شلخ
(
calx
) ا . ع . اصل . و نسل و فرزند مرد و نطفهء آن . و فرج زن .
شلخ
(
calx
) م . ع . شلخه بالسيف شلخا ( از باب نصر ) : پاره كرد آن را بشمشير .
شلخب
(
calxab
) ص . ع . رجل شلخب :
مرد احمق درشت گنگلاج .
شلخت
(
calaxt
) ا . پ . لگدى كه با پشت پا و يا سر زانو بر نرمگاه و نشستگاه كسى در بازى و يا از روى خشم و غضب زنند .
شلخته
(
calaxte
) ا و ص . پ . لگد بر نشستگاه و نرمگاه و شلخت . و بىفكر و بىانديشه و لاابالى و كسى كه كارهاى وى از روى نظم و ترتيب نباشد . و زن ناكدبانو .
شلخف
(
cellaxf
) ص . ع . مضطرب خلقت و سر جنبان .
شلشال
(
calc l
) ا . ع . پراكنده و متفرق انداختگى كميز و جز آن ( اسم است شلشلة را ) .
شلشال
(
celc l
) م . ع . شلشل بوله و ببوله شلشلة و شلشالا : چكانيد كميز خود را و متفرق و پريشان انداخت آن را .
شلشل
(
calcal
) ص . ع . ماء شلشل :
آب پى هم چكان . و كذلك دم شلشل .
شلشل
(
colcol
) ص . ع . رجل شلشل :
مرد كم گوشت سبك بدن .
شلشل
(
colcol
) و (
calcal
) ص . ع .
رجل شلشل : مرد سبك در حاجت و شتاب نيكو صحبت خوش ذات . و كذلك رجل شلشل .
شلشلة
(
calcalat
) م . ع . شلشل السيف الدم و بالدم شلشلة : ريخت شمشير خون را . و شلشل الصبى بوله و ببوله شلشلة و شلشالا : چكانيد آن كودك كميز خود را . و پريشان و متفرق انداخت آن را . و شلشلت الماء : چكانيدم آب را .
شلط
(
calt
) ا . ع . كارد .
شلط
(
celat
) ع . ج . شلطة .
شلطاء
(
calt '
) ا . ع . كارد .
شلطة
(
celtat
) ا . ع . تير دراز لطيف باريك .
. ج . شلط .
شلغ
(
calq
) م . ع . شلغ راسه شلغا ( از باب فتح ) : شكست سر او را .
شلغم
(
calqam
) ا . پ . ريشهء گياهى از طايفهء خاجى شكل و ماكول و لذيذ و بيشتر در آشها داخل كنند .
شلغموا
(
calqam - v
) ا . پ . آش شلغم .
شلغه
(
celqe
) ا . پ . چنگالى كه بدان يونجه و يا غله را دسته كنند .
شلف
(
calf
) ا . پ . زن فاحشه و بدكار .
و مصاحب بد و اوباش . و نام رودى در افريقا .
شلفا
(
celf
) و
شلفه
(
celfe
) ا . پ .
شلغه و چنگالى كه بدان يونجه و يا غله را دسته كنند .
شلفه
(
calfe
) و
شلفينه
(
calfine
) و (
colfine
) ا . پ . كس و فرج زن .
شلفيه
(
calfiye
) ا . پ . فرج . و الفيه شلفيه : نام كتابى شهوتانگيز .
شلق
(
calq
) م . ع . بتازيانه زدن كسى را .
و جماع كردن . و بدرازا شكافتن گوش ( و الفعل من نصر ) . و نيز شلق : رها كردن تير از اسلحهء آتشى .
شلق
(
calq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شليك . و شلق كردن : شليك كردن و آتش زدن اسلحهء آتشى .
شلق
(
celq
) و (
caleq
) ا . ع . نوعى از ماهى كوچك . و مار ماهى .
شلقاء
(
celq '
) ا . ع . كارد .
شلقة
(
celqat
) ا . ع . تخم سوسمار وقتى كه بنهد آن را .
شلقة
(
calaqat
) ا . ع . كوبه و ميخكوب چوبين . و چابك سوار . و كسى كه اسب را تربيت كند .
شلقت
(
celqat
) ا . پ . به زبان مردم گيلان :
بط و غاز .
شلك
(
calk
) ا . پ . زلو و علق .
شلك
(
celk
) ا . پ . گل سياه تيرهء چسپنده كه چون پاى در آن بند شود به دشوارى برآيد .
شلك
(
calak
) ا . پ . درخت جوان .
و شليك و در كردن توپ .
شلكا
(
calk
) ا . پ . شلك و زلو و علق .
شكا
(
celk
) ا . پ . شلك و گل سياه تيرهء چسبنده .
شلكك
(
celkak
) ا . پ . ناودان و سوراخى كه در ته ديوارها كنند تا آبهاى كثيف و چركين و آب باران و جز آن از آن بيرون رود .
شلل
(
calal
) م . ع . شل شلا و شللا .
مر . شل . و در دعا گويند : لا شللا و شلال يعنى تباه مباد دست تو . و كذا لا تشلل و لا تكلل . و دربارهء كسى كه خوش تير اندازد و خوب نيزه زند گويند : لا شللا و لا عمى .
شلل
(
colal
) و (
colol
) ص . ع . رجل شلل : مرد شتاب و سبك در حاجت و نيكو صحبت خوش ذات . و كذا رجل شلل .
شلل گوش
(
calal - guc
) ص . پ . سگى كه موى بسيار بر گوش او رسته و گوشهايش فرو آويخته باشد .
شلم
(
calm
) ا . پ . پاى افزار مسافر و كفش مسافر . و چكمه .
سلم
(
calam
) ا . پ . شلغم .
شلم
(
calam
) و (
calem
) ا . ع . اورشليم و بيت المقدس .