تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2084

مساهمون:

ص٢٠٨٤
نگاهدارى خود در روى آب و پيشرفت در روى آن در حالتى كه دست و پاها و يا آلات مخصوصى به اين عمل را حركت دهند . و شنا كردن : خود را در روى آب نگاهدارى كردن و بردن .

شناء

(
conn '
) ع . ج . شانئ .

شناءة

(
can 'at
) م . ع . شنأ شنأ و شناءة . مر . شنء و شنء و شنء .

شناب

(
cen b
) ا . پ . شنا و سباحت و آب‌ورزى .

شنابث

(
con bes
) ا . ع . درشت . و شير بيشه .

شنابيدن

(
cen bidan
) ف م . پ . دريافتن و فهميدن .

شنأة

(
can'at
) ا . ع . اقرار و قبول و اعتراف . و ادا . و دهش .

شناة

(
con t
) ع . ج . شانىء .

شناتر

(
can ter
) ع . ج . شنترة و شنترة . و ذو شناتر : لقب يكى از پادشاهان يمن كه انگشت زائد داشت .

شناح

(
can h
) ا . پ . تخته‌اى كه به روى مشكهاى پر باد بسته به روى آب اندازد .

شناح

(
can h
) ص . ع . دراز تنومند از مردم و از شتر .

شناح

(
cen h
) ا . ع . مست . ج : شناح .

شناحى

(
can hi
) و (
can hiyy
) ص . ع . دراز تنومند و فربه از مردم و از شتر . يق : رجل شناح . و رجل شناحى : مرد دراز تنومند . و بكر شناح و بكر شناحى : شتر جوان .

شناحية

(
can hiyat
) ص . ع . دختر دراز و شادمان و سمين و فربه . و بكر شناحية : شتر دراز تنومند .

شناخ

(
cen x
) ا . ع . بينى كوه و دماغهء كوه .

شناخب

(
can xeb
) ا . ع . ج . شنخب .

شناخت

(
cen xt
) پ . ح م . شناختن . وا . دريافت و فهم و فراست و ادارك . و معرفت و دانش . و شناسائى . و شناخت يار : شناسائى دوست . و اقرار و اعتراف دوست .

شناختگان

(
cen xtag n
) ا . پ . آشنايان . ج . شناخته .

شناختگى

(
cen xtagi
) ا . پ . شناسائى و آشنائى و معرفت .

شناختن

(
cen xtan
) ف ل و م . پ . واقف شدن و معرفت حاصل كردن و دانستن . و دوستى داشتن . و اقرار كردن و اعتراف نمودن .

شناخته

(
cen xte
) ا م . پ . معروف و مشهور . و دانسته . و آشنا . ج : شناختگان

شناخيب

(
can xib
) ع . ج . شنخوب و شنخوبة و شنخاب .

شنار

(
can r
) ا . پ . گياهى دوائى كه زوفا نيز گويند .

شنار

(
can r
) ا . ع . عيب بدتر . و عار و ننگ . و كار مشهور ببدى و فضاحت .

شنار

(
can r
) و (
cen r
) ا . پ . شنا و شناورى و آب‌ورزى و سباحت . و فضاحت و بىآبروئى و رسوائى و بدنامى و ننگ و عار . و قعر آب خواه آب دريا باشد و يا جز آن . و بندر . و مأمن كشتى . و تنك آبى از دريا و يا رودخانه كه تهش نمايان بود و گل داشته باشد و كشتى در آن بند شود و بايستد و نگذرد . و شاخهء نوى كه تازه از درخت برآيد . و ولايت خرابى كه كسى در آن توطن نكند و خالى از مردمان بود . و هر چيز نامبارك و شوم و نحس . و بدبخت و بد اختر .

شنارى

(
con ri
) ا . ع . گربه .

شناريدن

(
cen ridan
) ف ل . پ . شنا كردن و شناورى نمودن .

شنازب

(
can zeb
) ا . ع . ج . شنزب .

شناس

(
cen s
) ا . پ . بيان و تفسير . و تعريف . و اشتهار . و اعلام .

شناس

(
cen s
) ص . پ . شناسنده . و دريابنده و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند : نكته‌شناس يعنى كسى كه دانا و واقف باشد مر هر نكتهء بسيار باريكى را .

شناسا

(
cen s
) ص . پ . شناسنده . و دريافت‌كننده و دانا و واقف و آگاه .

شناسان

(
cen s n
) ا . پ . بيان و تفسير و تعريف . و اشتهار . و اعلام .

شناساندن

(
cen s ndan
) ف م . پ . شناختن فرمودن و شناسيدن كنانيدن .

شناسانيدن

(
cen s nidan
) ف م . پ . معرفى كردن و معروف كنانيدن و شناختن فرمودن .

شناسائى

(
cen s i
) ا . پ . معرفت و علم و آگاهى و دانائى . و آشنائى .

شناسندگان

(
cen sandag n
) ا . پ . آگاهان و دانايان و عارفان .

شناسيدن

(
cenasidan
) ف م . پ . شناختن . و دريافتن و فهميدن و واقف شدن .

شناصى

(
can si
) و (
can siyy
) و (
con siyy
) ص . ع . فرس شناص : اسب دراز هيكل توانا و نجيب و شتاب . و كذا شناصى او شناصى .

شناط

(
cen t
) ا . ع . زن نيكو گوشت و تن و نيكو رنگ . ج : شناطات و شنائط .

شناطات

(
cen t t
) ع . ج . شناط .

شناظ

(
cen z
) ا . ع . سر كوه و كرانهء آن . و امراة ذات شناظ : زن فربه پر گوشت .

شناظب

(
canazeb
) ا . ع . ج . شنظب .