تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1937

مساهمون:

ص١٩٣٧
ذو الحيوتين شبيه بچلپاسه و بوزغ كه درازى آن 12 سانتيمطر است و بطور افسانه مىگويند در آتش زندگانى مىكند . و نام موضعى در هندوستان كه صبر زرد از آنجا مىآورند .

سمندوك

(
samanduk
) و

سمندول

(
samandul
) و

سمندون

(
samandun
) ا . پ . سمندر .

سمندون

(
samandun
) ا . پ . نام جزيره‌اى . و نام ديو مازندران .

سمنزار

(
saman - z r
) ا . پ . باغ ياسمن و جاى انبوه از درخت ياسمن .

سمنسا

(
saman - s
) ص . پ . ياسمن مانند . و خوب صورت و رعنا .

سمن ساق

(
saman - s q
) ص . پ . آنكه ساقهاى پاى وى مانند ياسمن سپيد و خوشبوى باشد .

سمن ساى

(
saman - s y
) ص . پ . زلفى كه چون آن را لمس كنند بوى ياسمن از وى برايد .

سمنستان

(
samanest n
) ا . پ . باغ ياسمن .

سمن سيما

(
saman - sim
) ص . پ . سمن پيكر .

سمن سينه

(
saman - sine
) ص . پ . سمن بر .

سمن عذار

(
saman - ez r
) ص . پ . سمن خد .

سمن غبغب

(
saman - qabqab
) ص . پ . كسى كه زنخ آن مانند ياسمن سپيد و خوش بوى بود .

سمنگان

(
samang n
) و (
samong n
) ا . پ . نام قديم شهرى در اهواز كه اكنون رامهرمز و يا رامرز گويند .

سمن لعل

(
saman - la'l
) ا . پ . نام گلى بىبو .

سمنو

(
samanu
) ا . پ . چيزى مانند حلواى تر كه از گندم نيده پزند .

سمنو

(
samanu
) و

سمنوا

(
samanv
) ا . پ . آش رشته و آش اگرا .

سمنون

(
samnun
) ا . پ . نام يكى از زهاد .

سمنية

(
somaniyyat
) ا . ع . گروهى از هندوان دهرى مذهب و يا از بت‌پرستان مايل بتناسخ .

سمو

(
somu
) ا . پ . ترهء دشتى .

سمو

(
somovv
) م . ع . سما سموا ( از باب نصر ) : بلند گرديد . و سما بصرى : نظر كرد . و سمابه : بلند كرد آن را . و سمالى الشيئ : بلند گرديد براى من آن چيز پس دريافتم آن را . و سما القوم : برآمدند آن گروه براى شكار .

سموات

(
samav t
) ا . ع . سماوات و آسمانها .

سموأل

(
samav'al
) ا . ع . مرغى كه ابو براء كنيت دارد . و سايه . و مگس سركه .

سموأل

(
samav'al
) ص . ع . قرب سموأل : قرب شتاب .

سموت

(
samut
) ا . پ . قراك . و دوالى باريك كه بر زين اسب آويزند .

سموت

(
somut
) ع . ج . سمت .

سموح

(
samuh
) ص . ع . نيكوكار و منعم و كريم النفس و متواضع و جوان مرد و سخى .

سموح

(
somuh
) و

سموحة

(
somuhat
) م . ع . سمح سماحا و سموحا و . سموحة . مر . سماح .

سمود

(
somud
) م . ع . سمد سمودا ( از باب نصر ) : سر در واداشت از تكبر و نخوت . و سمدت الابل : نيك كوشيدند شتران در رفتن . و سمد فى العمل : رنج ديد در آن كار . و نيز سمود : بر شدن . تقول : سمدت اذا علوت . و متحير ايستادن و شگفت داشتن از چيزى خواه اندوه باشد يا نشاط . و بازى كردن . و سرود گفتن .

سمور

(
samur
) ا . پ . جانورى شبيه بروباه و پوستش سرخ مايل بسياهى و تيرگى كه از آن پوستين سازند و پوست اين حيوان را نيز سمور گويند . و سمور سيه : شب و ليل .

سمور

(
samur
) ص . ع . ماده شتر تيز رو .

سمور

(
somur
) م . ع . سمر سمرا و سمورا . مر . سمر .

سمور

(
sammur
) ا . ع . جانورى كه از پوست وى پوستينهاى گرانبها سازند .

سموسه

(
samuse
) ا . پ . سنبوسه و دلمه . و دستمال و يا شالى كه بطور مثلث تا كرده به روى شانه‌ها افگنند .

سموط

(
somut
) ا . ع . ج . سمط .

سموط

(
somut
) م . ع . سمط الرجل سموطا ( از باب نصر و ضرب ) : خاموش گرديد آن مرد . و سمط اللبن : رفت تازگى آن شير و هنوز مزه نگردانيده .

سموع

(
samu '
) ص . ع . اذن سموع : گوش شنوا . ج : سمع .

سموق

(
samuq
) ع . ع . سماق .

سموق

(
somuq
) م . ع . سمق سموقا ( از باب نصر ) : بلند شد . و سمق البقل : دراز گرديد آن تره .

سموك

(
somuk
) ا . ع . ج . سمك .

سمول

(
samul
) ص . ع . ثوب سمول : جامهء كهنه .

سمول

(
somul
) م . ع . سمل الثوب