سلغد
(
sellaqd
) و (
selqadd
) ا . ع .
مرد احمق و سست و خشمناك . و گرگ . و اسب سرخ فش و سرخ دم . و مرد بسيار خوار و بسيار نوش .
سلغدة
(
sellaqdat
) و (
selqaddat
) ا .
ع . زن بسيار خوار بسيار نوش .
سلغر
(
salqar
) ا . پ . نام پدر سلجوق سرسلسلهء سلجوقيان .
سلغزة
(
salqazat
) م . ع . سلغز سلغزة :
سخت دويد .
سلغف
(
salqaf
) ص . ع . گرد اندام تمام خلقت . و بقرة سلغف : گاو فربه .
سلغف
(
sellaqf
) ص . ع . لاغر مضطرب خلقت .
سلغفة
(
salqafat
) ص . ع . بقرة سلغفة :
گاو فربه .
سلغفة
(
salqafat
) م . ع . سلغفه سلغفة :
فرو برد آب را بگلو و بلعيد .
سلف
(
salf
) ا . ع . ابنان دفزك . و پوست كم پيراسته . ج : اسلف و سلوف .
سلف
(
salf
) م . ع . سلف الارض سلفا ( از باب نصر ) : شيار كرد زمين را براى زراعت و هموار كرد آن را بماله . و سلف الراوية : چرب كرد آن راويه را .
سلف
(
self
) ا . ع . پوست . و شوى خواهر زن و هما سلفان .
سلف
(
self
) ا . پ . هم داماد و شوى خواهر زن يعنى دو خواهر كه هر يك را شخصى زن كند و آن دو شخص يكديگر را سلف باشند .
سلف
(
solf
) ا . پ . سرفه .
سلف
(
solf
) ا . ع . زن چهل و پنجساله .
و ج . سلوف .
سلف
(
salaf
) ا . ع . نوعى از بيع كه بها پيش دهند در روى چون سلم اسم است اسلاف را . و وامى كه در آن دهنده را نفعى نباشد و بر ذمهء مديون اداى آن بعينه بود . و هر عمل نيكو كه پيش فرستاده شود . و فرزندى كه مرده و درگذشته باشد و پدر آن نيز در گذشته بود . ج :
سلاف و اسلاف . و سلف الرجل : آباؤه المتقدمون و اقرباؤه .
سلف
(
salaf
) ص . ع . ج . سالف .
سلف
(
salaf
) م . ع . سلف الشيئ سلفا ( از باب نصر ) : درگذشت آن چيز .
و سلف فلان سلفا و سلوفا : پيش رفت فلان . و سلف المزادة سلفا : روغن ماليد توشهدان را .
سلف
(
salaf
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - گذشته و پيشينيان و آباء و اجداد .
سلف
(
salef
) ص . ع . كشور كم درخت .
سلف
(
salef
) ا . ع . پوست . و شوى خواهر زن . ج : اسلاف .
سلف
(
solaf
) ا . ع . بچهء كبك . ج :
سلفان و سلفان .
سلف
(
solaf
) ع . ج . سلفة .
سلفان
(
self n
) و (
solf n
) ع . ج .
سلف .
سلفان
(
self ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه هر دو شوى دو خواهر .
سلفانيدن
(
solf nidan
) ف م . پ . سرفه كنانيدن و سبب سرفه كردن شدن .
سلفة
(
selfat
) ا . ع . دو خواهر كه به دو برادر شوهر كرده باشند و يا دو برادر كه هر يك يكى از دو خواهر را زن كرده باشند .
سلفة
(
selfat
) و (
selafat
) ا . ع . از اعلام زنان است .
سلفة
(
solfat
) ا . ع . ناشتا شكن . و طعامى كه براى مردم آينده ذخيرهء نهند . و پوست تنك كه در آستر موزه و جز آن به كار برند .
و يك كرد زمين كه جهة تره و مانند آن هموار كرده باشند . ج : سلف . و جاؤا سلفة سلفة : آمدند بعضى از ايشان از پس بعضى .
سلفة
(
salefat
) ص . ع . مؤنث سلف .
يق : ارض سلفة : زمين كم درخت .
سلفة
(
solafat
) ا . ع . بچهء مادهء كبك .
سلفتان
(
selfat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو زن دو برادر و دو شوهر دو خواهر .
سلفع
(
salfa '
) ا . ع . مرد دلير فراخ سينه . و زن دراز بىباك شوخ روى . و ماده شتر تيزرو و استوار . و بدون الف و لام نام ماده سگى .
سلفعة
(
salfa'at
) ا . ع . زن دراز زبان بىباك شوخ روى .
سلفون
(
salafuna
) ا . ع . اقوام و اقربا و گذشتگان . ج : سلف .
سلفه
(
solfe
) ا . پ . سعال و سرفه .
سلفيدن
(
solfidan
) ف ل و م . پ . سرفه كردن و سرفيدن و عطسه زدن . و درج كردن .
و نصب نمودن .
سلق
(
salq
) ا . ع . نشان ريش پشت ستور كه نيكو شده باشد و جاى آن سپيد مانده .
و نشان ننگ در پهلوى شتر . و نشان پاى و سم در زمين زمين . و چغندر .
سلق
(
salq
) م . ع . سلقه بالكلام سلقا ( از باب نصر ) : سخن سخت گفت و آزرد او را به زبان . قوله تعالى :
سَلَقُوكُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدادٍ .
و سلق اللحم عن العظم : باز كرد گوشت را از استخوان . و سلق فلانا :
نيزه زد فلان را و ستان افگند . و كذا سلقاه .
و سلق البرد النبات : سوخت سرما آن گياه را . و سلق المزادة : روغن ماليد توشهدان را . و كذا سلق القربة و سلق الشيئ : جوش داد آن چيز را به آتش و نيم پخته كرد . و سلق العود فى العروة :
داخل كرد چوب را در دستهء كوزه . و سلق البعير : قطران ماليد تمام بدن آن شتر را .