سرف
(
saraf
) م . ع . سرف سرفا ( از باب سمع ) : فزونى كرد در جاه و در خرج مال ضد قصد . و سرف فلانا : فراموش كرد فلان را . و نيز سرف : خطا كردن .
سرف
(
saref
) ا و ص . ع . نام موضعى نزديك تنعيم و به تزويج صلى اللّه عليه و آله . و فراموشكار . و رجل سرف الفؤاد :
مرد غافل خطا كار .
سرف
(
sorof
) ا . ع . چيزى سپيد كه ببافتهء كرمك ابريشم ماند .
سرف
(
sorf
) ا . ع . سرفه و سعال . و سرفهكننده .
سرف
(
saraf
) و (
sorof
) ا . پ . درد گلو و سينه كه بسبب سرفه بهم رسد . و خارش كام و احساس خارش در آن .
سرفاك
(
sarf k
) ا . پ . آواز و صدا و صوت . و بانگ و غوغا .
سرفانيدن
(
sorf nidan
) ف م . پ .
سرفه كنانيدن و باعث سرفيدن شدن .
سرفة
(
sorfat
) ا . ع . مور سپيد كه از ريزه هاى چوب خانه سازد و در آن درآيد و بميرد .
المثل : هو اصنع من سرفة .
سرفة
(
sarefat
) ص . ع . ارض سرفة :
زمين سرفة ناك .
سرفتنه
(
sar - fetne
) ا . پ . سر غوغا .
سرفح
(
sarfah
) ا . ع . يكى از نامهاى شيطان .
سرفراز
(
sar - far z
) ا و ص . پ . بلندى جاه و عزت و اعتبار و دولت . و سربلند و گردنكش و متكبر و مغرور . و نام روز سيوم از هر ماه جلالى .
سرفرازى
(
sar - far zi
) ا . پ . عظمت و بزرگوارى و حشمت و جاه و ترقى و جلال .
سرفرو
(
sar - faru
) ص . پ . مطيع و متواضع و فروتن و خاضع .
سرفروش
(
sar - faruc
) ص . پ . كلهپز .
و كسى كه مهيا باشد براى فدا كردن جان خود .
سرفروشى
(
sar - faruci
) ا . پ .
شجاعت و دليرى و وفادارى و جان فدائى .
و كلهپزى .
سرف سرف
(
sorf - sorf
) ا . پ . سرفه و سعال .
سرفوج
(
sar - favj
) ا . پ . سرهنگ گروهان .
سرفوج
(
sar - fuj
) ا . پ . قسمى از ابريشم .
سرفه
(
sorfe
) ا . پ . سعال و اخراج اختلاجى و غير ارادى هواى محتوى در ريه كه صدادار باشد . و كرم ابريشم . و كرمكى كه از ريزههاى چوب خانه سازد .
سرفهزده
(
sorfe - zade
) ص . پ . مبتلا بسرفه . و سرفه زده گرديدن : مبتلا شدن بسرفه .
سرفيدن
(
sorfidan
) ف ل . پ .
سرفه كردن .
سرق
(
saraq
) ا . ع . - مأخوذ از سرهء فارسى - حرير سپيد . و ج . سرقة شقههاى حرير .
سرق
(
saraq
) م . ع . سرق سرقا ( از باب سمع ) : پوشيده شد . و سرقت مفاصله :
سست و فروهشته گرديد بند اعضاى او .
سرق
(
saraq
) و (
sareq
) و (
sarq
) م . ع . سرق منه الشيئ سرقا و سرقا و سرقا و سرقة و سرقة ( از باب ضرب ) :
دزدى كرد آن چيز را . و ربما قالوا سرقة مالا يعنى دزديد مال را .
سرق
(
sareq
) ا . ع . دزدى .
سرق
(
sorraq
) ا . ع . نام مردى صحابى .
و نام موضعى .
سرقات
(
sareq t
) ا . ع . دزد ان شاء و عبارت دزد . و كلام دزدى و سرقت در كلام .
سرقافله
(
sar - q fele
) ا . پ . سالار و سرهنگ كاروان .
سرقة
(
sarqat
) و (
sareqat
) ا . ع .
دزدى .
سرقة
(
saraqat
) ا . ع . شقهء حرير . ج :
سرق .
سرقة
(
saraqat
) و (
sareqat
) م . ع .
سرق منه المال سرقة و سرقة . مر .
سرق و سرق و سرق .
سرقت
(
serqat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دزدى .
سرقة
(
serqatan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور دزدى و پنهانى .
سرقسطة
(
saraqostat
) ا . ع . شهرى در اندلس كه داراى 173000 نفر جمعيت است و ايالتى كه اين شهر حاكم نشين آنست به اين نام ناميده مىشود .
سرقسطى
(
saraqostiyy
) ص . ع .
منسوب به شهر سرقسطة .
سرقصيده
(
sar - qaside
) ا . پ . بهترين و برگزيدهترين قصيدههاى ديوان شاعر .
سرقطار
(
sar - qet r
) ا . پ . اولين سر از قطار شتران و يا استران .
سرقع
(
sorqo
) ا . ع . نبيد ترش .
سرقفلى
(
sar - qofli
) ا . پ . وجهى كه از كرايهدار خانه و حولى و دكان علاوه بر كرايه دريافت كنند و آن مزد كشيدن قفل است و داخل كرايه نيست .
سرقليان
(
sar - qaly n
) ا . پ . آلتى گرد و پايهدار كه در آن تنباكو كرده و آتش گذاشته به روى ميانهء قليان نهاده بكشند .
سرقنة
(
sarqanat
) م . ع . سرقن الارض سرقنة : سرگين ريخت در آن زمين و كود داد آن را .