو دشتى بود .