درخت . ج : سلق . و گياه شبرق خشك . و شهد كه مگس در طول خانهء خود نهاده باشد . و جانب راه .
سليقة
(
saliqat
) ا . ع . سرشت و طبيعت .
يق : فلان يتكلم بالسليقة : اى بطبعه .
و ارزن كوفتهء اصلاح يافته . و پينوى طراثيث آميخته . و ترهء جوش داده . و جاى برآمدن تنگ ستور . و اثر تنگ در پهلوى ستور ( اسم است سلق را ) . و نشان قدم و سم در راه .
ج : سلائق .
سليقون
(
saliqun
) ا . پ . سريقون .
سليقه
(
saliqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سرشت و طبيعت و طبع و نهاد و خصلت .
و ادراك . و آراستگى . و لياقت و قابليت .
و طرح و رسم . و دستور . و هنر و صنعت . و طرز و منوال . و بالسليقه : بالذات و از روى طبيعت . و سليقهء گفتگو : ادب در مكالمه . و جواب و سؤال و گفتگوى بطور ادب . و سليقهء مجلس : تيمار و پرورش نيك . و آداب و رسوم انجمن .
سليقهدار
(
saliqe - d r
) و
سليقه شعار
(
saliqe - ce r
) و
سليقهمند
(
saliqe - mand
) ص . پ . خوش طبع و خوش وضع و داراى خصلت و سيرت نيك و خوشمزه .
سليقگى
(
saliqagi
) ا . پ . خوى و طبيعت نيك و سيرت خوب و نيكو .
سليك
(
salik
) ا . پ . بوسليك و مقامى از دوازده مقام موسيقى . مر . بوسليك .
سليل
(
salil
) ا . ع . بچه . و شتر بچهء نوزاده . و اسب كره . و بچهاى كه بىماسكه و بىسلا متولد شود . و شمشير بركشيده شده . و مغز اسب . و شراب ماردى . و شراب خالص . و كوهان شتر . و جاى روان شدن آب در وادى . و ميانهء وادى . و وادى فراخ دور تك درخت ناك . و درخت سلم . و درخت طلح ناك . و وادى . و آب بينى . ج :
سلان . و از اعلام است .
سليلة
(
salilat
) ا . ع . دختر . و آنچه دراز شود از گوشت پشت و عصب آن . و يك نوع ماهى درازى . و پليتهاى كه پنبه و پشم خار كرده در وى پيچند و ريسند .
سليم
(
salim
) ا و ص . ع . مار گزيده .
و زخم خوردهء نزديك به هلاكت . و كنارهء سم اسب . و استخوان سپل شتر و مانند آن .
و درست و بىگزند از آفت . ج : سلماء .
سليم
(
salim
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بىگزند و بىعيب و تندرست و سالم . و موافق و ملايم . و خوشرو . و بامروت .
و ساده دل . و سليم النفس : پاكنژاد و بىاذيت . و سلطان سليم اول : از سلاطين آل عثمان از سال 917 تا 926 سلطنت نمود . و سلطان سليم ثانى از 974 تا 982 . و سلطان سليم ثالث از 1203 تا 1222 سلطنت كردند و در زمان سلطان سليم ثالث طايفهء وهابى در كربلاى معلا قتل عام كردند .
سليمان
(
solaym n
) ا . ع . يكى از انبياى بنى اسرائيل پسر حضرت داود . و سليمان اول : يكى از سلاطين آل عثمان پسر ايلدرم با يزيد كه از سال 805 هجرى تا 813 سلطنت نمود . و سليمان دويم :
از سلاطين بزرگ و نامدار آل عثمان كه مجارستان را ضميمهء ممالك خود گردانيد و مدت سلطنت وى از سال 927 هجرى تا 933 .
و شاه سليمان : پادشاه هشتم از سلسلهء صفويه و مدت سلطنت وى از سال 1078 تا سال 1105 هجرى .
سليمانى
(
solaym ni
) ا و ص . پ .
منسوب بسليمان . و نوعى از خرماى سفيد .
و سنگى قيمتى .
سليمدل
(
salim - del
) ص . پ . ساده دل و بىمكر و بىريا .
سليمى
(
salimi
) ا . پ . نوعى از پارچه .
سلينون
(
salinun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نام گياهى .
سم
(
sam
) و (
sem
) و (
som
) ا .
ع . سم الشيئ : علامت و اسم و نشان آن چيز و نام آن و كذا سم الشيئ و سم الشيئ .
سم
(
som
) ا . پ . حافر و مادهاى شاخى در منتهاى دست و پاى چارپايان كه بمنزلهء ناخن است مر انسان را . و رجل و پاى . و غار و مغاره . و سرداب . و سم افگندن : لنگيدن و لنگ شدن . و سم شكافته مانند سم آهو را ژنگله گويند .
سم
(
sam
) و (
samm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زهر و شرنگ و هرش . و سم الفار :
هاكول و مرگ موش .
سم
(
samm
) ا . ع . قصد . و هر آنچه از دريا برآيد مثل شبه سفيد . و دو رگ در بن بينى اسب . و سم ابرص : چلپاسهء زهردار و بزرگ . و سم الحاجة : مقصد مرد . يق :
اصاب سم حاجته يعنى رسيد بحاجت خود .
و سم الحمار : خر زهره و دفلى . و سم الخياط : سوراخ سوزن . و سم ساعة :
زهرى كه زود مىكشد . و سم السمك :
ماهى زهره و سم الفار : ارسنيك و ديگ بر ديگ و دار موش . و سم قاتل :
زهر كشنده . و ذات السم : هر حيوان زهردار .
سم
(
samm
) م . ع . سمه سما ( از باب نصر ) : زهر داد او را . و سم القارورة :
استوار كرد سر شيشه را . و سم بينهما :