زواجل
(
zav jel
) ع . ج . زاجل .
زؤاجل
(
zo jel
) م . ع . مرد سست اندام و ضعيف .
زواح
(
zav h
) م . ع . زاح فلان زواحا ( از باب نصر ) : رفت فلان .
زواحف
(
zav hef
) ع . ج . زاحفة .
زواده
(
zav de
) ا . پ . توشه و ذخيرهء سفر .
زوار
(
zav r
) ا . پ . خدمتگار و پرستار بيمار . و زندانبان . و زن پير فرتوت سالخورده .
و آواز تند و تيز . و زنده و ذى حيات . و نام برادر رستم .
زوار
(
zev r
) ا . ع . هر چيز كه صلاح چيزى باشد . و رسنى كه ميان پاردم و سينهبند شتر كشند . و بيشهء ستور . ج : ازورة .
زوار
(
zov r
) م . ع . زاره زورا و مزارا و مزارة و زيارة و زوارا و زوارة ( از باب نصر ) : زيارت كرد او را . و زار البعير : زوار بست بر شتر .
زؤار
(
zo r
) ا . ع . بانگ و غرش شير .
زوار
(
zavv r
) ا . ع . بسيار زيارت كننده .
زوار
(
zavv r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مسافر . و كسى كه جهة زيارت مشاهد متبركه مسافرت كند .
زوار
(
zovv r
) ع . ج . زائر .
زوارة
(
zov rat
) م . ع . زار زورا و زوارا و زوارة . مر . زوار .
زوارق
(
zav req
) ع . ج . زورق .
زواره
(
zav re
) ا . پ . خدمتگار . و زندانبان . و نام برادر رستم . و نام قصبهاى ما بين عراق و كاشان .
زواريدن
(
zov ridan
) ف ل . پ .
پير و لاغر شدن .
زوازى
(
zav zi
) ع ج . زيزاءة .
زوازئة
(
zov zeat
) و
زوازية
(
zov ziyat
) ص . ع . كوتاه درشت و فربه و بزرگ . يق : قدر زوازية اى ضخمة .
و رجل او قوم زوازية اى قصار غلاظ .
زواس
(
zav s
) ا . پ . زاوس و ستارهء زهره .
زواش
(
zav c
) ا . پ . زواش و ستارهء مشترى .
زواغار
(
zav q r
) ا . پ . يك نوع مرغى كوچك . و نام يكى از پيشوايان مغان . و روز جشن باشكوه آتشپرستان .
زؤاف
(
zo f
) ص . ع . موت زؤاف :
مرگ شتاب و سريع .
زوافر
(
zav fer
) ا . ع . كنيزكان كه با مشك آب كشند . ج . زافرة . و زوافر المجد : امور و اسبابى كه مجد بدان قوت گيرد .
زواق
(
zavv q
) ا . ع . مصور و نقاش .
زواقى
(
zav qi
) ع . ج . زاقى . المثل :
هو اثقل من الزواقى لانهم كانوا يسمرون فاذا صاحت الديكة تفرقوا . مر . زاقى .
زواقيل
(
zav qil
) ا . ع . دزدان . و زواقيل العمامة : برآمدگى موى از زير عمامه .
زواك
(
zavv k
) ص . ع . نيك جنبان و متحرك در رفتن .
زوال
(
zav l
) م . ع . در گشتن و دور شدن از جائى ( و الفعل من نصر و گاهى از سمع آيد ) . و زال زوالا و زؤولا و زويلا و زولا و زولانا : دور گرديد از جاى . و زال النهار : بالا برآمد روز .
و زالت الشمس زوالا و زؤولا و زيالا و زولانا : مايل گرديد آفتاب از ميانهء آسمان . و زالت الخيل بركبانها :
برخاستند و كوچ كردند . و زال فلانا :
مفارقت كرد فلان را . و زال زائل الظل : ايستاد نصف النهار . و زال زواله : ترسيد و از جاى رفت از ترس و بيم . و ما زال يفعل كذا : پيوسته مىكند چنين . و كذا ما زيل يفعل كذا . و زاله : دور كرد او را از جاى و برگردانيد .
و زال زواله : هلاكى باد او را . و ازال الله زواله : هلاك گرداند او را خداى .
زوال
(
zev l
) م . ع . زاول مزاولة و زوالا . مر . مزاولة .
زوال
(
zev l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نقص و نقصان و كمى . و ادبار . و ناپايدارى .
و خرابى . و تلف و فنا . و دفع . و آفت و بلا .
و هلاك . و زوال پذيرفتن : فانى شدن .
و زوال دولت : نكبت و ذلت . و زوال شك : دفع شك و رفع شبهه . و زوال شمس :
ميل خورشيد از ميانهء آسمان به طرف مغرب .
و زوال كردن : كاستن و فرسودن . و فانى كردن . و بىزوال : ثابت و برقرار و جاويد و پايدار . و بىعيب و بىنقص .
زوال
(
zov l
) ا . پ . زغال . و اخگر و آتشپاره .
زوال
(
zavv l
) ص . ع . نيك متحرك و جنبان در رفتن . و قسمتى از راه و از مسافرت .
زوالپذير
(
zev l - pazir
) ص . پ .
فانى و ناپايدار .
زواله
(
zav le
) ا . پ . گلولهء خمير آرد كه جهة يك نان ساخته باشند . و مهرهء كمان گروهه . و خمير پارههاى دراز ماليده كه جهة آش بغرا مهيا كنند .
زؤام
(
zo m
) ا . ع . مرگ بد . و مرگ شتاب .
زؤامى
(
zo m
) ا . ع . قتال و جنگ و نبرد .
زوان
(
zav n
) ا . پ . زبان و لسان .