فرمان وى باشد . و سلطان اختران :
آفتاب . و سلطان درويشان : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و سلطان عهد :
پادشاهى كه فرمانروائى مىكند . و سلطان فلك : آفتاب . و سلطان يك اسبه و سلطان يك سوارهء گردون : نيز آفتاب .
سلطان
(
solot n
) ا . ع . قدرت مطلق و اختيار تامه ( لغة فى السلطان ) .
سلطانة
(
salat nat
) و (
selet nat
) ص . ع . زن دراز زبان و غوغائى .
سلطانى
(
solt ni
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بسلطان يعنى پادشاهى و شاهى و شهريارى . و قسمى از پارچهء عريض . و سكهء طلا . و قسمى از هلو . و قلمرو سلطنت .
سلطة
(
seltat
) ا . ع . تير دراز باريك .
ج : سلط و سلاط . و جامهاى كه در آن گياه و كاه كنند .
سلطة
(
soltat
) ا . ع . قوت و قدرت و غلبه و اقتدار .
سلطحة
(
saltahat
) ص . ع . جارية سلطحة : دختر عريض پهناور .
سلطقى
(
saltaqi
) ا . ع . نوعى از پوشش قلندران كه پارهها به روى آويخته باشد .
سلطنة
(
saltanat
) م . ع . پادشاه كردن و پادشاه برقرار نمودن .
سلطنة
(
soltanat
) ا . ع . توانائى و قدرت و قوت . و استقلال . و حشمت و بزرگوارى و وقار و شوكت . و حكم و فرمان پادشاهى . و حكومت . و كشور و ولايت .
سلطنت
(
saltenat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پادشاهى و شهريارى و فرمانروائى و حكومت . و دراز دستى . و دراز زبانى . و قوت و قدرت . و قهر و غلبه .
سلطنتران
(
saltenat - r n
) ا . پ .
پادشاه و شاهنشاه .
سلطوع
(
soltu '
) ا . ع . كوه تابان و هموار .
سلطيط
(
seltit
) ص . ع . برگماشته و كلان شكم .
سلع
(
sal '
) ا . ع . كفيدگى پاى . و رخنه و شكاف و چاك و درز و ترك . و شكاف كوه . ج : سلوع . و نام كوهى . و نام قلعهاى .
سلع
(
sal '
) م . ع . سلع رأسه سلعا ( از باب فتح ) : شكسته سر گرديد .
سلع
(
sel '
) ا . ع . مثل و مانند . و شكاف كوه . و همزاد . ج : اسلاع و سلوع . يق :
غلامان سلعان و غلمان اسلاع . و نام چند موضع .
سلع
(
sol '
) ع . ج . اسلع و سلعاء .
سلع
(
sala '
) ا . ع . درختى تلخ مزه .
و نوعى از زهر . و نوعى از صبر . و ترهاى بدمزه . و كوهى بمدينه . و سرشكستگيها ( اسم جمع است مر سلعة را ) . و برص و پيسى اندام .
و كفيدگى پاى .
سلع
(
sala '
) م . ع . سلع سلعا ( از باب سمع ) : پيس اندام گرديد و مبتلا ببرص شد . و كفيده پاى گرديد .
سلع
(
sela '
) ع . ج . سلعة .
سلعاء
(
sal ' '
) ص . ع . مؤنث اسلع زن كفيده پاى . و زن برص زده . ج : سلع .
سلعات
(
sala ' 't
) ع . ج . سلعة و سلعة .
سلعاف
(
sel ' f
) ا . ع . چوبهائى سر تيز كه گرداگرد درخت نصب كنند و ددان را بدان شكار نمايند .
سلعام
(
sel ' m
) ا . ع . مرد فراخ حلق كلان شكم دراز بينى . و گرگ باريك دراز تپفوز .
سلعامة
(
sel ' mat
) ا . ع . ابو سلعامة :
كنيهء گرگ .
سلعان
(
sala ' n
) ا . ع . نام قلعهاى در يمن .
سلعة
(
sal'at
) و (
salaat
) ا . ع .
سرشكستگى هر مقدار كه باشد . و آنكه پوست بشكافد . ج : سلعات و سلع .
سلعة
(
sel'at
) و (
sal'at
) و (
salaat
) (
selaat
) ا . ع . آزخ كه بىدرد بر اندام پديد آيد . و ريشى كه در گردن پيدا شود .
و گره گوشت مانندى در گردن . و گوشت زيادتى در اندام كه بگره گوشت ماند و چون آن را حركت دهند حركت كند و از نخود تا به مقدار خربزه باشد و سلعه و گواتر و خون بسته . ج : سلع .
سلعة
(
sel'at
) ا . ع . متاع و اسباب و كالا و متاع تجارت . ج : سلع .
سلعف
(
sella'f
) و (
sel'aff
) ا . ع . مضطرب خلقت لاغر اندام . و متكبر و مغرور .
سلعفة
(
sel'afat
) م . ع . سلعفه سلعفة : فرو برد آن را بگلو و بلعيد .
سلعنة
(
sal'anat
) م . ع . سلعن فى عدوه سلعنة : سخت دويد .
سلعه
(
sal'e
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رخت و اسباب و متاع . و متاع تجارت و كالا . و گرهى بىدرد و بدون سرخى كه بر همهء اندام و اعضا برآيد و چون بر وى حركت دهند در زير پوست حركت كند و دامغول نيز گويند .
سلغ
(
salq
) م . ع . سلغ راسه سلغا ( از باب فتح ) : شكست سر او را ( لغة فى ثلغ ) .
سلغ
(
salaq
) ا . ع . ناپختگى گوشت .
سلغ
(
salaq
) م . ع . سلغ سلغا ( از باب سمع ) : پخته نگرديد .
سلغاف
(
selq f
) ا . ع . سلعاف .