سرقواره
(
sar - qav re
) ا . پ . ناخن انگشتان دست .
سرقوج
(
sorquj
) ا . پ . دستهاى از پر كه از زر و گوهر آن را زينت كرده و بر سر زنند .
سرقين
(
serqin
) و (
sarqin
) ا .
ع . - مأخوذ از فارسى . - سرگين . و زبيل .
سرك
(
serk
) ا . پ . سرخاب و سفيد ابى كه زنان بر روى مالند . و سرخ و سپيد .
سرك
(
sork
) ا . پ . سرخجه .
سرك
(
sarak
) ا . پ . سر كوچك . و به زبان مردم قزوين پسر برادر دختر .
سرك
(
sarak
) م . ع . سرك سركا ( از باب سمع ) : سست تن شد بعد قوت و توانائى .
سركا
(
serk
) ا . پ . سركه و خل .
سركاتبى
(
ser - k tebi
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - منشى .
سركار
(
sar - k r
) ا . پ . رئيس . و ناظر و ناظم و مباشر و كارگزار . و كارفرما .
و پيشكار . و مفتش . و گماشته و عامل . و كسى كه اهتمام كار راجع به دو بود . و كارخانه و جائى كه در آن جامه بافند . و حاكم . و حكومت . و ملك و مال . و تصرف . و استعمال .
و دانش و معرفت . و دربار پادشاهى . و يكى از القابى كه در تعظيم و تكريم شخص استعمال مىكنند خواه آن شخص حاضر باشد و يا غائب .
و باصطلاح اهالى دفتر هندوستان معمورهاى كه داراى چندين ناحيه و پر گنه باشد .
سركارى
(
sar - k ri
) ا . پ . مباشرت و نظارت . و منسوب بمملكت و حكومت .
سركب
(
sarkab
) ا . پ . نام سازنده و مطربى معروف و نامدار . و نام مردى از بزرگان يونان كه دختر قيصر را براى خسرو پرويز آورد .
سركج
(
sar - kaj
) ص . پ . چوب و عصائى كه نوك آن كج و خميده بود .
سركحلى
(
sar - kohli
) ا . پ . هر چيز سياه . و ابر تيرهء سياه .
سر كردگان
(
sar - kardag n
) پ .
ج . سركرده .
سركردگى
(
sar - kardagi
) ا . پ .
رياست فرمان و حكم .
سركرده
(
sar - karde
) ا . پ . آغاز و شروع و ابتدا . و رئيس و پيشوا . و صاحبمنصب و فرمانده . و فرمانده سواران . و سردار و سرگروه .
سركس
(
sarkas
) ا . پ . نام مرغى خوش الحان .
سركش
(
sar - kac
) ا و ص . پ . معاند و گردنكش و غير مطيع و فرمان نابردار . و متكبر و مغرور و خودبين . و لجوج . و كشيده قد . و توانا و قوى و زورآور . و عاصى و نافرمان و ياغى . و خود راى . و متمرد . و دير آشنا . و اسب وحشى رام نشده . و مرد راست و درست . و اسبى كه سر خود را بلند نگاهدارد .
و نام خنياگرى مشهور و بىعديل . و خامهاى كه براى تحرير تراشيده و آماده كرده باشند .
سركشى
(
sar - kaci
) ا . پ . تمرد و نافرمانى و ياغيگرى و عصيان و گردنكشى و طغيان .
سركلافه
(
sar - kal fe
) ا . پ . انتظام و ترتيب و آراستگى كار .
سركن
(
sar - kan
) ا . پ . نام گياهى .
سركن
(
sar - kon
) ا . پ . سالار و پيشواى گروهى از مردمان . و شاخص در ميان انجمن .
سركنگبين
(
serkangobin
) ا . پ .
سكنجبين .
سركوب
(
sar - kub
) ا . پ . بلندى كه بر قلعهها و خانهها مشرف بود . و طعنه و سرزنش و ملامت . و حريف قوى و پرزور كه بجنگ و خصومت آيد . و ضابط . و مباشر .
و كسى كه در هر فنى زيادتى كند و بر ديگرى فايق باشد . و فايق و مشرف . و منجنيق بلندى كه مشرف بر حصار بود . و قلعه و شهر پناه .
و موذى . و ترشروى .
سركوبه
(
sar - kube
) ا . پ . گرز گران .
و ملامت سخت و سرزنش جانگداز .
سركوچك
(
sar - kavcak
) ص . پ .
مردم فرومايه و بيقدر و قيمت و بىتعين .
سركوفته
(
sar - kufte
) ص . پ . سر شكسته . و سر كوفته داشتن : بر زمين زدن . و ظلم و جور كردن .
سركوك
(
sorkuk
) ص . ع . شتر لاغر .
يق : بعير سركوك .
سركه
(
serke
) ا . پ . مى ترش شدهء بواسطهء تخمير و خل . و كرم شب تاب . و شپش . و سركهء ابرو : چين و شكن . و سركهء ده ساله : كينهء ديرينه . و سركه فروختن : ترش روئى كردن و روى درهم كشيدن . و سركهء هندى : آبى ترش كه از برنج پخته شده مىگيرند و مىگذارند تا ترش شود .
سركه ابرو
(
serke - abru
) ص . پ .
مردم ترشرو .
سركه با
(
serke - b
) ا . پ . يك نوع آشى كه از بلغور و گوشت و سركه پزند .
سركه بر ابروان
(
serke - bar - abrov n
) و
سركه بر روى ماليده
(
serke - bar - ruy - m lide
) و
سركه پيشانى
(
serke - pic ni
) ص . پ . مردم ترشروى و مردم مخالف .
سركه فروش
(
serke - faruc
) و
سركه فشان
(
serke - fec n
) ص . پ . مردم درشت تندخوى و بدخواه و بدانديش و طعنه زن .
سركه فشانى
(
serke - fec ni
) ا . پ .
طعنه . و بدگوئى و سرزنش و بهتان . و