تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2106

مساهمون:

ص٢١٠٦
خداوند عالم را . و الله شهيد اى لا يغيب عن علمه شئ .

شهيد

(
cahid
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه در راه خدا و در راه خدمت بمدينه كشته شده باشد . و شهيد شدن : كشته شدن در راه خدا و در راه خدمت بمدينه . و شهيد كردن : كسى را بدرجهء شهادت فايز كردن .

شهيده

(
cahide
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آش بلغور . و هر آشى كه داراى گوشت و مسكه و سبزيهاى خوش‌بو بود .

شهيدى

(
cahidi
) ا . پ . روسپى پاره و زناكار .

شهير

(
cahir
) ص . ع . بزرگ نام‌آور . و جاى معروف و مشهور .

شهير

(
cahir
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - مشهور . و شهر شهير : شهر معروف و مشهور .

شهيرة

(
cahirat
) ص . ع . اتان شهيرة : ماده خر پهن تن . و كذا امراة شهيرة .

شهيره

(
cahire
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زن پير .

شهيق

(
cahiq
) ا . ع . شهيق الحمار : بانگ خر و قيل شهيق الحمار آخر صوته و الزفير اولهء و قيل الشهيق رد الصوت و الزفير اخراجه .

شهيق

(
cahiq
) م . ع . شهق شهيقا و شهاقا و تشهاقا . مر . شهاق .

شهيم

(
cahim
) ص . ع . خردمند و زيرك و دانا و هوشيار .

شهين

(
cahin
) ا . پ . نام شهر زنجان .

شهين

(
cehin
) ا . پ . طپش و لرزش . و صمغ درختى . و نام سازى .

شى

(
ci
) ا . پ . كنج و گوشه و زاويه .

شى

(
cayy
) م . ع . شوى اللحم شيا : ( از باب ضرب ) : بريان كرد گوشت را . و شوى الماء : گرم كرد آب را .

شى

(
cayy
) و (
ceyy
) ا . ع . لكنت زبان و گرفتگى زبان .

شئ

(
cay '
) ا . ع چيز و هر موجودى . ج : اشياء و اشياوات و اشاوات و اشاوى و اشايا و اشياء و اشاوه . و يا شئ كلمه‌ايست كه در تعجب و يا تاسف گويند . يق : يا شئ مالى مانند يا هى ما لى .

شئ

(
cay '
) م . ع . شاءه شبئا و شئة و مشيئة و مشاءة و مشائية و مشية ( از باب فتح ) : خواست آن را .

شئ

(
cay '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيز و هر موجودى . و هر موجود بىروحى . و شئ الله : يك نوعى از تعظيم و تكريم و سلام كه معمول دراويش مىباشد . و لا شئ يعنى هيچ .

شياب

(
ciy b
) ا . ع . آميختگى و اختلاط . و آب آميختهء با چيزى .

شياب

(
ciy b
) م . ع . شاب شوبا و شيابا . مر . شوب .

شيابى

(
ciy bi
) ا . پ . وام و قرض و دين . و يك وزن درم .

شيأة

(
ci'at
) ا . ع . خواهش و اراده و مشيت ( اسم است مصدر را ) . يق : كل شئ بشيأة إله : هر چيز بمشيت و ارادهء خداوند عالم است .

شيات

(
ciy t
) ع . ج . شية .

شياح

(
ciy h
) ا . ع . قحط و تنگى و كميابى . و زيركى . و هوشيارى . و كوشش تيز در هر كار . و تدبير . و پرهيز . و ترس و خوف . و نيز شياح : ج . شيح .

شياح

(
ciy h
) م . ع . شايح مشايحة و شياحا . مر . مشايحة .

شياد

(
ciy d
) م . ع . شاد بالابل شيادا ( از باب ضرب ) : خواند شتران را . و شاد الطيب ببدنه : ماليد بوى خوش را به بدن خود .

شياد

(
cayy d
) ا . پ . - از لغات مولده - مكار و حيله‌باز و چاپلوس . و قلندر مسافر .

شيادى

(
cayy di
) ا . پ . - از لغات مولده - مكارى و چاپلوسى . و حيله‌بازى و شيد و زرق و سالوسى .

شيار

(
ciy r
) و (
cay r
) ا . پ . زمين شكافته شدهء با گاو آهن جهة زراعت . و شكاف كه با گاو آهن در زمين كرده باشند . و زراعت . و شيار كردن : شكافتن زمين با گاو آهن .

شيار

(
ciy r
) ا . ع . نيكوئى . و هيئت . و لباس . و نازكى . و فربهى . و جائت الابل شيارا : آمدند شتران تازه بدن فربه . و نام روز شنبه . ج : اشير و شير و شير .

شيار

(
ciy r
) ص . ع . ج . شير . يق خيل شيار : اسبان فربه و نيكو .

شيار

(
ciy r
) م . ع . شار شورا و شيارا . مر . شور .

شيار

(
ciy r
) و

شيارة

(
ciy rat
) م . ع . شار العسل شورا و شيارا و شيارة و مشارا و مشارة . مر . شور .

شيارانيدن

(
ciy r nidan
) ف م . پ . شياريدن فرمودن و كنانيدن .

شياريدن

(
ciy ridan
) ف م . پ . گاو آهن راندن در زمين . و آماده كردن زمين جهة زراعت و كشت . و تخم افشاندن در زمين . و كشتكارى كردن . و نگريستن و نگاه كردن .

شياص

(
ciy s
) ا . ع . بدخوئى و سوء خلق .

شياط

(
ciy t
) ا . ع . بوى پنبه و يا پشم سوخته .

شياط

(
ciy t
) ا . ع . ج . شوط .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2106 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )