ترسيده و هراسيده . و اسب بسر درآمده .
شكوهيده
(
cokuhide
) ص . پ .
اظهار بزرگى كرده . و گوش بر سخن كسى داده و زيبا شده . و اظهار وقار و گرانى نموده . و مشهور بوقار و جلال .
شكوى
(
cakv
) ا . ع . گله و شكوه . و بيمارى .
شكوى
(
cakv
) م . ع . شكا شكوا و شكاة و شكوى . مر . شكاة .
شكوىمند
(
cakv - mand
) و
شكوى ناك
(
cakv - n k
) ص . پ . داراى شكايت و گلهء بسيار .
شكوىمندى
(
cakv - mandi
) و
شكوىناكى
(
cakv - n ki
) ا . پ .
گلهمندى و شكايتمندى .
شكه
(
cake
) ا . پ . آواز پاى رونده .
شكه
(
cakke
) ا . پ . سرگين .
شكه
(
cokoh
) ا . پ . شكوه .
شكهمند
(
cokoh - mand
) ص . پ .
شكوهمند .
شكهمندى
(
cokoh - mandi
) ا . پ .
شكوهمندى .
شكهيدن
(
cekehidan
) ف ل . پ .
متحرك و مضطرب شدن و بىقرار گشتن و آزرده و رنجور گشتن .
شكى
(
caky
) م . ع . شكى امره الى الله شكيا و شكاية و شكية ( از باب ضرب ) : گله كرد در كار خود بسوى خدا ( لغة فى شكو شكوا ) .
شكى
(
cakk
) ا . ع . نام دهى در ارمنيه كه از آن لگام و پوست آورند .
شكى
(
cakk
) و (
cokk
) ا . ع . لگام سخت .
شكى
(
cakki
) ا . پ . نام شهرى در شروان .
شكى
(
cakki
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب به شك و ظنى و وهمى .
شكى
(
cakiyy
) ص . ع . گله كرده شده و دردناك . و اندك بيمار . و گلهمند .
شكيات
(
cakiyy t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيزى كه شخص در آن شك كرده باشد . و هر چيز كه در وى شبهه بود .
و هر چيز كه شخص در آن دو دل و متردد باشد .
شكيب
(
cekib
) ا . پ . صبر و آرام و تحمل .
شكيبا
(
cekib
) ص . پ . صبور و تحمل كننده و آرام گيرنده و متحمل و بردبار و صابر .
شكيبانيدن
(
cekib nidan
) ف م . پ .
بصبر و تحمل امر فرمودن و نصيحت كردن بصبر و شكيبائى . و بردبار و صابر ساختن كسى را .
شكيبائى
(
cekib i
) ا . پ . بردبارى و صبر و تحمل و صبر بسيار و حلم و حوصله . و ناشكيبائى : عدم تحمل و بىصبرى و بىحوصلگى .
شكيباييدن
(
cekib yidan
) ف ل . پ .
صبر كردن و تحمل نمودن و قرار و آرام گرفتن و صبر داشتن .
شكيبنده
(
cekibande
) ص . پ . صبر كننده و تحمل نماينده .
شكيبيدن
(
cekibidan
) ف ل . پ .
متحمل شدن و صابر و بردبار گشتن .
شكية
(
cakiyyat
) ا . ع . گلگه . و بيمارى .
ج : شكايا . و بقيهء چيزى .
شكية
(
cakiyyat
) م . ع . شكى شكيا و شكاية و شكية . مر . شكى .
شكير
(
cakir
) ا . پ . نوعى از هلو كه شفترنگ نيز گويند .
شكير
(
cakir
) ا . ع . موى بن يال اسب .
و موهاى اطراف روى و پس گردن . و موى زهار . و موى ريزهء ميان مويهاى كلان . و پر .
و پشم . و موى ريزهء ميان پر و پشم . و گياه كلان و بزرگ . و اول گياهى كه پش از گياه خشك و پژمريده رويد . و شاخههاى نرم و نازك ميان شاخههاى خشك و درشت . و شاخ ريزههائى كه از بن درختى رويد . و خرما بنان ريزه . و برگ ريزههاى گرداگرد شاخ خرما .
و شاخهها و پوست درخت . و شتران ريزه . و نهال انگور كه از پارهء شاخ رويد . ج : شكر .
شكيش
(
cakic
) ا . پ . يك قسم جوالى كه از دوخ سازند .
شكيص
(
cakis
) ا . ع . بدخوى .
شكيفت
(
cekift
) پ . ح م . شكيفتن . وا .
عجب و تعجب . و صبر و قرار و آرام و تحمل .
شكيفتن
(
cekiftan
) ف ل . پ . صبر كردن و تحمل نمودن و آرام گرفتن .
شكيكة
(
cakikat
) ا . ع . گلو و حلق .
و ناى گلو و حلقوم . و راه و روش و طريقه و رسم و عادت . و گروه از مردم . و سبد ميوه .
و خنورى كه در آن ميوه نهند . ج : شكائك و شكك .
شكيل
(
cakil
) ا . ع . كف خون آميختهاى كه بر دهانهء لگام پيدا شود .
شكيل
(
cakil
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - خوشگل و خوش صورت و خوش اندام و زيبا و خوبروى .
شكيل
(
cekil
) ا . پ . مكر و فريب و حيله و خدعه و رنگ و ريو . و پابند اسب كه از موى بز بافته باشند . و چدار و نام درختى .
و زنجيرى كه بدان كارد و خنجر را بكمربند متصل مىكنند . و سيخ آهنين و يا چوبينى كه اجزاى در را بهم متصل كرده نگاه مىدارد .
شكيم
(
cakim
) م . ع . شكم شكما و شكيما . مر . شكم .
شكيم
(
cakim
) ا . ع . دهانه . و شكيم القدر : گوشهء ديگ . و ج . شكيمة .
شكيمة
(
cakimat
) ا . ع . ننگ و عار . و سركشى و كبر و غرور . و دادستانى از ظلم . و احتراز .