گرفت وى را . الحديث : زويت لى الارض فاويت مشارقها و مغاربها اى جمعت . و زوى الرجل بين عينيه :
آژنگ افگند آن مرد در ميان دو چشم خود .
و زوى المال عن صاحبه : گرفت آن مال را از صاحبش . و زوى الزاوية :
گوشه گرفت .
زويج
(
zavij
) ا . پ . زونج و زودهء گوسپند آگندهء از گوشت و پيه .
زويدن
(
zavidan
) ف ل . پ . بلند شدن و مرتفع شدن . و آه كشيدن .
زوير
(
zovayr
) ا . ع . مهتر . و پايگاه قوم .
و يوم الزوير : از روزهاى تازيان است .
زويره
(
zavire
) ا . پ . گردباد و طوفان و باد سخت .
زويزى
(
zovayz
) ص . ع . قصير و كوتاه . و فشرده .
زويل
(
zavil
) ا . ع . جنبش . و اخذ الزويل و العويل اى الحركة و البكاء بحيث لا يستقر على مكان . و زال زويله :
پراكنده شد از بيم و از جاى رفت .
زويل
(
zavil
) م . ع . زال زوالا و زويلا . مر . زوال .
زويل
(
zovayl
) ا . ع . نام شهرى و موضعى .
زويلة
(
zavilat
) ا . ع . نام شهرى در بربر .
و شهرى نزديك افريقيه .
زويلة
(
zovaylat
) ا . ع . نام موضعى .
و نام مردى . و باب زويلة : در قاهره است .
زويم
(
zavim
) ا . ع . فراهم آمدهء از هر چيزى .
زه
(
za
) ا . پ . آلت تناسل و نره .
زه
(
zah
) ا . پ . محل جوشيدن و برآمدن آب . و آلت تناسل و نره .
زه
(
zah
) و (
zeh
) ا . پ . چلهء كمان .
و زايش و وضع حمل . و نطفه . و فرزند و بچهء انسان و ديگر حيوانات . و تراوش . و تقطير . و ترشح آب . و جوشش آب . و روانى جراحت و زخم . و ديوارهء دور چاه . و هر چيز كشيده شده از حديده مانند تارهاى زر و سيم . و ريشه و طراز و حاشيه و نوار و كناره و سجاف و ديگر آرايشهاى زرى و يا ابريشمى گريبان و گرداگرد جامه و كنارهء هر چيز مانند زه صفه و زه حوض و جز آن . و زه برزدن : شيرازه بستن . و زه كردن :
چله كردن كمان . و بىزه : بىبرو عقيم و بىبار .
زه
(
zah
) و (
zeh
) ص . پ . خوب و خوش .
زه
(
zah
) و (
zeh
) پ . كلمهء تحسين يعنى آفرين و مرحبا و بارك اللّه .
زه
(
zeh
) ا . پ . پاداش و جزا و مكافات و مزد . و جزاى نيكى .
زهاء
(
zah '
) ا . ع . تازگى و درخش شكوفهء گياه . و غورهء خرماى زرد و سرخ .
زهاء
(
zeh '
) ا . ع . مقدار . يق : هم زهاء ماة : ايشان مقدار صداند .
زهاء
(
zoh '
) ا . ع . مقدار . يق : هم زهاء ماة : يعنى ايشان به قدر صداند . و غورهء خرماى زرد و سرخ .
زهاب
(
zah b
) ا . پ . تراوش آب از كنار رودخانه و چشمه و تالاب و جز آن . و موضع چشمه و محلى كه آب از آن مىجوشد خواه زمين باشد و يا شكاف سنگ . و آبى كه قعرش پيدا نباشد .
زهاب
(
zah b
) و (
zeh b
) ا . پ .
چشمهاى كه آب آن هرگز نايستد و پيوسته روان باشد .
زهابناك
(
zah b - n k
) ص . پ . زمين آبدار و سبز و تازه و پر از چشمه .
زهاة
(
zoh t
) ا . ع . قدر و مقدار . يق :
هم زهاة مأة : ايشان مقدار صداند .
زهاد
(
zah d
) ص . ع . ارض زهاد :
زمينى كه روان نگردد آب در آن مگر از باران بسيار .
زهاد
(
zohh d
) ع . ج . زاهد .
زهادة
(
zah dat
) م . ع . زهد فيه زهدا و زهادة ( از باب فتح و سمع و كرم ) :
ناخواهانى نمود . و كذا زهد عنه . و يا آنكه زهادة در امور دنياست و زهد در امور دين .
زهادت
(
zah dat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پرهيزگارى و عدم رغبت به دنيا .
زهادة
(
zahh dat
) ا . ع . مردم متدين و پرهيزگار .
زهار
(
zah r
) ا . پ . پائينتر شكم .
و شرمگاه و موضع فرج و ذكر و مثانه . و پشت زهار : پائينتر شكم كه مثانه در آنجا واقع است . و موى زهار : موهاى گرداگرد شرمگاه .
زهارة
(
zah rat
) م . ع . زهر الرجل زهرا و زهارة و زهورة ( از باب سمع و كرم ) : سپيد روى و نيكو و خوشرنگ گرديد آن مرد .
زهارتنگ
(
zah r - tang
) ا . پ . تنگ پشت شتر .
زهاز
(
zah z
) ا . پ . بانگ و فرياد و نعره . و بانگ براى استمداد .
زهازج
(
zah zej
) ع . ج . زهزج .
زهازه
(
zeh zeh
) پ . كلمهء تحسين يعنى آفرين و مرحبا .
زهاق
(
zoh q
) و (
zeh q
) ا . ع . مقدار .
يق : هم زهاق ماة : ايشان به قدر صداند .
و كذا زهاق ماة .
زهالق
(
zah leq
) ع . ج . زهلق .
زهالق
(
zah leq
) و
زهاليق
(
zah liq
) ع . ج . زهلوق .