سقط
(
saqat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر متاع زبون و هر چيز بيكاره و دور افگندنى و بيفايده . و آجر پاره . و سقط شدن :
مردن حيوانات . و نامراد شدن و بهدر رفتن .
و سقط شدن .
سقطان
(
seqt ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو بال گشاده و بر زمين افتادهء از شتر مرغ و ديگر پرندگان . و پارهء اول و آخر شب .
سقطة
(
saqtat
) ا . ع . لغزش و خطا و شكوخيدگى . ج : سقاط . و نيز سقطة :
خطاى در كلام ( اسم للمرة ) .
سقطچين
(
saqat - c ? in
) ا . پ . كهنه چين و كسى كه ريزه و پارهء هر چيزى را جمع كند .
سقطراء
(
soqotr '
) و
سقطرى
(
soqotr
) ا . ع . جزيرهء سقوطر .
سقطرى
(
seqteriyy
) ا . ع . نقاد دانا .
سقط فروش
(
saqat - faruc
) ا . پ .
خرده فروش و متاع زبون فروش و سقطى . و سقط فروشان : شعرائى كه الفاظ و معانى متروك و مبتذل در اشعار آورند .
سقطم
(
seqtem
) ا . ع . موش .
سقطه
(
saqte
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افتادگى و سقوط . و ضرر و نقصان و زيان .
سقطى
(
saqt
) ع . ج . ساقطة .
سقطى
(
saqatiyy
) ا . ع . سقط فروش و متاع زبون و نبهره فروش و خرده فروش .
سقطىنامه
(
saqti - n me
) ا . پ .
ثبت و فهرست اسبان مردهء سپاهيان سواره .
سقع
(
saq '
) م . ع . سقع الديك سقعا ( از باب فتح ) : بانگ كرد آن خروس .
و لا ادرى اين سقع : نمىدانم كجا رفت .
و سقع الشيئ : زد آن چيز را و اين فعل را نگويند مگر وقتى كه دو چيز سخت را بر هم زنند . و سقطع الطعام : خورد طعام را از گوشهء آن .
سقع
(
soq '
) ا . ع . ناحيه . و نواحى چاه و گوشهء آن . ج : اسقاع .
سقعاء
(
saq ' '
) ص . ع . مؤنث اسقع هر ماديان و مرغ مادهء سپيد سر .
سقعطرى
(
saqa'tar
) ا . ع . درازتر از مردم و شتر . و فربه و ستبر سخت .
سقعطرى
(
saqa'tariyy
) ا . ع . درازتر از مردم و شتر .
سقف
(
saqf
) ا . ع . آسمان خانه . ج :
سقوف و سقف . و آسمان . و ريش دراز و فرو هشته .
سقف
(
saqf
) م . ع . سقفت البيت سقفا ( از باب نصر ) : پوشيدم آن خانه را و سقف آن را بنا كردم .
سقف
(
saqf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بام و شتفت و شتفت و هرس و آسمان خانه .
و بنائى كه بر بالاى خانه قرار دهند . و سقف ايوان و يا سقف جهان : دنيا . و سقف خانه : جهت فوقانى خانه . و سقف لاجورد و يا سقف محنتزاى : آسمان .
و سقف مينا : آسمان . و درختان بزرگ سايه دار . و سقف نيم خانه : آسمان . و گنبد .
سقف
(
soqf
) ا . ع . اسقف و سقف .
سقف
(
saqaf
) ا . ع . دراز . و درازى با كژى .
سقف
(
saqaf
) م . ع . سقف سقفا ( از باب سمع ) : كوز گرديد .
سقف
(
soqof
) ع . ج . سقف . و ج . سقيف .
سقف
(
soqof
) ا . پ . اسقف و قاضى ترسايان و حاكم و مهمتر ايشان . و زاهدى كه جهة رياضت نفس خود را بزنجير آويزد .
سقف
(
soqof
) ا . ع . اسقف .
سقفاء
(
saqf '
) ص . ع . مؤنث اسقف دراز با كژى . و زن دراز بالا و بزرگ استخوان .
و ماده شتر بىپشم . و شتر مرغ مادهء كژ كردن .
سقفان
(
soqf n
) ا . ع . بام . و طبقه .
سقفى
(
saqfi
) ص . پ . منسوب و متعلق بسقف .
سقق
(
soqoq
) ا . ع . غيبت كنندگان مردم .
سقل
(
saql
) م . ع . لغة فى صقل .
سقل
(
soql
) ا . ع . تهيگاه و آنچه ميان سر سرين و كوتاهترين استخوانهاى پهلو است ( لغة فى الصاد ) .
سقل
(
saqel
) ا . ع . مرد لاغر ميان . و اسب نزار پشت .
سقلاب
(
saql b
) ا . پ . آن نژاد از نوع انسانى كه شامل مىشود اهالى روس و پروس و لهستان و بلغار و سرب و ساير ساكنين سواحل رود دانوب را . و نيز سگ آبى سياه رنگ را سقلاب گويند .
سقلات
(
saqall t
) ا . ع . سقرلات .
سقلاط
(
seqell t
) ا . ع . سجلاط ( و زنا و معنى ) .
سقلاطا
(
saql t
) و
سقلاطون
(
saql tun
) و
سقلاطين
(
saql tin
) ا ع . سقرلات .
سقلب
(
saqlab
) ا . ع . نام گروهى از مردم كه سقلاب گويند .
سقلبة
(
saqlabat
) م . ع . سقلبه سلقبة :
افگند آن را بر زمين .
سقلبى
(
saqlabiyy
) ص . ع . منسوب بسقلب . ج : سقالبة .
سقم
(
soqm
) و (
saqam
) ا . ع . بيمارى .
ج : اسقام .
سقم
(
saqm
) و (
saqam
) و (
soqm
) م . ع . سقم سقما و سقما ( از باب سمع ) و سقم سقما ( از باب كرم ) : بيمار گرديده .