و مرد چالاك در حاجات خود . و گرگ .
و شمشير . و نام مردى . و نام زنى .
سميدن
(
samidan
) ف ل و م . پ . بو كردن و بوئيدن . و بوى خوش دادن .
سميذ
(
samiz
) ا . ع . سميد و نان سپيد .
و ميدهء سپيد .
سمير
(
samir
) ا . ع . زمانه و روزگار .
و افسانه گوينده . و ابنا سمير : روز و شب .
و ما افعله ما سمر السمير و كذا ما سمر ابن سمير و ابنا سمير يعنى نخواهم كرد آن را هرگز و ما افعله ما اسمر لغة فى الكل . و يق : لا افعله سمير الليالى يعنى گاهى نخواهم كرد آن را .
سمير
(
semmir
) و (
samir
) ا . ع .
صاحب افسانه .
سميرا
(
samir
) ا . پ . شاخى كه بدان حجامت كنند .
سميرا
(
somayr
) ا . پ . نام مهين بانو عمهء شيرين .
سميرم
(
samiram
) و (
samirom
) ا .
پ . بلوكى در ما بين اصفهان و فارس و آب ملخ كه بطور افسانه مشهور است از آنجا آورند .
سميره
(
samire
) ا . پ . نوشته و خط كشيده شده خواه بر كاغذ و خواه بر ديوار و خواه بر زمين و خواه با قلم و خواه با چوب و جز آن .
سميرية
(
somayriyyat
) ا . ع . نوعى از كشتى .
سميز
(
samiz
) ا . پ . دعا ضد نفرين .
سميساط
(
somays t
) ا . پ . نام شهرى در كنار فرات .
سميط
(
samit
) ا . ع . برهء پاكيزهء از موى و اورود كردهء جهة بريان . و مرد سبك حال . و ردهء خشت پخته .
سميط
(
samit
) ص . ع . نعل سميط :
نعل يك لخت .
سميط
(
somayt
) ا ع . بردهء خشت پخته .
و نام مردى .
سميع
(
sami '
) ا و ص . ع . شنواننده . و شنونده . و صفتى از صفات بارىتعالى و معناى آن دانندهء هر چيز . و شيرى كه از دور حس مردم بشنود . و ام السميع : مغز سر . و اذن سميع : گوش شنوا .
سميعة
(
samiat
) ص . ع . اذن سميعة :
گوش شنوا .
سميق
(
samiq
) ا . ع . چوب يوغ كه بر گردن گاو بندند و هما سميقان .
سميكاء
(
somayk '
) ا . ع . يك نوع ماهى ريزهاى كه آن را خشك كنند .
سميل
(
samil
) ا و ص . ع . بقيهء آب در تك حوض و جز آن . و ثوب سميل : جامهء كهنه .
سمين
(
samin
) ص . ع . فربه و بشيون .
ج : سمان .
سمينة
(
saminat
) ص . ع . مؤنث سمين .
و ارض سمينة : زمين گردناك كه سنگ در آن نباشد .
سمينة
(
somaynat
) ا . ع . نام موضعى .
سمينة
(
sommaynat
) ا . ع . گروهى بتپرست .
سمينون
(
saminun
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - داروى فربهى .
سمينه
(
samine
) ا . پ . پارچهء نازك تنك و رقيق .
سميهاء
(
somayh '
) و (
sommayha '
) ا . ع . دروغ . و باطل و بيهوده .
سميهى
(
somayh
) و (
sommayh
) ا . ع . دروغ و باطل و بيهوده . و يق :
ذهبت ابله السميهى : رفتند شتران او پريشان و متفرق . و مشت هذه الامة السميهى : بناز و تكبر خراميد آن كنيزك .
سن
(
san
) ا . پ . رنگ و لون . و قسم و نوع . و رسم و قاعده و قانون . و عادت .
و روش و طرز . و مثل و مانند و سان . و نيزه و سنان . و عشقه .
سن
(
sen
) و (
senu
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دندان . و سال . و عمر و مدت عمر و زندگانى و هنگام از عمر . و سن بلوغ :
هنگامى كه شخص مكلف شود و به تكليف رسد .
و سن تميز : هنگامى كه شخص شاعر شود و خوب و بد را بشناسد . و سن شباب : جوانى .
و سن شيخوخت : پيرى . و سن و سال :
عمر و زندگانى .
سن
(
sen
) ا . پ . جانورى كوچك از جنس ذراريح كه غله را فاسد كند و يكى از آفتهاى بزرگ غلهزارهاى بلوك ورامين رى مىباشد .
سن
(
sann
) م . ع . سن السكين سنا ( از باب نصر ) : تيز كرد آن كارد را بفسان .
و سن الرمح : نصب كرد سنان را بنيزه .
و سن الاضراس : ماليد دندان را بمسواك .
و سن الابل : سخت راند شتران را . و سن الامر : ظاهر و آشكار كرد آن كار را . و سن الطين عمله فخارا يعنى سفال گردانيد آن گل را . و سن فلانا : سنان زد فلان را . و بدندان گزيد او را . و شكست دندان او را . و سن الفحل الناقة : خوابانيد گشن ماده شتر را و برجست بر آن . و سن المال : گذاشت شتران را در چراگاه و يا نيكو كرد سياست و تيمار آنها را . و سن الشيئ : كشيد تصوير آن چيز را . و سن عليه الماء : ريخت آب را بر آن . و سن الطريتة : رفت در آن راه . و سننى هذا الشيئ : آرزومند طعام كرد مرا آن چيز .