و ريزه . و مقدار بسيار اندك از بوى خوش .
و گرفتگى گل شمع و چراغ با گلگير .
شمهذ
(
camhaz
) ا . ع . آهن و حديد .
و تيز از هر چيزى .
شمهذ
(
camhaz
) و
شمهذة
(
camhazat
) ا . ع . سگ سبك تيز دندان .
شمهذة
(
camhazat
) م . ع . شمهذ السكين و نحوها شمهذة : تيز كرد كارد و مانند آن را . و شمهذ الحديد :
نازك كرد آن آهن را .
شميا
(
camy
) ا . پ . آسمان و سماء .
شميانه
(
camy ne
) ا . پ . شاميانه .
شميت
(
camit
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملامت و شماتت . و فتنه و غوغا .
شميد
(
camid
) پ . ح م . شميدن . و ا .
آشفتگى و سرگردان شدگى . و هراسيدگى . و حيرانى و سرگشتگى . و مدهوش از عشق و از اندوه و اضطراب . و متنفر و رميده .
شميدن
(
camidan
) ف ل . پ . بيهوش گرديدن . و آشفته شدن و پريشان گشتن . و ترسيدن و هراسيدن و زهراسيده شدن . و نوحه و افغان كردن . و گريستن . و رميدن و اجتناب كردن از تنفر . و متنفر شدن و نفرت كردن . و بوئيدن .
و پىدرپى نفس زدن از تشنگى .
شميده
(
camide
) ص . پ . رميده . و ترسيده و هراسيده و ترسان . و متنفر گرديده .
و خوشيدهء از تشنگى . و پىدرپى نفس زنندهء از تشنگى . و كسى كه دل وى از گريه كردن و يا دويدن بطپد . و گريان و نوحهكنان . و آشفته و سرگردان و مدهوش و سرآسيمه و سر گشته . و شير شرزه و خشمگين .
شميذر
(
camayzar
) ا . ع . شتر شتابرو .
و كودك شادمان و سبك و چست و سير شتاب .
شميذرة
(
camayzarat
) ا . ع . مؤنث شميذر ماده شتر شتابرو .
شمير
(
cemir
) ا . ع . نام كوهى در يمن .
و موضعى در ارمنيه .
شمير
(
cemmir
) ص . ع . داناى امور آزموده كار . و مرد جلد خويشتن ورچيده .
و ماده شتر تيزرو .
شميران
(
camir n
) ا . پ . نام حاكم شكن كه افراسياب به يارى پيران ويسه بجنگ طوس فرستاد . و ناحيهاى از ولايت رى كه در دامنهء كوه البرز واقع شده . و نام ناحيهاى در جانب شمال ولايت هرات .
شميز
(
camiz
) ا . پ . كشتكار و زارع و زراعتكننده و كشاورز .
شميز
(
comiz
) ا . پ . زمينى كه براى كشتكارى و زراعت آراستهاند .
شميسا
(
camis
) ا . پ . - مأخوذ از سريانى - نور و روشنائى .
شميسة
(
comaysat
) ا . ع . مصغر شمس يعنى آفتاب كوچك .
شميستان
(
comaysat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه نام دو جنت در مقابل فردوس .
شميط
(
camit
) ا و ص . ع . درآميخته .
و صبح . و روشنائى بسياهى آميخته . و اولاد مرد كه نيمهاى نر و نيمهاى ماده باشند . و گياه خشك و تر با هم آميخته . و گرگ سياه سپيد . و شيرى كه از خوشمزگى ترشى و تازگى آن معلوم نشود . و طائر شميط الذنب : مرغ سپيد سياه دم .
شميطية
(
camitiyyat
) ا . ع . نام قبيلهاى از تازيان .
شميل
(
camil
) ا . ع . شمال .
شميم
(
camim
) ا و ص . ع . بوى خوش . و درخت بدانجهت كه ستور مىبويد آن را . و بلند و مرتفع . و قتب شميم : پالان بلند .
شميم
(
camim
) م . ع . شم شما و شميما . مر . شم .
شميم
(
camim
) ص . پ - مأخوذ از تازى - ببوى خوش آميخته . و گل عنبر شميم :
گلى كه بوى عنبر دهد . و نسيم عبهر شميم :
نسيمى كه بوى ياسمن دهد .
شميمه
(
camime
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ببوى خوش آميخته و معطر .
شميمى
(
cemmim
) م . ع . شم شما و شميما و شميمى . مر . شم .
شن
(
can
) ا . پ . ناز و كرشمه . و گياه كنو كه از پوست آن ريسمان تابند .
شن
(
cen
) ا . پ . خاك مخلوط با سنگ ريزه . و شن ماسه : ريگ نرم .
شن
(
cann
) ا . ع . مشك كوچك كهنهء دريده .
و پوست كهنه . ج : شنان . و نام مردى دانا و هوشيار كه زنى زيرك موسوم بطبقة وى را بشوهرى اختيار كرد . المثل : و افق شن طبقة .
شن
(
cann
) م . ع . شن الماء على الشراب شنا ( از باب نصر ) : ريخت آب را به روى شراب . و شن الغارة : پراكنده كرد غارت را و بهر طرف ريخت آن را .
شنء
(
can '
) و (
cen '
) و (
con '
) م . ع .
شناه شنأ و شناء و شنأ و شنأة و مشنأ و مشنأة و مشنأة و شنأنا و شنأنا ( از باب فتح و سمع ) : دشمن داشت آن را و دشمنى كرد با وى . و شنى . الرجل ( مجهولا ) : دشمن داشته شد آن مرد . و شنأبه : اقرار كرد به آن و داد آن را . و بيزار شد از آن . و كذا شنى . به . مر . شنأ .
شنأ
(
cana '
) م . ع . شنى . له حقه شنأ ( از باب سمع ) : داد حق او را . و شنى .
به : اقرار كرد به آن . و داد آن را . و بيزار شد از آن . و شنى . الشيى . : برآورد آن چيز را .
شنا
(
cen
) ا . پ . سباحت و آبورزى و