شبك
(
cabk
) م . ع . شبكه شبكا ( از باب ضرب ) : در آميخت آن را و به يكديگر در آورد آن را .
شبك
(
cebk
) ا . پ . دوك . و باد ريسهء دوك .
شبك
(
cabak
) ا . ع . دندانههاى شانه .
و ج . شبكة و ذو شبك : نام آبى بحجاز .
شبكة
(
cobkat
) ا . ع . قرابت و خويشاوندى . يق : بينهما شبكة .
شبكة
(
cabakat
) ا . ع . دام . ج :
شبك و شباك . و چاههاى نزديك بهم و ظاهر و نمايان . و زمين بسيار چاه . و سوراخ كلاكموش . و نام چندين آب .
شبكرة
(
cabkarat
) ا . ع . - مأخوذ از شبكور فارسى - شبكورى و نابينائى در شب .
شبكلاه
(
cab - kol h
) ا . پ . كلاهى كه در شب و در هنگام خواب بر سر گذارند .
و كلاه سياه .
شبكن
(
cab - kon
) ا و ص . پ . شبيخون زننده و به عهده گيرندهء حمله و تاخت و تاز در شب را . و چرغد و قسمى از سوسك . و فلق و صبح . و شبكن زدن : سفر كردن در شب و راه پيمودن در شب .
شبكند
(
cab - kand
) ا . پ . آشيانهء پرندگان .
شبكور
(
cab - kur
) ص . پ . كسى كه در شب نمىبيند .
شبكورى
(
cab - kuri
) ا . پ . كورى و نابينائى در شب . و علتى كه سبب نديدن در شب مىگردد .
شبكوك
(
cabkuk
) و
شبكوكا
(
cabkuk
) و
شبكوكه
(
cabkuke
) ا . پ . نوعى از گدائى كه شخص گدا بر بالاى بلندى شهر مانند منار و پشته و درخت برآيد و يك يك مردم محله و شهر را نام برده دعا كند تا بوى چيزى بطور صدقه دهند .
شبكه
(
cabeke
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دام صياد . و هر چيز مشبك و سوراخ سوراخ . و پنجره . و روزنهء سوراخ سوراخ .
شبگاه
(
cab - g h
) م ف . پ . شبانگاه يعنى آنجا كه شب كنند . و وقت در آمدن شب .
شبگاه
(
cab - g h
) ا . پ . جاى باش گوسپندان و منزل و محل آسايش چارپايان .
شبگرد
(
cab - gard
) ا و ص . پ . كسى كه در شب گردش مىكند . و پاسبان شب و عسس و گزمه . و ماه و قمر . و شبرو . و دزد .
شبگردى
(
cab - gardi
) ا . پ . گردش در شب . و پاسبانى و محارست در شب .
شبگز
(
cab - gaz
) ا . پ . كيك و جانورى كوچك كه از جنس كنه .
شبگو
(
cab - gu
) و (
cab - gov
) ا پ .
مهتر و بزرگ پاسبانان كه چوبك زن نيز گويند . و مغنى و خواننده .
شبگون
(
cab - gun
) ا و ص . پ .
شبرنگ و سياه و تار . و شب شبگون : شب بسيار تاريك . و در شبگون : گوهر شبچراغ .
و نيز گوهر . و شبگون عيار : آسمان .
شبگونتن
(
cabgunetan
) ف م . پ .
بلغت زند گذاشتن .
شبگير
(
cab - gir
) ص و م ف . پ . كسى كه در آخر شب بعبادت برخيزد . و هر حيوانى كه در شب بخواند و تغنى كند . و شب . و سحر گاه . و آخر شب . و راهى شدن و سفر كردن پس از نيمهء شب و سحرگاه .
شبگير
(
cab - gir
) ا . پ . حملهء در شب و يورش شبانه . و چرغد . و بلبل . و يك قسم مرغى كه در وقت صبح آواز حزين كند . و خدمتگارى كه كار و خدمت او شباهنگام بود .
شبگيرى
(
cab - giri
) ا . پ . بيخوابى و شب بيدارى .
شبل
(
cebl
) ا . ع . شير بچه . و شير بچهاى كه شكار كند . ج : اشبال و اشبل و شبول و شبال . و از اعلام است .
شبلانيدن
(
cabl nidan
) ف م . پ .
چسبانيدن چيزى را به چيزى . و بستن كسى خود را به كسى ديگر . و پيوستن و وصل كردن .
شبله
(
cable
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - نيزهء كوتاه .
شبلى
(
cebliyy
) ا . ع . نام چندين نفر .
شبم
(
cabm
) م . ع . شبم الجدى شيما ( از باب نصر ) : چوب تپفوز بند را در دهان بزغاله كرد .
شبم
(
cabam
) ا . ع . سرما . يق : يوم ذوشبم و غداة ذات شبم .
شبم
(
cabam
) م . ع . شبم الماء شبما ( از باب سمع ) : سرد گرديد آب .
شبم
(
cabem
) ص . ع . سرد . يق .
غداة شبم و ماء شبم .
شبم
(
cabem
) ا . ع . آنكه احساس سردى كند از گرسنگى و يا بدون آن . و مرگ . و زهر .
شبم
(
cebamm
) ا . ع . چوب تپفوز بند بزغاله .
شب مانده
(
cab - m nde
) ص . پ .
شبينه و بيات و هر طعام و شرابى كه بر آن شب گذشته باشد و از ديروز و يا ديشب مانده باشد .
شبمة
(
cabemat
) ص . ع . بقرة شبمة :
گاو فربه .
شبن
(
cabn
) م . ع . شبن الغلام شبنا ( از باب نصر ) : پر گوشت گرديد آن كودك .
و نازك اندام شد . و شبن منه : نزديك آن شد .