زنجور
(
zanjur
) ا . پ . زنجير . و گلولهاى كه بر قلبه نصب كنند . و مالهء برزگران .
مر . زنجير .
زنجور
(
zonjur
) ا . ع . نوعى از ماهى .
زنجه
(
zanje
) ا . پ . درد اندرون شكم . و زحير . و گريه و مويه و ناله . و تسلسل .
زنجى
(
zanji
) ص . پ . زنگى و اهالى زنگ .
زنجى
(
zanjiyy
) و (
zenejiyy
) ا .
ع . يك نفر زنگى .
زنجير
(
zenjir
) و (
zanjir
) ا . پ .
سلسله و رسن فلزى و مركب از حلقههاى در هم قرار گرفته . و آهنى كه جهة شيار كردن زمين بر سر قلبه نصب كنند . و تختهاى كه زمين شيار كرده را بدان هموار سازند . و گاو آهن . و چينهاى در سطح آب . و زنجير داد :
زنجيرى بود معلق بر در قصر سلطنتى نوشيروان كه هر ستم رسيده و مظلومى چون آن زنجير را حركت مىداد مىتوانست براى درخواست عدالت بدون واسطه بر شخص شاهنشاه ورود كند . و زنجير كردن : بند كردن با زنجير .
زنجير
(
zanjir
) و (
zenjir
) ص . پ .
صفت توصيفى كه بدان فيل را توصيف كنند مانند سر كه بدان اسب را توصيف نمايند چنان كه گويند ده زنجير فيل و صد سر اسب .
زنجير
(
zenjir
) و
زنجيرة
(
zenjirat
) ا . ع . انگشئك . و سپيدى كه بر ناخن نو جوانان ظاهر گردد .
زنجير جعد
(
zanjir - ja'd
) ص . پ .
آنكه زلفهاى وى به شكل زنجير باشد .
زنجير ساز
(
zanjir - s z
) ا . پ كسى كه زنجير مىسازد .
زنجيرك
(
zanjirak
) ا . پ . مصغر زنجير يعنى زنجير كوچك . و نازك كارى كه نويسندگان در تحريرات خود و حجاران در حجارى به كار مىبرند .
زنجيرگر
(
zanjir - gar
) ا . پ .
زنجير ساز .
زنجير موى
(
zanjir - muy
) ص . پ .
زنجير جعد .
زنجيره
(
zanjire
) ا . پ . هر چيز مانا بزنجير . و حاشيه و كنارهء گرداگرد تصوير .
و دايرههائى كه به روى سطح آب متشكل مىشوند .
و نقطههاى سپيدى كه به روى ناخن پديد مىآيند .
زنجيرى
(
zanjiri
) ا و ص . پ .
ديوانه .
زنجيريان
(
zanjiriy n
) پ . ج .
زنجيرى ، ديوانگان .
زنجيل
(
zenjil
) ا . ع . مرد سست اندام و ضعيف .
زنچك
(
zancak
) ا . پ . زن فاحشه و روسپى و زن ناپارسا و ناپاك .
زنچه
(
zance
) ا . پ . روسپى .
زنح
(
zanh
) م . ع . زنح زنحا ( از باب فتح ) : ستود . و راند . و تنگى نمود در معامله و تنگ گرفت .
زنح
(
zonoh
) ا . ع . پاداش دهندگان بر خير و يا بر شر .
زنخ
(
zanx
) م . ع . برداشتن بزغاله سر خود را وقت شير مكيدن از جهة درماندن شير بگلو و يا خشكى حلق ( و الفعل من ضرب و نصر ) . زنوخ مثله .
زنخ
(
zanax
) ا . پ . چانه و ذقن و آن جزء از صورت كه واقع در زير دهان مىباشد . و زنخدان و مغاك چانه . و سخن و گفت و شنيد و مكالمه و گفتگو . و سخن هرزه و بىنفع و لا طايل و بيهوده و خالى از معنى . و لاف و گزاف . و زنخ بر خون زدن : خجل شدن و خجالت كشيدن . و زنخ زدن : افسانه گوئى و سخن سرائى و قصه خوانى كردن . و سخنان بىنفع و لا طائل و هرزه و بيهوده گفتن . و لاف زدن .
زنخ
(
zanax
) م . ع . زنخ الدهن زنخا ( از باب سمع ) : مزه برگشته و متغير گرديد آن روغن . و زنخ السخل :
برداشت بزغاله سر خود را وقت مكيدن شير از درمان شير بگلو و يا خشكى حلق .
زنخ
(
zanex
) ص . ع . دهن زنخ :
روغن متغير و مزه برگشته .
زنخة
(
zanexat
) ص . ع . مونث زنخ .
و ابل زنخة : شترانى كه شكنبهء آنها از شدت تشنگى تنگ شده باشد .
زنخدان
(
zanax - d n
) ا . پ . چانه و زنخ و ذقن . و زير چانه . و چاه زنخدان : چالى زنخ .
زنخرة
(
zanxarat
) م . ع . زنخر بمنخره زنخرة : دميد در سوراخ بينى وى .
زنخك
(
zonoxk
) ا . پ . يك نوع خوراك قابضى .
زن خواسته
(
zan - x ste
) ا . پ .
مرد كدخدا .
زند
(
zand
) ا . پ . كتاب آسمانى كه برشت زردشت نازل شده . و صحف حضرت ابراهيم خليل . و چخماخ و آتش زنه يعنى قطعهء آهنى كه چون بر سنگ زنند از آن آتش برجهد . و نيز چوبى كه بر بالاى چوب ديگر گذارند و چوب زيرين را مانند بر ماه بعنف بگردانند تا از آن آتش بهم رسد و چوب بالا را زند و زيرين را پازند گويند . و نيز زند :
عظيم و بزرگ . و درخت مورد . و نام پهلوانى تورانى . و نام طايفهاى از لرها كه كريم خان و اخلاف وى از آن طايفهاند و قبل از قاجاريه در ايران مدتى سلطنت كردنده