شبخوش
(
cab - xoc
) پ . كلمهء دعا كه در شب گويند خصوصا در هنگام وداع و مرخصى و شب بخير نيز گويند .
شبخون
(
cab - xun
) ا . پ . شبيخون .
و سفر و حركت در شب .
شبخونى
(
cab - xuni
) ا . پ . راهزنى و غارت در شب .
شبخيز
(
cab - xiz
) ا و ص . پ . كسى كه براى عبادت شباهنگام از خواب برخيزد .
شب خيزك
(
cab - xizak
) ا . پ . تره تيزك و رشاد .
شبخيزى
(
cab - xizi
) ا . پ . برخاستن در شب جهة عبادت و جز آن .
شبدر
(
cab - dar
) ا . پ . گياهى كه اسپست نيز گويند .
شب در ميان
(
cab - dar - miy n
) م ف .
پ . عملى كه در اجراى آن شبى در ميانه باشد يعنى بفاصلهء دو روز و يك شب كه عبارت از سى و شش ساعت بود .
شبدزد
(
cab - dozd
) ا . پ . دزد شب .
شبدع
(
cebda '
) و (
cebde '
) ا . ع .
داهية و بلا . ج : شبادع .
شبدع
(
cebde '
) ا . ع . كژدم . و زبان .
الحديث : من غص على شبدعه سلم من الاثام اى سكت .
شبدعة
(
cebde'at
) ا . ع . كژدم و عقرب .
ج : شبادع .
شبديز
(
cab - diz
) ا . پ . يعنى شب رنگ .
و اسب سياه تيره . و اسب نجيب پاكنژاد . و نام اسب مشهور خسرو پرويز . و نام لحنى از موسيقى . و شبديز نقرهخنگ : آسمان .
و شب و روز و ليل و نهار . و روزگار . و دولت . و زمانه . و دنيا و عالم .
شبديگ
(
cab - dig
) ا . پ . نوعى از طعام كه گوشت و شلغم را در ديگ نهاده شبانه در زير آتش گذارند و فرداى آن تناول كنند .
شبذ
(
cabaz
) ا . پ . نام قريهاى نزديك ابيورد .
شبذارة
(
cebz rat
) ص . ع . رجل شبذارة : مرد بسيار باغيرت .
شبذر
(
cabzar
) ا . ع . مأخوذ از شبدر فارسى و بمعنى آن .
شبذر
(
cabzar
) و
شبذير
(
cabzir
) ا . پ . يكى از نامهاى خداوند عالم جل شأنه .
شبر
(
cabr
) ا . ع . حق نكاح و دست پيمان و نكاح . دعاى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله دربارهء على و فاطمه عليهما السلام :
جمع الله شملكما و بارك فى شبر كما .
و قد و قامت . و شبر الفحل : مزد گشنى آن فحل .
شبر
(
cabr
) م . ع . شبرت الثوب شبرا ( از باب ضرب و نصر ) : بدست پيمودم آن جامه را . و يق : كم شبر ثوبك اذا سألت عن المصدر . و شبرت جاريتى : نكاح كردم كنيزك خود را . و نيز شبر : خواهانى نمودن چيزى را . و بكرايه دادن گشن را جهت گشنى . و گشنى كردن گشن . و بدرازا بريدن .
شبر
(
cabr
) و (
cebr
) ا . ع . آب گشن .
و زندگانى .
شبر
(
cabr
) و (
cabar
) م . ع . شبرت فلانا شبرا و شبرا ( از باب نصر و ضرب ) :
مال دادم مر فلان را . و كذا شبرت فلانا سيفا .
شبر
(
cebr
) ا . ع . وجب و بدست و كدست يعنى اندازهء ما بين سر ابهام تا سر خنصر .
ج : اشبار . و قبال الشبر : مار . و قصير الشبر : مرد كوتاه خلقت .
شبر
(
cebr
) ا . پ . نام شمر ذى الجوشن قاتل سيد الشهدا عليه السلام .
شبر
(
cabar
) ا . پ . شعلهء آتش .
شبر
(
cabar
) ا . ع . عطيه . و خير و نيكوئى .
و انجيل . و احسام . و قوى . و آنچه ترسايان يكى مر ديگرى را فرستد و فراگيرد مانند قربان و يا همان قربان است .
شبر
(
cabar
) م . ع . شبر الرجل شبرا ( از باب سمع ) : فيريد و تكبر كرد آن مرد .
شبر
(
cabbar
) ا . ع .
شبر و شبير
(
cabbir
) و يا
شبير
(
cabir
) و
مشبر
(
mocber
) و يا
مشبر
(
mocabber
) نام پسرهاى هارون و آن حضرت صلى اللّه عليه و آله حسن و حسين و محسن را به اين اسمها مىخواند .
شبراق
(
cebr q
) ا . ع . شدت هر چيزى .
و كفتگى جامه . و تعويذ گردن اسب و جز آن جهة چشم زخم . و نام دهى .
شبراق
(
cebr q
) ص . ع . ثوب شبراق :
جامهء پاره .
شبراق
(
cebr q
) م . ع . شبرق شبرقة و شبراقا . مر . شبرقة .
شبربص
(
cabarbas
) ا . ع . شتر ريزه .
شبرذاة
(
cabarz t
) ا . ع . مؤنث شبرذى يعنى ماده شتر تيزرو . و نام مردى .
شبرذة
(
cabarzat
) ا . ع . سرعت .
شبرذى
(
cabarz
) ا . ع . شتر تيزرو .
شبرغان
(
caborq n
) ا . پ . نام قديم شهر بلخ . و نام قصبهاى نزديك شهر بلخ .
شبرق
(
cabraq
) ص . ع . ثوب شبرق :
جامهء پاره .
شبرق
(
cebreq
) ا . ع . زقومتر و يا ضريع و يا گياهى كه شتر آن را نمىخورد . و بچهء گربه .
شبرقة
(
cabraqat
) م . ع . شبرقت الثوب شبرقة و شبراقا : بريدم جامه را و پاره كردم آن را . و شبرق الثوب :
بد بافت جامه را . و شبرقت اللحم : پاره كردم و قطعه قطعه نمودم گوشت را . و شبرق البازى الصيد : گرفت باز شكار را و دريد آن را . و شبرقت الدابة : بسرعت دويد آن ستور و گام فراخ گذاشت .
شبرقة
(
cebreqat
) ا . ع . واحد شبرق .