شناظى
(
can zi
) ع . ج . شنظوة . و ج .
شنظاو .
شناظير
(
can zir
) ع . ج . شنظير .
شناعة
(
can 'at
) م . ع . شنع شناعة و شنوعا ( از باب كرم ) : زشت گرديد و بسيار زشت گرديد .
شناعة
(
can 'at
) ا . ع . زشتى .
شناعت
(
cen 'at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زشتى و بدى و قباحت . و طعنه .
شناعيب
(
can ib
) ع . ج . شنعاب .
شناعيف
(
can if
) ع . ج . شنعاف .
شناغب
(
can qeb
) ا . ع . ج . شنغب .
شناغيب
(
can qib
) ا . ع . ج . شنغاب .
و ج . شنغوب .
شنافتن
(
cen ftan
) ف م . پ . شنيدن و گوش دادن و شنفتن . و دريافتن .
شناق
(
can q
) ا . ع . دراز و طويل ( مذكر و مؤنث و واحد و جمع در وى يكسان است ) .
شناق
(
cen q
) ا . ع . سربند مشك از دوال و ريسمان و جز آن . و زه كمان .
شناق
(
cen q
) ا . ع . گرفتن چيزى از شنق را .
شناق
(
cen q
) م . ع . شانقه مشانقة و شناقا : آميخت مال او را بمال خود .
شناقصة
(
canaqesat
) ع . ج . شنقاصى .
شناگر
(
cen - gar
) ا . پ . سباح و آبورز و شناورز و كسى كه شنا مىكند .
شنآن
(
can ' n
) ص . ع . رجل شنآن :
مرد دشمنىكننده و مخالفتكننده . و نيز مرد دشمن داشته شده و نفرت كرده شده .
شنآن
(
can ' n
) و (
cana ' n
) م . ع .
شنأشنأ و شنأ و شنأ و شنآنا و شنآنا .
مر . شنء .
شنان
(
can n
) ا . ع . دشمنى . و خلاف .
شنان
(
cen n
) ا . پ . گندناى كوهى و فراسيون .
شنان
(
cen n
) ع . ج . شن و شنة .
شنان
(
con n
) ا . پ . اشنان .
شنان
(
con n
) ا . ع . آب سرد .
شنان
(
con n
) ص . ع . ماء شنان :
آب پراكنده و متفرق .
شنآنة
(
can ' nat
) ص . ع . مؤنث شنآن .
يق : امراة شنآنة : زن دشمنىكننده و مخالفتكننده . و نيز زن دشمن داشته شده و نفرت كرده شده . و قولهم : لا ابا لشنآنتك اى لمبغضك و قيل هى كناية عن قولهم لا ابا لك .
شنانة
(
con nat
) ص . ع . آبى كه از درخت و يا از مشك چكد .
شناو
(
cen v
) ا . پ . سباحت و شنا و آب ورزى . و شناكننده و آبورز . و كم عمق .
شناور
(
cen - var
) ا . پ . شناكننده و شناگر و آبورز . و مرد چالاك و جلد و چابك . و دلاور شناور : شنا كنندهء بىباك .
شناورى
(
cen - vari
) ا . پ . سباحت و آبورزى . و شناورى كردن : شنا كردن .
شناوش
(
cen vec
) پ . م ح . شناويدن .
وا . سباحت و شنا .
شناويدن
(
cen vidan
) ف ل . پ . شنا كردن .
شناه
(
cen h
) ا . پ . شنا و سباحت .
و شناكننده .
شنأى
(
can '
) ص . ع . مؤنث شنآن زن دشمنىكننده و مخالفتكننده . و زن دشمن داشته شده و نفرت كرده شده .
شناى
(
cen y
) ا . پ . سباحت و شنا .
شنأى
(
cana'iyy
) ص . ع . منسوب بازد شنوءة .
شنائط
(
can et
) ع . ج . شناط .
شنائع
(
can e '
) ع . ج . شنيعة .
شنايع
(
cen ye '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بديها و زشتيها و كارهاى زشت . و خطاها . و فتنهها و فسادها .
شنائية
(
can iyat
) و (
can iyyat
) ص . ع . رجل شنائية : مرد دشمنى كننده .
و كذا رجل شنائية .
شناييدن
(
cen yidan
) ف م . پ . شنيدن .
شنب
(
canb
) ا . پ . گنبد و قبه . و شنب غازان : گنبدى كه غازان خان در تبريز بنا كرده .
شنب
(
canab
) ا . ع . آبدارى و خوش آبى . و خنكى دندان . و خنكى دهن . و خجك سپيد در دندان . و تيزى دندان بروشى كه كنارهء آن باره ماند .
شنب
(
canab
) م . ع . شنب شنبا ( از باب سمع ) : خوشاب دندان گرديد . و شنب يومنا : خنك گرديد روز ما .
شنب
(
caneb
) ص . ع . يوم شنب :
روز خنك و سرد .
شنباء
(
canb '
) ص . ع . مؤنث اشنب يعنى زن خوشاب دندان .
شنباء
(
canb '
) ا . ع . انار بىخسته .
شنبة
(
conbat
) ا . ع . خنكى روز .
شنبث
(
canbas
) ا . ع . شير بيشه .
شنبث
(
conbas
) ا . ع . ناهموار و درشت و صلب .
شنبثة
(
canbasat
) ا . ع . عشق و محبت و دوستى . و پيوستگى .
شنبثة
(
canbasat
) م . ع . شنبث الهوى قلبه شنبثة : درآويخت عشق در دل او .
شنبد
(
canbed
) ا . پ . روز اول هفته يعنى روز شنبه .
شنبلة
(
canbalat
) م . ع . شنبله شنبلة :
بوسه داد او را .