تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1928

مساهمون:

ص١٩٢٨
دندان شش سالگى برآوردن گاو و گوسپند و ساير ذوات الاظلاف .

سلوف

(
saluf
) ص . ع . ستور پيش به آب رونده . و پيكان دراز . و اسب شتاب . ج : سلف .

سلوف

(
soluf
) ا . ع . ج . سلف .

سلوف

(
soluf
) م . ع . سلف فلان سلفا و سلوفا ( از باب نصر ) : پيش رفت فلان .

سلوق

(
saluq
) ا . ع . خوى و طبيعت . و دهى در يمن . و شهرى در ارمنيه .

سلوقى

(
saluqiyy
) ص . ع . منسوب بده سلوق و يا به شهر سلوق .

سلوقية

(
saluqiyyat
) ا . ع . نشستنگاه مهتر كشتيبانان در كشتى .

سلوقية

(
saluqiyyat
) ص . ع . دروع سلوقية : زره‌هاى منسوب بده سلوق و يا به شهر سلوق .

سلوك

(
soluk
) م . ع . سلك سلكا و سلوكا . مر . سلك .

سلوك

(
soluk
) ا . ع . ج . سلكة .

سلوك

(
soluk
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سير و سفر . و راه و طريق و سبيل . و آئين و قانون و طريقه وضع و رسم و طرز . و عادت و رفتار و روش . و باصطلاح عرفا طلب تقرب بسوى حق تعالى . و سلوك كردن : سفر كردن . و مدارا كردن . و پيروى نمودن رسم و عادت كسى را .

سلوى

(
salv
) ا . ع . شهد و انگبين . و مرغى شبيه بتيهو . و بودنه . و هر چيز كه تسلى بخشد .

سله

(
salle
) ا . پ . سبد و هر زنبيلى كه چيزى در آن گذارند . و سبدى كه مارگيران مار در آن نهند .

سلهاب

(
selh b
) و

سلهابة

(
selh bat
) ا . ع . زن دلير . ج : سلاهيب .

سلهب

(
salhab
) ا . ع . مرد و يا اسب دراز بالا . و دراز از هر چيزى . و اسب ستبر دراز استخوان . ج : سلاهب و سلاهبة و سلاهيب .

سله باف

(
salle - b f
) و

سله‌گر

(
salle - gar
) ا . پ . كسى كه سله مىسازد .

سلهبة

(
salhabat
) ا و ص . ع . اسب كلان و دراز استخوان . و اسب دراز هيكل . و زن تناور . ج : سلاهب . و ناقة سلهبة : ماده شتر فربه .

سلهج

(
salhaj
) ا . ع . دراز و طويل .

سلهم

(
salham
) ا . ع . لاغر و دراز . و ناتوان از بيمارى و داراى نقاهت .

سلهم

(
selhem
) ا . ع . نام مردى .

سلى

(
sal
) ا . ع . يارك و پوستى كه بر روى بچه دركشيده زايد . ج : اسلاء . و نام شهرى به مغرب . و وقعوا فى سلا جمل . مر . سلا .

سلى

(
sel
) م . ع . سليت الشاة سلا . مر . سلا .

سلياء

(
saly '
) ص . ع . شاة سلياء : گوسپندى كه سلاى آن در شكمش مانده باشد .

سليب

(
salib
) ا و ص . ع . ربوده عقل . ج : سلبى . و زن و يا ماده شتر فرزند مرده و يا بچهء ناتمام افگنده . ج : سلب . و پوست درختى كه از وى رسن سازند . و شجرة سليب : درختى كه شاخ و برگ آن را ربوده باشند .

سليج

(
salij
) ص . ع . طعام سليج : طعام نيكو و خوشمزه كه بگلو زود فرو شود .

سليجة

(
salijat
) ا . ع . يك نوع درختى بزرگ كه از آن دروازه‌ها سازند .

سليح

(
salih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سلاح و ساز جنگ .

سليح

(
selih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سلحشور و مستعد قتال و جدال و جنگى . و شخص سلاح بسته . و مقدمة الجيش .

سليخة

(
salixat
) ا . ع . سليخه و پوست شاخه‌هاى درختى خوش‌بو . و فرزند . و روغن بار درخت بان پيش از آنكه تربيت آن كنند . و سليخة الرمث و سليخة العرفج : پوست خشك آن .

سليخ مليخ

(
salixon - malixon
) ص . ع . گشن سخت جماع كه باردار نكند . و گوشت بىمزه .

سليخه

(
salixe
) ا . پ . پوست درختى دوائى سرخ رنگ و ستبر و خوش بو مانند دارچينى .

سليس

(
salis
) ا و ص . پ . آسان و سهل . و هموار و مسطح و برابر . و آشنا و مأنوس . و روان . و غير معلق . و يك قسم سنگى .

سليس نويس

(
salis - navis
) ص . پ . واضح نويس و آنكه واضح و خوانا مىنويسد .

سليسون

(
salisun
) ا . پ . نام برادر فيلكرات شاه .

سليسى

(
salisi
) ا . پ . سهولت و آسانى . و هموارى . و روانى . و وضوح

سليش

(
salic
) ص . پ . بلغت زند به دو زبون ضد خوب و نيك .

سليط

(
salit
) ا و ص . ع . درشت و زبان دراز . و مرد دراز زبان و فصيح ( مدح للذكر و ذم للانثى ) . و روغن زيتون . و روغن كنجد . و هر روغنى كه از حبوب گيرند . و تيز و تند از هر چيزى . و نام پدر قبيله‌اى .

سليطة

(
salitat
) ص . ع . زن زبان دراز .

سليطه

(
salite
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زن غوغائى و فتنه‌انگيز و زبان دراز و چغاز .

سليف

(
salif
) ص . ع . پيش قدم . و گذشته . و كسى كه از پيش گذشته باشد .

سليق

(
saliq
) ا . ع . آنچه فرو ريزد از
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1928 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )