سقال
(
saqq l
) ص . ع . زداينده .
سقالبة
(
saq lebat
) ع . ج . سقلبى .
سقام
(
saq m
) و
سقامة
(
saq mat
) ا . ع . بيمارى و دردمندى و مرض .
سقام
(
seq m
) ع . ج . سقيم . و ج .
سقيمة .
سقاؤن
(
saqq una
) ع . ج . سقاء .
سقاية
(
seq yat
) ا . ع . پياله و ساغر .
پيالهء آبخورى .
سقاية
(
seq yat
) و (
soq yat
) ا . ع .
جاى آب خوردن . و ظرفى كه بدان آب خورند و پيمانه و پيمانهء شراب . و نبيذ انگور كه قريش در جاهليت حاجيان را مىخورانيدند .
سقاية
(
saqq yat
) ا . ع . مؤنث سقاء زن آب دهنده .
سقايت
(
seq yat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آب دادن . و مى و شراب و ديگر مشروبات دادن .
سقائف
(
saq ef
) ع . ج . سقيفه .
سقب
(
saqb
) ا . ع . شتر كره . و شتر كرهء نوزاد . و شتر كرهء نر . ج : اسقب و سقاب و سقوب و سقبان . و دراز از هر چيزى .
و ستون خيمه . ج : سقبان .
سقب
(
saqab
) ا . ع . نزديكى . الحديث :
الجار احق بسقبه .
سقب
(
saqab
) ا . ع . نزديكى . الحديث :
الجار احق بسقبه .
سقب
(
saqab
) ص . ع . منزل سقب :
منزل نزديك . و كذا دار سقبب ( وصف بالمصدر ) .
سقب
(
saqab
) م . ع . سقبت الدار سقبا ( از باب سمع ) و سقبت سقوبا ( از باب نصر ) : نزديك است آن خانه .
سقبان
(
seqb n
) ع . ج . سقب (
saqb
) .
سقبان
(
soqb n
) ع . ج . سقب (
saqb
) .
سقبة
(
saqbat
) ا . ع . كره خر ماده .
سقت
(
saqt
) و (
saqat
) م . ع . بىبركت شدن چيزى ( و العفل من سمع ) . يق : سقت سقتا و سقتا اذا لم يكن له بركة .
سقت
(
saqet
) ص . ع . بىبركت .
سقح
(
saqah
) ا . ع . موى رفتگى پيش سر .
سقحة
(
saqahat
) ا . ع . جاى موى رفتگى از سر .
سقد
(
soqad
) ع . ج . سقدة .
سقدة
(
soqdat
) ا . ع . پرندهاى سرخ رنگ ببزرگى گنجشك كه زورك گويند .
ج : سقد .
سقدد
(
soqdod
) ا . ع . اسب لاغر كرده شده .
سقر
(
saqr
) ا . ع . گرمى . و اذيت آفتاب و سوختن آن مر روى را . و زن جلبى و قيادت بر حرم . و دوشاب . و چرغ . و صقر . و از اعلام است .
سقر
(
saqr
) م . ع . سقرته الشمس سقرا ( از باب نصر ) اذا لوحته بحرها و غيرته و آذته .
سقر
(
saqar
) ا . ع . دوزخ . و نام كوهى به مكه .
سقراط
(
soqr t
) ا . پ . حكيم و فيلسوف يونانى كه از 468 تا 399 قبل از ميلاد زندگانى كرد .
سقراطيون
(
soqr tiyun
) ا . پ . قعبل و نوعى از كماة كه بشيرازى كبداد نيز گويند و برگ آن مانند برگ سوسن و بيخ و طعم بيخ آن مانند بصل الفار .
سقراق
(
saqr q
) ا . پ . كاسه و كوزهء لولهدار و سغراق .
سقرة
(
saqrat
) ا . ع . شدت گرمى آفتاب .
سقرقع
(
soqorqa '
) ا . ع . - مأخوذ از سكركهء فارسى - نوعى از شراب مر حبشيها را و اهل حجاز آن را از جو و ديگر حبوب سازند .
سقرلات
(
saqerl t
) ا . پ . نوعى از جامهء پشمين كه از فرنگ آورند و رنگ آن سرخ پررنگ است .
سقرينوس
(
saqrinus
) ا . پ . كژدم و عقرب .
سقسق
(
saqsaq
) و (
seqseq
) ا . ع .
كلمهاى كه بدان گاو را رانند .
سقسقة
(
saqsaqat
) م . ع . بنوبت شعر خواندن چند نفر . و سقسق الطائر : فضله افگند آن مرغ .
سقسين
(
saqsin
) ا . پ . نام ملكى در تركستان .
سقط
(
saqt
) ا . ع . برف . و شبنم كه ببرف ماند . و مردم فرومايه و ناكس .
سقط
(
saqt
) و (
seqt
) ا . ع . كنار پائين .
و گوشه . و دامن نزديك به زمين مانند گوشهء ابر و دامن خيمه . و بال مرغان . و بال شتر مرغ .
سقط
(
saqt
) و (
seqt
) و (
soqt
) ا .
ع . بچهء ناتمام افتاده . و آتش كه برجهد از چقماق و درنگيرد ( و يؤنث ) . و تمامى ريگ تودهاى كه تنك گرديده منقطع شده باشد و جاى آن . و سقط الزند : نام ديوان ابو العلى معرى .
سقط
(
seqt
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - بچهء ناتمام افگنده كه فگار و فكانه و اپكانه و ستاغ و كفانه نيز گويند . و سقط شدن :
افتادن بچهء ناتمام از شكم مادر . و سقط كردن : بچهء ناتمام افگندن .
سقط
(
saqat
) ا . ع . هيچكارهء از هر چيز . و آنچه در وى خير نبود . ج : اسقاط .
و فضيحت و رسوائى . و خطا . و متاع نبهره و سهو و غلط در نبشتن و در سخن و در حساب .
و مردم ضعيف و فرومايه و فروتنى نماينده .
سقط
(
saqat
) ا . پ . غلط و خطا و سهو . و قصور . و فضلهء هر حيوانى . و سقط گفتن : بد گفتن و سرزنش كردن و دشنام دادن .