و داراى سرى است مانند سر اسب و چهار چشم دارد .
صهب
(
sohb
) ص . ع . ج . اصهب و صهباء . و صهب السبال : دشمنان اگر چه بروتهاى ايشان اصهب نبوده باشد . قال الاصمعى : يقال لا عداء صهب السبال و سود الاكباد و ان لم يكونوا كذلك . و قيل اصله الروم لان الصهوبة فيهم و هم اعداء العرب .
صهب
(
sahab
) ا . ع . سرخى موى . و سرخى موى مايل بسپيدى .
صهبا
(
sahb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شراب انگورى .
صهباء
(
sahb '
) ص . ع . مؤنث اصهب .
ج : صهب .
صهباء
(
sahb '
) ا . ع . مى و شراب و خمر . و مى انگور سپيد .
صهبة
(
sohbat
) ا . ع . سرخى مايل بسپيدى .
صهد
(
sahd
) م . ع . صهده صهدا ( از باب فتح ) : سوخت آن را گرمى آفتاب .
صهدان
(
sahad n
) ا . ع . شدت گرما .
صهر
(
sahr
) م . ع . صهرته الشمس صهرا ( از باب فتح ) : سوخت آن را آفتاب .
و صهر راسه : چرب كرد و تر نمود سر خود را بپيه گداخته و مانند آن . و صرء الشيئ :
گداخت آن چيز را .
صهر
(
sahr
) ص . ع . شيئ صهر :
چيز گرم و تابدار .
صهر
(
sehr
) ا . ع . خويشى و قرابت .
و حرمت تزوج و مصاهرت . و اهل بيت زن و نزديكان زن مانند پدر و برادر و اولاد و عمو و دائى و خالهء زن كه همه آنها را صهر زن مرد گويند . ج : اصهار و صهراء . و نيز صهر : داماد و شوهر دختر مرد و شوهر خواهر او . و گور و قبر خصوصا گور مرد .
صهر
(
sohr
) ع . ج . صهور .
صهراء
(
sohar '
) ع . ج . صهر .
صهرات
(
sehr t
) ع . ج . صهرة .
صهرة
(
sehrat
) ا . ع . خش و مادر زن .
ج : صهرات .
صهرجة
(
sahrajat
) م . ع . صهرج البركة صهرجة : بسا روج برآورد حوضچه را .
صهرى
(
sehriyy
) و
صهريج
(
sehrij
) ا . ع . حوض و مغاكى كه در آن آب گرد آيد . ج : صهاريج .
صهصلق
(
sahsaleq
) ا . ع . بانگ سخت . و گنده پير با فرياد .
صهصليق
(
sahsaliq
) ا . ع . گنده پير با فرياد .
صهصهة
(
sahsahat
) م . ع . صهصه بهم صهصهة : خاموش كرد ايشان را و گفت صهصه (
sahen - sah
) .
صهطلة
(
sahtalat
) ا . ع . نرمى و فروهشتگى .
صهل
(
sahl
) و (
sahal
) م . ع . صهل صهلا و صهلا اصهيلا . مر . صهيل .
صهل
(
sahl
) و (
sahal
) ا . ع . تيزى آواز و سختى آن با گرفتگى گلو . و گلو گرفتگى .
صهيم
(
sehim
) ا و ص . ع . خالص در خير شر و نيكى و بدى . و كسى كه از مراد خود برنگردد . و مرد كاهن . و مهتر شريف . و شترى كه بانگ نكند . و شتر بدخوى .
صهوات
(
sahav t
) ع . ج . صهوة .
صهوبة
(
sohubat
) ا . ع . سرخى سپيدى آميخته . يق : فى رأسه صهوبة اى شقرة .
صهوة
(
sahvat
) ا . ع . ميان پشت اسب . و اندك فروتر هر دو جانب از اعلاى پشت اسب . و جاى برنشست سوار . و سپس كوهان . و سر كوه . و بالاى هر چيزى . ج :
صهوات و صهاء . و برج بر سر پشته و توده .
ج : صهى (
soh
) . و جاى گرد آمدن آب از كوه . و زمين پست كه شتران گمشده بسوى آن جايگيرند .
صهود
(
sahud
) ا . ع . جسيم و تنومند .
صهور
(
sahur
) ا . ع . بريانى ساز و كباب پز . و گدازندهء پيه . ج : صهر .
صهى
(
sah
) و (
sahy
) م . ع . صهى فلان صهى ( از باب سمع ) و صهى فلان صهيا ( از باب فتح ) : وارد آمد بر فلان جراحت و زهيد آب از آن جراحت و روان شد .
صهى
(
sahy
) م . ع . صهى الرجل صهيا ( از باب فتح ) : بسيار مال شد آن مرد .
صهى
(
soh
) ع . ج . صهوة . و روضة الصهى : نام مرغزارى در سه منزلى مدينهء منوره .
صهير
(
sahir
) ص . ع . پيه گداخته .
صهيل
(
sahil
) ا . ع . بانگ اسب .
صهيل
(
sahil
) م . ع . صهل الفرس صهلا و صهلا و صهيلا ( از باب ضرب و فتح ) :
بانگ كردن آن اسب .
صهيل
(
sahil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آواز اسب . و صهيل كردن : آواز كردن اسب .
صهيون
(
sehyun
) ا . ع . نام بيت المقدس و يا نام موضعى در آن .
صياب
(
soyy b
) و (
soy b
) ص . ع .
خالص و بىآميغ . و برگزيدهء از هر چيزى .
يق : قوم صياب اى خيار . و كذلك قوم صياب .
صيابة
(
soyy bat
) ا . ع . مهتر و رئيس قوم .
صيابة
(
soyy bat
) و (
soy bat
) ص .
ع . هر چيز خوب و اصيل . و برگزيده و بهترين قوم .