تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1898

مساهمون:

ص١٨٩٨

سعرارة

(
se'r rat
) ا . ع . صبح . و شعاع آفتاب داخل از روشندان . و گرد آفتاب .

سعران

(
se'r n
) ع . ج . سعار .

سعران

(
se'r n
) و (
saar n
) ا . ع . سخت دويدگى .

سعرة

(
sa'rat
) ا . ع . سرفه و سعال . و اول هر كارى و سرعت هر كار . وحدت و تيزى آن . و سعرت حاجتى اليوم سعرة : گرديدم تمام امروز را در حاجت خود .

سعرة

(
so'rat
) ا . ع . رنگى كه بسياهى زند .

سعرورة

(
so'rurat
) ا . ع . صبح . و شعاع آفتاب داخل از روشندان . و گرد آفتاب .

سعرى

(
sa'r
) ع . ج . سعر .

سع سع

(
so ' - so '
) ع . كلمهء امر كه در عمل سوعاء كه بمعنى و ذى است مىگويند .

سع سع

(
sa ' - sa '
) ا . ع . كلمه‌اى كه بدان بز را مىخوانند و يا مىرانند .

سعسعة

(
sa'saat
) ا . ع . پيرى .

سعسعة

(
sa'saat
) م . ع . خواندن و يا راندن بز بلفظ سعسع . و لرزيدن بدن از پيرى . و سپرى شدن زندگانى . و نيك‌تر كردن موى را بروغن . و به آخر رسيدن شب . و تاريكى آوردن شب .

سعسلق

(
sa'saleq
) ا . ع . يخ گياهى كه ام السعالى نيز گويند .

سعط

(
sa't
) م . ع . سعطه سعطا ( از باب فتح و نصر ) : دارو ريخت در بينى او . و فروكرد نيزه را در سينهء او .

سعف

(
sa'f
) ا . ع . آخريان و متاع و كالاى خانه . و مرد فرومايه . و از اعلام است .

سعف

(
sa'f
) م . ع . سعف بحاجته سعفا ( از باب فتح ) : روا كرد حاجت او را .

سعف

(
saaf
) ا . ع . شاخ درخت خرماى از برگ دور كرده . و برگ درخت خرما . و برگ خشك آن . و رخت عروسى . ج : سعوف . و شيرينه‌اى كه بر تپفوز شتر و سرو روى آن مانند گر بيرون آيد و موى بريزاند . و هر چيز نيكو و كامل از مملوك و از هر چيز گرانمايه . و خانه و سرائى كه شخص مالك آن شود .

سعف

(
saaf
) م . ع . سعفت يده سعفا ( از باب سمع ) : ريشه شد بن ناخن دست او . و سعفت الناقة ( مجهولا ) : شيرينه برآورد آن ناقه و هى فى الجمال قليلة و انما هى فى النوق . و سعف الصبى ( ايضا مجهولا ) : شيرينه برآورد آن كودك .

سعف

(
saaf
) و (
sa'f
) ا . ع . قلهء كوه و سر كوه .

سعفاء

(
sa'f '
) ص . ع . ناقة سعفاء : ماده شتر شيرينه زده .

سعفة

(
sa'fat
) ا . ع . شيرينه‌اى كه بر سر و روى كودك برآيد . و كچلى . و بيمارى كه موى بريزاند .

سعفة

(
saafat
) ا . ع . يك شاخهء خشك خرمابن واحد سعف .

سعل

(
sa'l
) م . ع . سعل سعلا ( از باب نصر ) : شادمان گرديد .

سعل

(
saal
) ا . ع . خرماى دانه سخت ناكردهء خشك .

سعلاء

(
se'l '
) و

سعلاة

(
se'l t
) ا . ع . غول و ديو مادينهء ساحر . و اسب تيزرو . ج : سعالى .

سعلب

(
saalab
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - داروئى كه گند سگ و معد و بتازى خصية الثعلب نامند .

سعلة

(
sa'lat
) ا . ع . سعال و سرفه .

سعلة

(
so'lat
) م . ع . سعل سعالا و سعلة . مر . سعال .

سعلى

(
se'l
) ا . ع . سعلاء .

سعم

(
sa'm
) م . ع . تند رفتن شتر ( و الفعل من فتح ) .

سعم

(
saam
) ا . ع . نوعى از رفتار شتر و رفتار چست و چالاك آن

سعن

(
sa'n
) ا . ع . پيه . و شراب و مى . و يوم سعن اى ذو شراب صرف .

سعن

(
so'n
) ا . ع . خيك و مشك كه نصف آن را بريده و در وى نبيذ ريزند و گاه مانند دلو از آن آب پاشى كنند و نيز زنان در آن رشته و پنبه نهند . و آب دستان . و قدح بزرگ كه در آن شير دوشند . ج . سعنة .

سعنة

(
sa'nat
) ا . ع . ميمون و مبارك . و نامبارك و بىميمنت . و چيز اندك و حقير . يق : ما له سعنة و لا معنة اى شيئى . و ابن سعنة : شاعرى .

سعنة

(
so'nat
) ا . ع . سايه‌پوش . و سايه‌پوش بام . و يك چوب دهانهء دلو و هر دو تاى آن را عرقوتان گويند . و آنچه از لب پائين شتر فروهشته بود .

سعنة

(
seanat
) ع . ج . سعن .

سعو

(
se'v
) و

سعواء

(
se'v '
) و (
so'v '
) ا . ع . يك ساعت . و يك ساعت از شب .

سعوة

(
se'vat
) ا . ع . يك ساعت . و يك ساعت از شب . يق : مضى من الليل سعوة . و زن پليد زبان بيرون آينده از شوى بفدا .

سعود

(
soud
) ا . ع . ج . سعد . و سعود النجوم : ده ستاره‌اند . مر . سعد . و نيز سعود : نام مردى .

سعود

(
soud
) و

سعودة

(
soudat
) م . ع . سعد سعدا و سعودا و سعودة . مر . سعد .

سعودة

(
soudat
) ا . ع . مباركى و نيك اخترى و خوش‌بختى ضد نحوست .