تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2178

مساهمون:

ص٢١٧٨

صوفيان

(
sufiy n
) ا . پ . ج . صوفى . و برادران ديندار پارسا و روحانى .

صوفيانه

(
sufy ne
) ا . پ . غذائى كه گوشت نداشته باشد .

صوفيانه

(
sufiy ne
) ص و م ف . پ . منسوب و متعلق بصوفيها و مانند صوفى و يوضع صوفى .

صوفيچه

(
sufi - ce
) ا . پ . لباس صوفيان .

صوفى لباس

(
sufi - lab s
) ص . پ . ملبس به لباس صوفيان .

صوفيه

(
sufiyye
) ا . پ . سلسلهء مردمان صوفى . و نيز سلسلهء صفويه را گويند .

صوق

(
savq
) م . ع . صاق الدابة صوقا ( از باب نصر ) : راند ستور را از پس ( لغة فى ساق ) .

صوق

(
suq
) ا . ع . بازار ( لغة فى السوق ) . و بدون الف و لام : موضعى نزديك مدينه و آن را صوقى (
suq
) نيز گويند .

صوقاوات

(
suq v t
) ع . ج . صوقى .

صوقر

(
savqar
) ا . ع . تبر بزرگ .

صوقرة

(
savqarat
) م . ع . صوقر صوقرة : حكايت كرد آواز مرغ را .

صوقرير

(
savqarir
) ا . ع . حكايت آواز مرغ .

صوقعة

(
savqa'at
) ا . ع . عمامه . و جاى روغن از اشكنه . و ميان سر و جاى سپيدى آن . و سخت جاى جنگ . و خرقه‌اى كه زنان زير معجر اندازند تا چرك نگيرد . و ذو الصوقعة : نام جائى .

صوقعة

(
savqa'at
) م . ع . صوقعه صوقعة . زد بر صوقعة او .

صوقى

(
suq
) ا و ص . ع . خوب و نيك . و موضعى نزديك مدينه . ج : صوقاوات .

صوك

(
savk
) ا . ع . اول و آغاز هر چيزى . و حركت و جنبش . و منى و آب مرد . و لقيته اول صوك و بوك : ديدار كردم او را اول چيزى . و ما به صوك و بوك : نيست او را جنبشى .

صوك

(
savk
) م . ع . صاك به الزعفران صوكا ( از باب نصر ) : چسبيد به آن زعفران .

صول

(
savl
) م . ع . صال على قرنه صولا و صيالا و صؤلا و صولانا و صالا و مصالة ( از باب نصر ) : حمله كرد بر حريف خود و زيادتى نمود . و صال الفحل على الابل صولا و صالة : كشت آن فحل شتران را . المثل : رب قول اشد من صول . و صال الحمار على العانة : راند آن نره خر خر ماده را و حمله كرد بر وى . و صال عليه صولا و صولة : برجست بر آن . و صيل لهم كذا ( مجهولا ) : انداز كرده شد براى ايشان .

صول

(
savl
) ا . ع . نام دهى در صعيد مصر .

صؤل

(
sa'ul
) ص . ع . جمل صؤل : شترى كه حمله كند بر كسى تا بگيرد آن را و بكشد . و شتر مست و ديوانه و خشمناك .

صئول

(
so'ul
) م . ع . صال صولا و صؤلا . مر . صول .

صولات

(
savl t
) ع . ج . صولة .

صولان

(
saval n
) م . ع . صال صولا و صولانا . مر . صول .

صولب

(
savlab
) ا . ع . تخمى كه در زراعت مىپاشند و سپس زمين را زير و رو كرده تا زير خاك رود .

صولة

(
savlat
) ا . ع . يك دفعه حمله كردن . ج : صولات . و نام مردى .

صولة

(
savlat
) م . ع . صال عليه صولا و صولة . مر . صول .

صولة

(
sulat
) ص . ع . حنطة صولة : گندم بر آورده و پاكيزه .

صولت

(
savlat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خشم و قهر و زبردستى و زور و درشتى و تندى و سختى و شدت . و وحشت . و رعب و هيبت . و مستى اسب نر . و صولت و شجاعت : هيبت و دليرى .

صولج

(
savlaj
) ص . ع . خالص و بىآميغ از هر چيزى . و نقرهء صاف خالص .

صولجان

(
savlaj n
) ا . ع . - مأخوذ از چوگان فارسى و بمعنى آن . ج : صوالجة .

صولجة

(
savlajat
) ص . ع . خالص از هر چيزى . و فضة صولجة : سيم جيد و بىآميغ .

صولع

(
savla '
) ا . ع . سنان زدوده .

صوليب

(
savlib
) ا . ع . صولب .

صوم

(
savm
) ا . ع . روزه . و خاموشى . و نام درختى ناخوش منظر . و كليساى ترسايان . و رمضان . و سرگين شتر مرغ . و قوله تعالى :
نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً
: نذر كردم كه خاموش باشم و سخن نگويم .

صوم

(
savm
) ص . ع . روزه‌دار و صائم . يق : رجل صوم و قوم صوم .

صوم

(
savm
) م . ع . صام صوما و صياما ( از باب نصر ) : باز ايستاد از خوردن و نوشيدن و سخن كردن و جماع نمودن . و صام منيته : چشيد مرگ را . و صام النعام : سرگين افگند شتر مرغ . و صام الرجل : سايه گرفت آن مرد بدرخت صوم . و صام النهار : بنيم روز رسيد . و نيز صوم : خاموش بودن . و ايستادن . و بيكار ايستادن .

صوم

(
savm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روزه . و صوم مريم : نوعى از روزه كه از شب نيت كرده و در همهء روز خاموش باشد