سقم
(
soqom
) ع . ج . سقام .
سقمونيا
(
saqmuniy
) و (
soqmuniy
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - محموده .
سقمونياء
(
saqmuniy '
) و (
soqmuniy '
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - سقمونيا و محموده .
سقمى
(
saqm
) ع . ج . سقيم .
سقن
(
saqan
) ا . پ . سيلان . و دبس و دوشاب آتش نديدهء خرما .
سقنطار
(
seqent r
) ا . ع . نقاد دانا .
سقنقس
(
saqanqos
) و
سقنقور
(
saqanqur
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - جانورى شبيه بسوسمار كه در آب و خشكى هر دو زندگانى مىكند و آن را از كنار رود نيل آورند و ماهى زرين ورل ماهى نيز گويند .
سقوب
(
soqub
) ا . ع . ج . سقب . و سقوب الابل : پايهاى شتران .
سقوب
(
soqub
) م . ع . سقب سقوبا و سقبا . مر . سقب .
سقورديون
(
saqurdiyun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - سير صحرائى و موسير .
سقوط
(
saqut
) ص . ع . افتاده .
سقوط
(
soqut
) م . ع . سقط سقوطا و مسقطا ( از باب نصر ) : افتاد . و سقط القمر : فروشد ماه . و سقط الولد من بطن امه : بيرون آمد آن بچه از شكم مادر .
و سقط الحر : پيش آمد گرما و فروشد .
و سقط عنا : باز ايستاد از ما و دور گرديد ( از اضداد است ) . و سقط على بعير :
رسيد شتر گمشدهء خود را . المثل : على البعير سقطت يعنى بدانائى حقيقت كار را رسيدى . و سقط فى كلامه : خطا كرد در سخن . و سقط القوم الى : فرود آمدند آن گروه سوى من . و تكلم فما سقط به حرف : خطا نكرد . و سقط فى يده ( مجهولا ) : خطا كرد و لغزش نمود و پشيمان شد . و سرگشته گرديد . قوله تعالى :
وَ لَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ
اى ندموا . و نيز سقوط . افتادن بچهء ناتمام از شكم .
سقوط
(
soqut
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فتادگى و فرود آمدگى .
سقوطر
(
saqutar
) ا . پ . جزيرهاى در درياى هند متعلق بدولت انگليس و داراى 7000 نفر جمعيت و صبر و خون سياوشان از آنجا آورند .
سقوطرة
(
soqutarat
) ا . ع . جزيرهء سقوطر .
سقوطرى
(
saqutari
) ص . پ .
منسوب و متعلق بجزيرهء سقوطر .
سقوف
(
soquf
) ع . ج . سقف .
سقى
(
saqy
) ا . ع . جرعه . و نوش . يق :
سقيا لك يعنى نوش باد تو را .
سقى
(
saqy
) م . ع . سقاه سقيا ( از باب ضرب ) : آب داد او را . و گردانيد براى او آن را .
و سقيا لك گفت او را . و سقى بطنه :
گرد آمد آب در شكم او و بيمار استسقا گرديد .
و سقاه الله الغيث : بباراند خداى بر آن باران را . و سقى زيد عمروا : غيبت كرد و عيب نمود زيد عمرو را . و سقى قلبه عداوة ( مجهولا ) : سيراب دشمنى گشت دل او . و نيز سقى . آب خورانيدن .
سقى
(
saqy
) ا . پ . - مأخوذ از تازى آب دادن . و سقى كردن : كشت را آب دادن و سيراب كردن .
سقى
(
seqy
) ا . ع . آب خورده . و كشت آب پاشيده و سيراب گشته و آب داده شده .
ج : اسقية . و بهرهاى از آب . يق : كم سقى ارضك . و كشت آبى ضد ديمى . و پوستكى كه در آب زرد باشد و از سر بچه شكافته شود .
سقى
(
seqy
) و (
saqy
) ا . ع . زرد آب كه در شكم گرد آيد ( اسم است استسقا را ) .
سقى
(
soqq
) ع . ج . ساقى .
سقى
(
saqiyy
) ا . ع . ابر بزرگ قطره .
ج : اسقية . و خرمابن . و گياه بردى .
بهرهاى از آب .
سقى
(
soqiyy
) ع . ج . ساقى .
سقيا
(
soqy
) ا . ع . اسم است مر سقى و يا اسقاء را . و باران . و سقيا رحمة و لا سقيا عذاب اى اسقنا غيثا فيه نفع بلا ضرر و لا تخريب .
سقيدات
(
soqayd t
) ع . ج . سقيدة .
سقيدة
(
soqaydat
) ا . ع . زورك .
سقده . ج : سقيدات .
سقى رغلا
(
saqiraql
) ا . پ . - مأخوذ از سريانى - داروئى كثير الارجل كه بسفايج گويند .
سقيروس
(
seqirus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - هر ورم و آماس صلب و سحت و اسقيروس .
سقيط
(
saqit
) ا . ع . يخچه . و يخ . و برف . و ژاله و شبنم كه بر زمين افتد . و پشك .
و مرد كم خرد و ناكس . ج : سقطى .
سقيطة
(
saqitat
) ا و ص . ع . مرد كم خرد و امراة سقيطة : زن فرومايه .
سقيطه
(
saqite
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زيز و برف ريزههائى كه در هنگام سرماى سخت بر زمين بارد .
سقيف
(
saqif
) ا . ع . سقف و آسمان خانه .
ج : سقف . و نيز سقيف : ج . سقيفة .
سقيفة
(
saqifat
) ا . ع . صفهء پوشيده و از آن است سقيفهء بنى ساعده . ج . سقيف .
و چوبهائى كه بدان استخوان شكسته را بندند .
و پارهاى از استخوان سر شتر و جز آن . و تختهء كشتى . ج . شفاثت . و هر چوب و يا سنگ