زنگنه
(
zangane
) ا . پ . نام طايفهاى .
زنگوله
(
zangule
) ا . پ . جلاجل و زنگهاى كوچك مدور . و نام نوائى از موسيقى .
و نام مبارزى تورانى .
زنگوى
(
zanguy
) ا . پ . نام پهلوانى تورانى .
زنگه
(
zangah
) پ . مخفف از آنگه .
زنگه
(
zange
) ا . پ . نام ولايتى . و نام پهلوانى . و زنگه شاوران : نيز نام پهلوانى .
زنگى
(
zangi
) ا و ص . پ . منسوب بزنگ .
و مصرى . و حبشى . و مردم سياه رنگ و مردم بيابانى و وحشى و مردم ابله . ج : زنگيان . و نام جد اتابكان فارس .
زنگيار
(
zangyar
) ا . پ . زنگلوله و زنگ كوچك . و جوزگره .
زنگيان
(
zangiy n
) پ . ج . زنگى .
زنگى دارو
(
zangi - d ru
) ا . پ .
برگ حشيشة الطحال .
زنگى مزاج
(
zangi - mez j
) ص .
پ . كسى كه پيوسته خوشحال و بشاش باشد مانند يونانيان .
زنم
(
zanam
) ا . ع . تندى پس سم گوسپند و مانند آن .
زنم
(
zanem
) ص . ع . بعير زنم :
شترى كه پارهاى از گوش آن را بريده معلق گذاشته باشند .
زنماء
(
zanm '
) ص . ع . مؤنث از نم شتر مادهء زنمةدار .
زنمة
(
zanmat
) و (
zonmat
) و (
zanamat
) و (
zonamat
) ا . ع . قد و قامت و اندام مرد . و فى الحقيقة و براستى . و البته . و يقال :
هو العبد زنمة اى زلمة . مر . زلمة .
زنمة
(
zanamat
) ا . ع . نوعى از تره .
و دروش گوش گوسپند و شتر كه پارهاى از گوش را بريده آويزان گذارند و يفعل ذلك بالكرام من الابل و غيرها . و زنمة الشجر :
تندى كه پيش از خوشه يا برگ برآيد .
زنمة
(
zanemat
) ص . ع . مؤنث زنم .
يق : ناقة زنمة : ماده شترى كه پارهاى از گوش آن را بريده آويزان گذارند .
زنمتان
(
zanamt n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دو پوستك دراز مانند سرپستان كه از زير گلوى گوسپند و بز آويخته باشد .
زنمتان
(
zanmat ne
) و (
zanamat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه يق : زنمتا الاذن : دو تندى متصل نرمهء خرك گوش . و زنمتا الفوق :
هر دو طرف سوفار تير . و كذلك زنمتا الاذن و زنمتا الفوق .
زن مرد
(
zan - mard
) ا . پ . نكاح و ازدواج و عروسى .
زن مرده
(
zan - marde
) ص . پ .
زن مرد صفت و زن جنگجوى .
زن مريد
(
zan - morid
) ا . پ .
مردى كه مطيع زن باشد و بقول وى رفتار كند .
زنن
(
zanan
) چاهى كه معلوم نباشد در وى آب هست و يا نيست . و ماء زنن :
آب كم و تنك . و كذا مياه زنن .
زنند
(
zanand
) ا و ص . پ . آراسته و پيراسته و زيبا . و آرايش و زينت .
زننده
(
zanande
) پ . افا . زدن
زنو
(
zanu
) ا . پ . ارضه و زلو .
زنو
(
zonovv
) م . ع . زنا زنوا ( از باب نصر ) : تنگ شد .
زنوء
(
zonu '
) م . ع . زنا زنء و زنوء . مر . زنء .
زنوبر
(
zanavbar
) ا . ع . همه و همگى .
اخذه بزنوبره اى با جمعه .
زنوبيدن
(
zanubidan
) ف ل . پ .
زنوئيدن .
زنوج
(
zonuj
) ع . ج . زنج .
زنوح
(
zanuh
) ا . ع . ماده شتر تيزرو و شتاب .
زنوخ
(
zonux
) م . ع . زنخ زنخا و زنوخا . مر . زنخ .
زنودن
(
zenudan
) و (
zonudan
) ف ل . پ . شخوليدن و مويه و ناله كردن .
و خفتن و خوابيدن و غنودن .
زنور
(
zanur
) ا . پ . بن خوشهء خرما .
و زلو و علق .
زنور
(
zonur
) م . ع . زنره زنورا ( از باب نصر ) : پر كرد آن را : و زنر الرجل :
زنار بست آن مرد را .
زنوق
(
zonuq
) ع . ج . زنق .
زنون
(
zonun
) م . ع . زن زنا زنونا . مر . زن .
زنوى
(
zanaviyy
) و (
zenaviyy
) ص . ع . منسوب بزنا و زناكار .
زنوى
(
zenaviyy
) ص . ع . منسوب بزنة يعنى وزنى و سنجيدنى .
زنويدن
(
zanavidan
) ف ل . پ .
زنوئيدن .
زنويه
(
zanuye
) ا . پ . مويه و نالهء متصل و پيوسته . و هرير و نالهء سگ و زوزه .
زنوئيدن
(
zanuidan
) و
زنوييدن
(
zanuyidan
) ف ل . پ . مويه و ناله كردن . و زوزه كشيدن سگ . و ولوله كردن . و شخوليدن .
زنهار
(
zenh r
) ا . پ . امان . و كفالت و ضمانت . و امانت و ديانت . و ملجأ و پناهگاه و ملاذ . و حمايت و حفاظت و مدافعه و دستگيرى . و عهد و پيمان .
و عقيده و دين و مذهب . و دانش و آگاهى .
و احتياط . و اطلاع و بصيرت . و ابذا و تصديع . و رنج و الم . و شكوه و شكايت .