تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1607

مساهمون:

ص١٦٠٧

راحت‌فروش

(
r hat - faruc
) ص . پ . بيعار و تنبل .

راحت‌فشان

(
r hat - fec n
) ص . پ . آسايش دهنده و دلنواز و تسلى دهنده .

راحت‌گاه

(
r hat - g h
) ا . پ . محل فراغت و جاى آسايش .

راحت‌نشين

(
r hat - necin
) ص . پ . آنكه آسوده و فارغ البال مىنشيند .

راحتى

(
r hati
) ا . پ . آسايش و فراغت . و آبزن . و قمع .

راحل

(
r hel
) ص . ع . كوچ نماينده . ج :

رحل

(
rohhal
) . و مسافر . و سالار مسافرين و آنكه حكم بكوچ كردن مىدهد .

راحلة

(
r helat
) ا . ع . ستور باركش . و شتر سوارى خواه نر باشد و يا ماده . و ماده شتر باركش . ج : رواحل .

راحله

(
r hele
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ستور باركش . و مركب و ستور سوارى .

راحم

(
r hem
) ا و ص . ع . بخشاينده و رحم‌كننده . ج : راحمون . و شاة راحم : گوسپند آماسيده زهدان .

راحول

(
r hul
) ا . ع . پالان شتر .

راحولات

(
r hul t
) ا . ع . پالان منقش .

راحيل

(
r hil
) ا . ع . نام زن يعقوب پيغمبر كه مادر يوسف باشد .

راخ

(
r x
) ا . پ . غم و اندوه بسيار . و راى و گمان و انديشه .

راخم

(
r xem
) ص . ع . ما كيان تخم در زير بال گرفته .

راخى

(
r xi
) ص . پ . رجل راخ : مرد فراخ زيست .

رأد

(
ra'd
) ا . ع . زن جوان نيكو . و رأد الارض : خالى بودن زمين از گياه . و رأد الضحى : غايت چاشت و ارتفاع آن . و رأد اللحى : بن ريش . ج : ارداء .

راد

(
r d
) ا و ص . پ . كريم و جوانمرد و صاحب همت و سخاوت . و شجاع و دلاور . و حكيم و دانشمند . و سخن‌گوى و سخن گزار . و قصه خوان . و ديوار و حصار . و انبار و مخزن . و راد خانه : ديوارهاى خانه .

راد

(
r d
) ص . ع . رجل راد : جويندهء آب و علف .

راد

(
r dd
) افا . ع . رد كننده و منع كننده و پس آورنده و عقب نشاننده . و باطل كننده .

رادبو

(
r dbu
) و (
r dbov
)

رادبوى

(
r dbuy
) و (
r dbovy
) ا . پ . چوب عود .

رأدة

(
ra'dat
) ا . ع . زن جوان نيكو .

رادة

(
r dat
) ص . ع . امراة رادة : زنى كه در خانهء همسايه‌ها بسيار آمد رفت نمايد . و ريح رادة : باد نرم .

رادة

(
r dat
) ع . ج . رائد .

رادة

(
r ddat
) ا . ع . چوبى كه در مقدم گردون باركشى مىبندند . و رجوع و منفعت و فايده . يق : هذا الامر لا رادة له اى لا فائدة فيه و لا رجوع .

رادع

(
r de '
) ص . ع . باز دارنده . ج : رادعون . و آنكه در وى اثر بوى خوش باشد .

رادعات

(
r de t
) ع . ج . رادعة .

رادعة

(
r deat
) ا . ع . پيراهن پيسهء بزعفران و يا بديگر بوى خوش .

رادعة

(
r deat
) ص . ع . مؤنث رادع . ج : رادعات و روادع .

رادعون

(
r deuna
) ع . ج . رادع .

رادف

(
r def
) ص . ع . پيروى كننده .

رادفة

(
r defat
) ا . ع . شاخ فزونى كه از تنهء خرمابن برآمده باشد . و خطوط چربى در بدن . و سرين زن . ج : روادف . و كار سخت‌تر از كار اول . و نفخهء دويم صور اسرافيل . و قوله تعالى :
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
. مر . ردف .

رادمنش

(
r d - manec
) ا و ص . ع . كريم طبع و سخا پيشه .

رادن

(
r den
) ا . ع . زعفران سرخ زردى آميخته .

رادنى

(
r deniyy
) و

رادنية

(
r deniyyat
) ص . ع . سرخى زردى آميخته . يق : بعير رادنى و ناقة رادنية اى خالطت حمرته صفرة .

رادوف

(
r duf
) ا . ع . پيه و چربش . ج : رواديف . و نام مردى .

راده

(
r dde
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باصطلاح كتابت علامت و يا عددى كه بر بالاى سطرى گذارند تا دلالت كند و نشان دهد كلام محذوف و از تو افتاده را كه در حاشيه نوشته‌اند .

رادى

(
r di
) ص . ع . متردى و افتاده و ساقط شده .

رادى

(
r di
) ا . ع . شير بيشه .

راذم

(
r zem
) ص . ع . ناقة راذم : ماده شترى كه شير راند . و شاة راذم : گوسپندى كه شيرش از كثرت روان باشد .

راذنات

(
r zen t
) ا . ع . روستا هاى چند .

رار

(
r r
) ا . ع . مغز استخوان تباه شده و گداختهء از لاغرى .

رأرأ

(
ra'ra '
) ص . ع . امراة رأرأ : زن آراسته چشم . و رجل رأرأ : مرد تيز نگرنده و برگردانندهء سياهى چشم را .

رأرأ

(
ra'r '
) ص . ع . امراة رأراء : زن آراسته و زيب داده چشم .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1607 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )