با معرفت . و عالم ربانى كه علم او اكتسابى نباشد .
راتيان
(
r tiy n
) و
راتيانج
(
r tiy nej
) و
راتيانه
(
r tiy ne
) ا . پ . صمغ درخت صنوبر .
راتين
(
r tin
) ا . ع . نوعى از سقز .
راتينج
(
r tinaj
) ا . پ . راتيانج .
راثع
(
r se '
) ص . ع . مرد حريص و طامع و داراى آز . ج : راثعون .
راثعات
(
r se t
) ع . ج . راثعة .
راثعة
(
r seat
) ص . ع . مونث راثع زن حريص و طامع و داراى آز . ج : راثعات و رواثع .
راثعون
(
r seuna
) ع . ج . راثع .
راجبة
(
r jebat
) ا . ع . پيوند بيخ انگشت .
و شكم مفصل انگشت . و استخوان انگشت . و پيوند استخوان انگشت . و پشت استخوان انگشت . و ما بين پيوندهاى انگشتان و استخوان سر انگشت .
و پيوند نزديك سر انگشت . و مخرج آواز خر .
ج : رواجب .
راجح
(
r jeh
) ص . ع . چربيده و با فزونى . و غالب آمده . و پلهء ترازوى مايل شده . و امراة راجح : زن بزرگسرين .
ج : رجح و رجح و رجح (
rojjah
) .
راجز
(
r jez
) ص . ع . ارجوزه خوان .
راجس
(
r jes
) ص . ع . كسى كه مرجاس در چاه اندازد . و سحاب راجس :
ابر غرنده .
راجع
(
r je '
) ص . ع . برگشت كننده .
ج : راجعون . و زنى كه شوهرش بميرد و بخانهء پدر و مادر باز گردد و اما المطلقة فهى المردودة . و مرغ كه از گلهء خود باز گردد .
و ماده شتر و ماده خر كه دم بردارد و كميز بطورى اندازد كه آبستن نمايد و چنان نباشد .
ج : رواجع .
راجع
(
r je '
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - برگشت كننده و واپس آينده و باز آينده . و باصطلاح نجوم كوكب راجع :
سيارهاى كه حركت وى بر خلاف توالى بروج به نظر مىآيد . و نيز راجع : منسوب و متعلق و داير چنان كه گويند اين كار راجع بشماست .
راجعة
(
r jeat
) ا . ع . پارگين . و ناقهء دويم كه از بهاى ناقهء اول مثل آن خريده باشند .
و حوض و بركهاى كه در آن آب راكد شود .
راجعون
(
r jeuna
) ع . ج . راجع .
راجف
(
r jef
) ا . ع . تب لرزه .
راجفة
(
r jefat
) ا . ع . نفخهء اولين صور اسرافيل و نفخهء دو يمين را راذقه گويند .
راجل
(
r jel
) ا و ص . ع . پياده ضد سوار . ج : رجال و رجالة و رجال و رجل و رجلان و رجلة و اراجيل . و ناقة راجل :
ماده شتر بىپستان بند با بچهء خود .
راجلة
(
r jelat
) ا . ع تكهاى كه چوپان بران متاع خود را بار كند .
راجم
(
r jem
) ص . ع . فاحش . و ناپاك .
و سنگانداز .
راجن
(
r jen
) ص . ع . خو كرده و الفت گرفتهء به جائى . و رام و خانگى و دست پرورد .
راجه
(
r je
) ا . پ . لقب كسى كه در هند حكومت داشته باشد .
راجى
(
r ji
) ا و ص . ع . اميدوار . و سؤال كننده . و شفيع . و مريد و تابع .
راح
(
r h
) ا . پ . نوائى از موسيقى كه راح بقا نيز گويند . و راح روح : نام پردهاى از پردههاى باربد .
راح
(
r h
) ا و ص . ع . مى . و شادمانى .
و رحمت . و ج . راحة . و يوم راح :
روز باد سخت .
راح
(
r h
) م . ع . راح رواحا و رؤوحا و راحا و رياحة . مر . رواح .
راحات
(
r h t
) ع . ج . راحة .
راحة
(
r hat
) ا . ع . پنجه . ج : راح و راحات . و زمين هموار پست رويانندهء گياه .
و زن با شوى . و گشادگى سراى . و نورد جامه .
و شادمانى و آسايش و سرور كه بحصول يقين حادت شود . و نام چند موضع . و موضعى ببلاد خزاعة و آن را روزى است مر تازيان را .
و تركته على انقى من الراحة يعنى بىچيز گذاشتم او را . راحة الكلب : گياهى .
و بيت الراحة : پاى خانه . و ذو الراحة لقب شمشير مختار بن ابى عبيد .
راحة
(
r hat
) م . ع . راح المعروف راحة ( از باب سمع ) : شادمانى و سبكى گرفت از احسان كردن ، و راحت يده لكذا :
سبك دست شد . الحديث : من راح فى الساعة الثانية : يعنى چست و سبك شد بسوى آن . و راح الفرس : جدا نگاهداشته شد آن اسب مانند فحل . و راح الشجر :
برگ بياورد آن درخت . و راح منك معروفا :
رسيد از تو احسان را .
راحت
(
r hat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آسودگى و آسايش و استراحت . و فراغت و آرامش و رستى . و عيش و شادمانى .
و كف دست .
راحت آزار
(
r hat - zar
) ص . پ .
آنكه بر هم مىزند آسايش ديگرى و در رنج و آزار مىاندازد وى را .
راحت افزا
(
r hat - afz
) ص . پ .
افزونكنندهء آسايش و خاطرنواز .
راحتتر
(
r hat - tar
) ص . پ . آسوده تر . و فرحبخشتر .
راحتطلب
(
r hat - talab
) ص پ .
جويندهء آسودگى و فراغت و بيكارى . و بيمار و تنبل .