طاقدانه
(
t q - d ne
) ا . پ . درختى كه ميوهء آن مانند گيلاس است .
طاقديس
(
t q - dis
) ا . پ . يعنى طاق مانند ايوان پادشاهان . و تيزى پيش عمارت .
و تخت خسرو پرويز . و صفهء سليمان پيغمبر .
طاقنمائى
(
t q - nam i
) ا . پ . طاق بندى .
طاقه
(
t qe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يك تار از ريسمان . و يك عدد از جامهء ابريشمين و پشمين و جز آن . و يك شاخه از ريحان . و تاب و طاقت و تحمل . و توانائى .
طاقى
(
t qi
) ا . پ . نوعى از كلاه بلند تاجدار و يا نوعى از كلاه . و كف بول در شاشدان . و رسوب بول بيماران . و ابرو .
و اسب چشم سفيد .
طاقيه
(
t qiye
) ا . پ . بندى كه در زير پوشاك سر به روى گيسوان بندند . و غرفه . و طرهء عمارت .
طاقيهدوز
(
t qiye - duz
) ا . پ . آنكه پوشاك سر را مىدوزد . و فريب دهنده و گول زننده .
طال
(
t la
) ع . كلمهء فعل كه در دعا گويند يعنى دراز باد . و طال بقاه : زندگانى وى دراز باد .
طالب
(
t leb
) ص . ع . جوينده . و خواهنده .
ج : طلاب و طلب و طلبة و طلب و طالبون .
و منه : طلبة العلم .
طالب
(
t leb
) ا . ع . از اعلام است . و ابو طالب : كنيهء عبد مناف بن عبد المطلب عم آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و پدر حضرت امير المؤمنين على عليه السلام .
طالب
(
t leb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طلبكننده و خواهان و خواهنده . و شايق .
و جوينده و تفتيشكننده و تفحصكننده . و درخواستكننده و آرزوكننده . و مبرم .
و سائل و گدا . و مفتش و مستفسر . و پيرو .
و محصل و تحصيلكننده . و راغب و مشتاق و مايل . ج : طالبان . و طالب علم : شاگرد و كسى كه تحصيل دانش و معرفت مىكند . و ابو طالب : نام عموى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله كه پدر حضرت على عليه السلام است .
طالبات
(
t leb t
) ع . ج . طالبة .
طالبان
(
t leb n
) پ . ج . طالب . و طالبان فضيلت گستر : مردمان عالم و فاضل .
طالبة
(
t lebat
) ص . ع . مؤنث طالب .
ج : طالبات و طوالب .
طالبون
(
t lebuna
) ع . ج . طالب .
طالة
(
t lat
) ا . ع . ماده خر .
طالح
(
t leh
) ص . ع . ناقة طالح :
ماده شتر مانده . ج : طلح . و نيز ضد صالح يعنى بدكار . الحديث : لو لا الصالحون لهلك الطالحون : اگر نبودند نيك كرداران هر آينه هلاك مىشدند بدكرداران .
طالح
(
t leh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بدعمل و بدكردار و بدكار ضد صالح .
طالحة
(
t lehat
) ص . ع . مؤنث طالح يعنى زن بدكار و بدعمل .
طالع
(
t le '
) ص . ع . برآينده و ظاهر شونده . ج : طلع و طوالع .
طالع
(
t le '
) ا . ع . تيرى كه پس نشانه افتد . و ماه نو . و صبح كاذب .
طالع
(
t le '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بخت و نشمن . و نصيب و قسمت و سرنوشت و تاخيره و تقدير . و هر ستارهاى كه در افق شرقى نمودار گردد . و باصطلاح نجوم : برجى كه هنگام ولادت و يا وقت سؤال چيزى از افق شرقى نمودار مىگردد . و خوش طالع : نيك بخت .
و بدطالع : بدبخت . و طالع مسعود :
بخت نيك .
طالعات
(
t le t
) ص . ع . ج . طالعة .
طالعآزمائى
(
t le ' - zm i
) ا . پ .
امتحان بخت و سرنوشت .
طالعة
(
t le'at
) ص . ع . مؤنث طالع .
ج : طلع و طالعات و طوالع .
طالعشناس
(
t le ' - cen s
) ا . پ .
منجم . و فالگو .
طالعمند
(
t le ' - mand
) ص . پ . نيكبخت .
طالعور
(
t le ' - var
) ص . پ . نيكبخت و متمول و با ثروت .
طالق
(
t leq
) ص . ع . زن طلاق داده شده و رها شدهء از قيد نكاح . ج : طلق . و ماده شتر بىمهار بر سر خود گذاشته و يا متوجه به طرف آب . و ماده شترى كه پس از يك شبا روز آن را دوشند . و نعجة طالق :
ميش بر سر خود گذاشته .
طالقان
(
t leq n
) ا . پ . نام بلوكى از توابع قزوين ما بين كلاردشت و قزوين . و نام شهرى در خراسان در ما بين بلخ و مرو .
طالقة
(
t leqat
) ص . ع . زن طلاق داده شده و وارستهء از قيد نكاح . و ماده شتر بر سر خود گذاشته شده . و ماده شترى كه ساربان جهة خود گذارد و آن را ندوشد مگر براى خود . ج : طوالق . و ليلة طالقة :
شبى كه نه گرم باشد و نه سرد . ج : ليال طوالق .
طالقون
(
t lequn
) ا . پ . طاليقون .
مر . طاليقون .
طالم
(
t lem
) ا . ع . نانپز . ج : طلمة .
طال ما
(
t la - m
) ع . كلمهء فعل يعنى ديرى است .
طالوت
(
t lut
) و
طالوط
(
t lut
) ا . ع . نام پادشاهى كه خداى تعالى داود را وارث ملكش گردانيد .