تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2181

مساهمون:

ص٢١٨١

صيأة

(
say'at
) و

صياءة

(
siy 'at
) ا . ع . آب و ديگر پليدى كه پس از ولادت از سلا برآيد . يق : القت الشاة صياتها او صياءتها يعنى انداخت آن گوسپند آب و پليدى را .

صياجة

(
sayy jat
) ص . ع . ليلة صياجة : شب روشن . و شب ماهتاب .

صياح

(
siy h
) م . ع . مصايحة و يكديگر را آواز دادن .

صياح

(
siy h
) و (
soy h
) ا . ع . آواز بلند بر حسب طاقت .

صياح

(
siy h
) و (
soy h
) م . ع . صاح صيحا و صيحة و صيحانا و صياحا و صياحا ( از باب ضرب ) : آواز كر ببلندترين آواز خود .

صياح

(
sayy h
) ص . ع . كسى كه صيحه زند و آواز بلند كند .

صياح

(
sayy h
) ا . ع . نوعى از بوى خوش و يا از سرشتنى .

صياخيد

(
say xid
) ع . ج . صيخود . و ج . صيخاد .

صياد

(
sayy d
) ا و ص . ع . شكارى . و شكارچى . و كسى كه بسيار صيد مىكند . و شير بيشه . و نيز صياد : بيمارى مر شتران را كه بينى آنها آب راند و بدان‌جهت بينى را بلند نگاهدارند و آن را صيد و صاد نيز نامند .

صياد

(
sayy d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شكارى و شكارچى و كسى كه نخجير صيد مىكند . و آنكه پرندگان مىگيرد . و شهردار . و آنكه ماهى صيد مىنمايد . و صياد اجل : مرگ .

صيادت

(
siy dat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شكار و نخجيرگيرى و مرغ‌گيرى و ماهىگيرى .

صيادلة

(
say delat
) ع . ج . صيدلانى .

صيادى

(
sayy di
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شغل شكارچى و شكارچىگرى و ماهىگيرى و مرغگيرى و تيراندازى . و تعاقب صيد .

صيار

(
siy r
) ا . ع . آواز چنگ . و نافهء مشك .

صيار

(
sayy r
) ا . ع . گلهء گاوان وحشى .

صيارة

(
siy rat
) ا . ع . حظيرهء گوسپند و گاو .

صيارف

(
say ref
) و

صيارفة

(
say refat
) و

صياريف

(
say rif
) ع . ج . صيرف و صيرفى .

صياصى

(
say si
) ع . ج . صيصة و صيصية .

صياط

(
siy t
) ا . ع . بانگ و خروش بلند و فرياد .

صياغ

(
sayy q
) ا . ع . زرگر و ريخته‌گر .

صياغة

(
siy qat
) ا . ع . زرگرى و ريخته‌گرى .

صياقل

(
say qel
) و

صياقلة

(
say qelat
) ع . ج . صيقل .

صيال

(
siy l
) م . ع . صال صولا و صيالا . مر . صول .

صيال

(
siy l
) و

صيالة

(
siy lat
) م . ع . صاوله مصاولة و صيالا و صيالة مر . مصاولة .

صيام

(
siy m
) ع . ج . صائم .

صيام

(
siy m
) م . ع . صام صوما و صياما . مر . صوم .

صيام

(
siy m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روزه‌دارى . و ايام صيام : روزهاى ماه رمضان . و شهر صيام : ماه رمضان .

صيام

(
soyy m
) ع . ج . صائم .

صيامى

(
soy m
) ع . ج . صومان .

صيان

(
siy n
) م . ع . صان صونا و صيانا . مر . صون .

صيان

(
say n
) و (
siy n
) و (
soy n
) ا . ع . صيان الثوب : جامه‌دان . و كذلك صيان الثوب و صيان الثوب .

صيانه

(
siy nat
) ا . ع . نگاهدارى . و صيانة النفس : نگاهدارى نفس .

صيانة

(
siy nat
) م . ع . صان صونا و صيانا و صانة . مر . صون .

صيانت

(
siy nat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - محافظت و حمايت و حراست و نگاهدارى و نگاهبانى . و صيانت خون و مال : محافظت و نگاهدارى جان و مال . و صيانت كردن : حمايت كردن و نصرت دادن . و محافظت كردن و نگاهدارى كردن . و دستگيرى نمودن . و پروردن و پرورش دادن . و نگريستن . و صيانت نفس : حمايت و حفاظت خويشتن و حراست آن . و اهل صيانت : مردمان ديندار و صادق و صالح .

صيب

(
sayb
) م . ع . صابه صيبا ( از باب ضرب ) : رسيد آن را .

صيب

(
soyob
) ع . ج . صيوب .

صيب

(
sayyeb
) ا . ع . باران . و ابر باران .

صئبان

(
se'b n
) ع . ج . صؤابة .

صئبل

(
se'bel
) و (
se'bol
) ا . ع . بلا و سختى .

صيبوبة

(
saybubat
) م . ع . صاب صوبا و صيبوبة . مر . صوب .

صيت

(
sit
) ا . ع . آوازه . و ذكر حسن . و خايسك آهنگران . و زرگر . و زدايندهء شمشير و جز آن .

صيت

(
sit
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شهرت و آوازه . و نيكنامى و اشتهار بنيكوئى .

صيت

(
sayyet
) ص . ع . رجل صيت : مرد سخت آواز و بلند آواز .

صيتة

(
sitat
) ا . ع . آوازه .