سرمعجزه
(
sar - mo'jeze
) ا . پ .
معجزه و كرامت .
سرمق
(
sarmaq
) و (
sormoq
) ا .
ع . - مأخوذ از فارسى - سرمج .
سرمك
(
sarmak
) ا . پ . سرمج .
سرمنراى
(
sorra - man - ra
) و (
sorro - man - ra
) و (
sarro - man - ra '
) ا . ع . شهرى در نزديكى بغداد از بناهاى معتصم عباسى و سرداب مطهر در اين شهر واقع شده و نيز مشهد امامين همامين على النقى امام دهم و حضرت امام حسن عسكرى امام يازدهم عليهما السلام در اين شهر واقع مىباشد .
سرمنزل
(
sar - manzel
) ا . پ . مسكن و مقام و منزل . و كاروانسرا . و موقف .
سرمو
(
sar - mu
) و (
sar - mov
) ا . پ .
جزء و جزئى و مقدار كمى .
سرموتك
(
sarmutak
) ا . پ . آشوب و شور و غوغا .
سرمورى
(
sar - muri
) ا . پ . لحظهء بسيار كوچك . و افشان سر مورى :
چيزهاى بسيار خرد افشانده شده .
سرموزه
(
sar - muze
) ا . پ . كفشى كه بر بالاى موزه و كفش ديگر پوشند و چپدار و چپدان و چيلان و خاركش و بتازى جرمق گويند .
سرمه
(
sarme
) ا . پ . سرمج و خولنجان .
سرمه
(
sorme
) ا . پ . كحل و داروئى كه در چشم كشند . و خاكهء سرب . و نام قريهاى از محال فارس . و شربتى معمول تركستان . و سرمهء خاك بين : نام سرمهاى مر خسرو پرويز را كه چشم را روشنى زياد مىبخشيد . و سرمهء گيتى : شب تاريك .
و ميل سرمه : ميلى كه بدان سرمه در چشم كشند .
سرمهآلود
(
sorme - lud
) و
سرمه آلوده
(
sorme - lude
) ص . پ . سرمه كشيده .
سرمهپرست
(
sorme - parast
) و
سرمهپرور
(
sorme - parvar
) ص .
پ . سرمهكشيده .
سرمهچشم
(
sorme - cacm
) ا . پ . چشم سرمه كشيده .
سرمه چوب
(
sorme - cub
) ا . پ . ميل چوبى كه بدان سرمه در چشم كشند .
سرمهدان
(
sorme - d n
) ا . پ . كيسه و حقهاى كه در آن سرمه نگاهدارند . و سرمهدان عاج : اندام نهانى .
سرمهسا
(
sorme - s
) ص . پ . سرمه كشيده .
سرمهطاش
(
sorme - t c
) ا . پ .
سنگ انتيمون .
سرمهكش
(
sorme - kac
) ا و ص . پ .
كسى كه سرمه در چشم خود كشيده باشد . و كسى كه سرمه در چشم مردم كشد . و روشن كنندهء چشم و بينائى دهنده . و شب تاريك .
سرمهمچه
(
sarmahmace
) ا . پ .
سرخجه .
سرمهناك
(
sorme - n k
) ص . پ .
سرمه كشيده .
سرمينية
(
sarminiyyat
) ا . ع . نام قصبهاى در نزديكى حلب .
سرمئى
(
sormei
) ص . پ . برنگ سرمه و خاكسترى رنگ .
سرن
(
saran
) ا . پ . سوسن سفيد .
سرنا
(
sorn
) ا . پ . ناى و سروناى كه در نقارخانه و روزهاى جشن و سور نوازند .
و بوق . و ناى رومى .
سرناپا
(
sorn - p
) ا . پ . زرافه و شتر گاو پلنگ .
سرناچى
(
sorn - ci
) ا . پ . كسى كه سرنا مىنوازد .
سرنازن
(
sorn - zan
) ا . پ . كسى كه سرنا مىنوازد و سرناچى .
سرناس
(
sarn s
) و (
sern s
) ا . پ .
پير مرد متفكر آرميده . و جوان رشيدى كه تازه بسن مرد رسيده باشد . و ناتوان . و نامرد .
سرناس
(
sern s
) ا . پ . كسى كه گردش چرخ و دور روزگار را آزموده و تجربه كرده است .
سرناف
(
sern f
) ا . ع . دراز بالا .
سرنامه
(
sar - n me
) ا . پ . عنوان و آنچه بر بالاى نامه نويسند . و آنچه بر سر كتابت و بر روى پاكت نويسند كه در فلان محل بفلان كس برسد . و خطاب .
سرناى
(
sor - n y
) ا . پ . ناى و سورناى و سرنا . و كرناى و بوق . و ناى رومى .
سرنبشت
(
sar - nobect
) ا . پ . سرنوشت
سرنج
(
saranj
) ا . ع . سرنج و اكسيد سرخ سرب . و يك نوع داروئى كه سيلقون نيز گويند و در رفادهء جراحات به كار برند .
سرنج
(
soronj
) و (
serenj
) ا . پ .
سرب سوختهء سرخ كه عبارت از اكسيد سرخ سرب باشد و در طب و نقاشى مستعمل است .
سرنج
(
serenj
) ا . پ . سبخ و دو آلتى مانند طبق كه در جشن و سور آنها را بهم زنند تا بصدا در آيد و بيشتر بانقاره و دهل و امثال آن آنها را مىنوازند .
سرنجام
(
saranj m
) ا . پ . سرانجام .
سرند
(
serend
) ا . پ . طناب دولائى كه از بلندى آويخته و در آن نشسته آيند و روند كنند . و طحلب و چغرلاوه . و جل وزغ . و فنى از فنون كشتىگيرى . و ريسمانى كه يك سر آن را حلقه نموده در زير خاك پنهان سازند و سر ديگر را گرفته در كمين نشينند تا جانورى پاى در ميان وى گذاشته آن را بجانب خود كشند و آن جانور را بگيرند . و نوعى از گنجشك .