تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1926

مساهمون:

ص١٩٢٦
و سلق فلان : دويد فلان و بانگ برزد ( لغة فى صلق ) . و سلق فى الارض : نشان پاى گذاشت بر زمين . و سلق الجارية : گسترد و ستان افگنده گائيد آن كنيزك را . و سلق فلانا بسوط : پوست بركند فلان را بتازيانه . و سلق الشاة بالماء الحار : اورود كرد گوسپند را با آب گرم . و نيز سلق : گوشهء جوالها را در هم افگندن .

سلق

(
selq
) ا . ع . آب راهه . ج : سلقان . و چغندر . و گرگ . ج : سلقان و سلقان . و نيز سلق : ج . سلقة . و سلق البر : گياهى . و سلق الماء : نيز گياهى .

سلق

(
solq
) ع . ج . سلق و سليق .

سلق

(
salaq
) ا . ع . نشان ريش پشت ستور كه نيكو شده و جاى آن سپيد مانده باشد . و ج . سلقة .

سلق

(
selaq
) ا . ع . آنچه از درخت فرو ريزد . و گياه شبرق خشك . و طرف راه . و شهدى كه در خانهء مگس باشد . ج . سلق .

سلق

(
soloq
) ا . ع . خريطهء بزرگ چرمين . و ج . سليقة .

سلقاء

(
selq '
) م . ع . سلقيته سلقاء : بر پشت افگندم او را . و سلقى الرجل مرأته : القاها على قفاها للمباضعة افگند زن خود را بر پشت جهة جماع كردن . و نيز سلقاء : نيزه فرو كردن .

سلقاة

(
salq t
) ا . ع . نوعى از جماع بر پشت .

سلقامه

(
selq mat
) ا . ع . گرگ ماده .

سلقان

(
selq n
) ع . ج . سلق .

سلقان

(
selq n
) و (
solq n
) ع . ج . سلقة . و ج . سلقة . و ج . سلقة .

سلقان

(
solq n
) ع . ج . سلق . و ج . سلق .

سلقة

(
salqat
) ا . ع . زمين هموار نيكو خاك . ج : اسلاق و سلقان و سلقان .

سلقة

(
selqat
) ا . ع . زن دراز زبان و بد زبان . ج : سلقان و سلقان . و گرگ ماده . ج : سلق .

سلقة

(
salaqat
) ا . ع . دشت هموار نيكو خاك . ج : سلق و سلقان و سلقان و اسلاق . و نام شهرى در روم .

سلقد

(
selqed
) ا . ع . اسب لاغر كرده شده .

سلقدة

(
salqadat
) م . ع . سلقد الفرس : لاغر كرد آن اسب را .

سلقع

(
salqa '
) ا . ع . شتر مرغ نر . ج : سلاقع . و زمين ناهموار درشت . و بيابان . و بلقع سلقع : بيابان بىآب و علف ( از اتباع بلقع است ) .

سلقلق

(
salaqlaq
) ا . ع . زنى كه از كون وى خون رود .

سلقلقة

(
salaqlaqat
) ا . ع . زن بسيار فرياد .

سلقم

(
salqam
) ا . ع . شير بيشه . و شتر سخت زنخ و دراز بينى .

سلقمة

(
salqamat
) ا . ع . تهمت . و آنچه به شك افگند .

سلقمة

(
salqamat
) م . ع . سلقم الرجل سلقمة : برهم زد آن مرد دندانها را . و نيز در شك افتاد .

سلقور

(
solqur
) ا . پ . سرگين . و زبيل و سلفور .

سلقيس

(
salqis
) ا . پ . شهرى آباد كردهء ذو القرنين .

سلك

(
salk
) م . ع سلك المكان سلكا و سلوكا ( از باب نصر ) : پاسپر كرد جاى را . و سلكه غيره و فيه : پاسپر كنانيد آن را ديگر او . و سلك يده فى الجيب : در آورد دست خود را در جيب خود . و سلكه فيه : دركشيد آن را در وى . قوله تعالى :
كَذلِكَ سَلَكْناهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ .

سلك

(
selk
) ا . ع . اول شيرى كه از پستان شتر دوشيده شود . و ج . سلكة .

سلك

(
salk
) و (
selk
) و (
solk
) ا . پ . ناودان و ناو و مجراى كوچك آب . و جوئى كه داراى آن مقدار آب باشد كه آسياب بچرخاند . و بند آسياب .

سلك

(
selk
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رشته . و رشتهء مرواريد . و رشتهء سوزن . وصف و قطار . و عقد . و علاقه . و راه و طريق . و سلك جواهر و يا سلك لالى : رشتهء مرواريد . و عقد دندانهاى محبوب . و سلك دور قمر : دنيا و روزگار . و شب و روز .

سلك

(
selak
) ا . پ . حبوبات از قبيل عدس و نخود و ماش و لوبيا و جز آن .

سلك

(
solak
) ا . ع . بچهء كبك . و بچهء سنگخوار . ج : سلكان .

سلكان

(
selk n
) ع . ج . سلك .

سلكانة

(
selk nat
) ا . ع . بچهء ماده كبك .

سلكة

(
selkat
) ا . ع . رشته . و رشته‌اى كه بدان دوزند . ج : سلك و اسلاك و سلوك .

سلكة

(
solakat
) ا . ع . مؤنث سلك . بچهء مادهء كبك .

سلكك

(
selkak
) ا . پ . مصغر سلك ناو كوچك . و ناودان كوچك . و بند آسياب .

سلكوت

(
solkut
) و (
salakut
) ا . ع . نام پرنده‌اى .

سلكى

(
solk
) ا . ع . نيزهء راست مقابل روى . و كار درست و راست . المثل : سلكى و ليست بمخلوجة يعنى راست نه كج .

سلم

(
salm
) ا . پ . پسر بزرگ فريدون .

سلم

(
salm
) و (
selam
) ا . پ . لوحى
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1926 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )