تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2089

مساهمون:

ص٢٠٨٩
شنگ خوانند . و نوعى از خيار . و يك نوع گياهى كه بتازى لحية التيس گويند . و نام دهى از مضافات سمرقند .

شنگ

(
cong
) ا . پ . نام درختى كه چوب آن راست و صلب و املس مىباشد و از آن كمان سازند .

شنگار

(
ceng r
) ا . پ . گياهى كه بيخش ستبر و برگش سياه مايل بسرخى و بتازى شجرة الدم گويند .

شنگان

(
ceng n
) ا . پ . نام ولايتى . و ج . شنگ .

شنگاهم

(
cang ham
) م ف . پ . شب هنگام و هنگام شب .

شنگ بشنگ

(
cang - be - cang
) ا . پ . شنگ مشگ .

شنگبيز

(
cangebiz
) ا . پ . شراب خرما . و زنجبيل .

شنگرف

(
cangarf
) ا . پ . شنجرف . و نام كرمى دراز و گندم‌خوار كه در كشتزار بهم رسد و غله را خراب كند . و شنگرف زاولى : سرنج .

شنگرف كارى

(
cangarf - k ri
) ا . پ . سرخى .

شنگرك

(
cangork
) ا . پ . بادريسهء دوك .

شنگ‌زن

(
cang - zan
) ا . پ . كرمى دراز و گندم‌خوار كه در غله‌زار بهم رسد و غله را خراب كند .

شنگ ماهى

(
cang - m hi
) ا . پ . دلفين و سگ ماهى .

شنگ مشنگ

(
cang - macang
) و

شنگ و مشنگ

(
cang - o - macang
) ا . پ . نام دو دزد مشهور . و هر دزد و قطاع الطريق .

شنگول

(
cangul
) و

شنگوله

(
cangule
) ا و ص . پ . شوخ و ظريف . و زيبا و جميل . و دزد راهزن . و خرطوم فيل .

شنگوير

(
cangvir
) و

شنگويز

(
cangviz
) ا . پ . شراب خرما .

شنگه

(
cange
) ا . پ . نره و آلت تناسل . و لتهء حيض . و مزبله و زبيل‌دان .

شنگيار

(
cangy r
) ا . پ . قسمى از خيار دراز و كج .

شنگينه

(
cangine
) ا . پ . عصا و چوبى كه بدان ستور را رانند . و چنبه و چوب گنده‌اى كه پس در اندازند .

شنل

(
canel
) ا . پ . يك قسم لباس سينه باز بىآستين كه روى لباسها پوشند .

شنلك

(
canlak
) ا . پ . خوشهء غله . و خوشهء انگور . و خوشهء خرما .

شنلوك

(
canluk
) ا . پ . بادريسهء دوك .

شنليك

(
canlik
) ا . پ . شليك توپ و جز آن .

شنم

(
canm
) م . ع . شنم وجهه شنما ( از باب نصر ) : خراشيد روى خود را . و يق : رمى فشنم اذا خرق طرف الجلد .

شنم

(
conom
) ا . ع . حيوانات گوش بريده .

شنم

(
cennam
) ا . ع . پارهء آتش كه برجهد . و فلان يتطاير شنمه اى شراره من الغضب .

شنو

(
canu
) ا . پ . درخت سرو . و درخت آلوى دشتى . و درختى كه از آن تير سازند .

شنو

(
cenav
) ا . پ . شنا و سباحت و آب‌ورزى . و نام ورزشى در كشتىگيرى .

شنو

(
cenav
) و (
conav
) ص . پ . شنونده . و دريابنده .

شنوا

(
cenav
) ص . پ . شنونده و مستمع و سامع .

شنوار

(
canv r
) ا . پ . شلوار و ازار و زير جامه .

شنوانيدن

(
cenv nidan
) و (
cenav nidan
) ف م . پ . سبب فهميدن و شنيدن شدن و فهميدن و شنيدن فرمودن .

شنوائى

(
cenv i
) و (
cenav i
) ا . پ . استماع و سمع .

شنوءة

(
canu'at
) و (
conu'at
) ا و ص . ع . نيك پاك از آلايش و چركينى و معايب . و نيك پاكى از آنها . و رمندهء از هر چيزى . و از دشنوءة : طايفه‌اى از مردمان يمن و منسوب بايشان را شناى (
cana'iyy
) گويند .

شنوة

(
canovvat
) ا . ع . كراهت از آلايش و ناپاكى . و از دشنوة : همان طايفهء از دشنوءة است كه ذكر شد و منسوب بايشان را شنوى گويند .

شنود

(
conud
) پ . ح . م . شنودن . وا . استماع .

شنودن

(
conudan
) و (
cenudan
) ف م . پ . شنيدن . و گوش دادن . و دريافتن و دريافت كردن و فهميدن . و اطاعت نمودن و فرمان بردن . و نشوق كردن دارو در بينى .

شنوسه

(
canuse
) و

شنوشه

(
canuce
) و (
cenuce
) ا . پ . عطسه و حركت تشنجى كه پس از آن هوا بجلدى و تندى تمام و با صدا از دهان و تجاويف بينى خارج گردد .

شنوص

(
conus
) م . ع . شنص بالشيئ شنوصا ( از باب سمع و نصر ) : در آويخته بآنچيز و لازم گرفت آن چيز را .

شنوع

(
conu '
) ا . ع . زشتى .

شنوع

(
conu '
) م . ع . شنع شناعة و شنوعا . مر . شناعة .

شنوف

(
conuf
) ع . ج . شنف .

شنون

(
canun
) ا . ع . فربه . و لاغر . و گرسنه . و شتر نه فربه و نه لاغر .

شنونتن

(
canunetan
) ف م . پ . بلغت زند : نوشتن .

شنونده

(
cenvande
) و (
cenavande
)