شنبليت
(
canbalit
) و
شنبليد
(
canbalid
) ا . پ . شمبليله . و نام گلى .
شنبليده
(
canbalide
) ا . پ . عطر گلها و يا گياههاى معطر و خوشبو .
شنبليل
(
canbalil
) و
شنبليله
(
canbalile
) ا . پ . شمبليله و حلبه .
شنبوى
(
can - buy
) ا . پ . شب بوى .
شنبه
(
canbe
) ا . پ . شيههء اسب . و آواز شير بيشه .
شنبه
(
canbe
) و (
canbeh
) ا . پ . روز اول هفته و جبا يعنى روز بعد از آدينه . و يك شنبه : روز دويم هفته . و دوشنبه :
روز سيوم . و سه شنبه : روز چهارم . و چهار شنبه : روز پنجم . و پنجشنبه :
روز ششم . و آدينه : روز هفتم .
شنبهى
(
canbehi
) ا . پ . گرفتن شنبه .
و شنبهى كردن : در روز شنبه درآمدن و باعمال آن عمل كردن و تعطيل كردن در كارها .
شنة
(
cannat
) ا . ع . مشك كهنهء دريده .
و ذو الشنة : نام مردى كه راهزنى مىكرد ربا خود شنة مىداشت .
شنت
(
canat
) ا . پ . بلغت زند : سال و سنة .
شنتان
(
cenat n
) ا . پ . بلغت زند :
سالها و سنين .
شنترة
(
cantarat
) م . ع . شنتر ثوبه شنترة : پاره كرد جامه را بر خود .
شنترة
(
cantarat
) و (
contarat
) ا .
ع . انگشت . و فضاى ما بين دو انگشت . و گوشواره . ج : شناتر .
شنتقة
(
contoqat
) ا . ع . غراره و آوندى مشبك از نى كه زنان در وى پنبه نهند .
شنث
(
canas
) م . ع . درشت شدن و شوخ بستن دست ( مقلوب شثن . و الفعل من سمع ) . يق : شنثت مشافر الابل اى غلظت من اكل الشوك .
شنج
(
canj
) ا . پ . نشستگاه و سرين و كفل . و رانها . و كون . و بينى كوه . و زمين بغايت سخت كه در وى شكستگى و ناهموارى و سنگ بسيار بود .
شنج
(
cenj
) ا . پ . نشستگاه و سرين و كفل آدمى و ديگر حيوانات .
شنج
(
conj
) ا . پ . نوعى از صدف .
شنج
(
conj
) ا . ع . صدفى كه از آن توتيا مىسازند .
شنج
(
canaj
) ا . ع . شتر نر . و ترنجيدگى پوست و دركشيدگى آن .
شنج
(
canaj
) م . ع . شنج جلده شنجا ( از باب سمع ) : ترنجيده و درهم كشيده شد پوست آن .
شنج
(
canej
) ص . ع . فرس شنج النساء : اسب دركشيده رگ ران و هو مدح لانه اذا شنج لم تسترخ رجلاه .
شنجار
(
cenj r
) ا . ع . مأخوذ از شنگار فارسى و بمعنى آن .
شنج غنج
(
canj - qanj
) ا . پ . نشستگاه و سرين و كفل .
شنجرف
(
canjarf
) ا . پ . شنگرف .
شنجود
(
canjud
) ا . پ . زخم و جراحت . و مجروح .
شنجودن
(
canjudan
) ف م . پ .
زخم كردن و مجروح ساختن . و خراشيدن .
شنجيدن
(
canjidan
) ف ل و م . پ .
آزردن و اذيت كردن و آزرده كردن . و جهيدن . و چكيدن و تراويدن .
شنح
(
conoh
) ع . ج . شناح .
شنحف
(
canhaf
) و (
cennahf
) ا . ع .
دراز .
شنخاب
(
cenx b
) ا . ع . سر كوه بلند .
و سر دوش . و مهرهء پشت . ج : شناخيب .
شنخب
(
caaxb
) ا . ع . دراز . ج :
شناخب .
شنخف
(
cennaxf
) ا . ع . بزرگ و ستبر . و دراز .
شنخفة
(
canxafat
) ا . ع . كبر و نخوت .
يق : فيه شنخفة اى كبر و زهو .
شنخم
(
cennaxm
) ا . ع . فربه و سمين .
شنخوب
(
conxub
) و
شنخوبة
(
conxubat
) ا . ع . سر كوه بلند . و سر دوش .
و مهرهء پشت . ج : شناخيب .
شند
(
cand
) ا . پ . منقار مرغ .
شندخ
(
condax
) و
شندخة
(
condoxat
) ا . ع . طعام ضيافت بناى خانه و آمدن سفرى و يافتن گم شده .
شندف
(
candaf
) ا . پ . طبل و دمامه و دهل و نقارهء بزرگ .
شندف
(
condof
) ص . ع . فرس شندف :
اسب بلند و كج رخسار .
شندله
(
condele
) ا . پ . تودرى و مادر دخت كه تخم آن را بتازى بذر الهوه خوانند .
شنذاخ
(
cenz x
) و (
conz x
) و
شنذاخى
(
conz xiyy
) ا . ع . وليمهء بناى خانه و طعام ضيافت آمدن سفرى و يا يافتن گمشده .
شنذارة
(
cenz rat
) ص . ع . رجل شنذارة : مرد غيرتناك . و مرد پليد زبان .
و مرد زانى و زناكار و فاسق .
شنذخ
(
conzax
) ا . ع . شنذاخ .
شنذخ
(
conzox
) ا . ع . مرد سخت و توانا . و دراز پر گوشت . و شير بيشه . و اسب تيز و شتاب .
شنذخة
(
canzaxat
) م . ع . شنذخ شنذخة : طعام مهمانى شنذاخ را ترتيب داد .
شنذيرة
(
cenzirat
) ص . ع . رجل