زخم ناخن : ريشى كه از اثر ناخن و خراش آن پديد آمده . و رقزم منجمان . و چشم زخم : صدمهاى كه از چشم بد عارض گردد .
و نگاه شوخ . و باصطلاح نردبازان يك زخم تك خال را گويند و دو يك زخم دو تك خال .
زخم
(
zaxm
) م . ع . زخمه زخما ( از باب فتح ) : سخت راند آن را .
زخم
(
zaxam
) م . ع . زخم اللحم زخما ( از باب سمع ) : تباه شد و گنديد گوشت .
زخم
(
zaxem
) ص . ع . گنديدهء تباه شدهء فاسد گشته .
زخماء
(
zaxm '
) ص . ع . زن گنده بو .
زخم آزماى
(
zaxm - zm y
) ص .
پ . مكرر زخم خورده .
زخم بنا
(
zaxm - ban
) ا . پ . تعمير بنا .
زخمة
(
zaxamat
) ا . ع . بوى چربش تباه شده . يق . فيه زخمة . او خاص بلحم السبع .
زخم خورده
(
zaxm - xorde
) و
زخم چين
(
zaxm - cin
) ص . پ . مجروح و آنكه جراحت بر وى وارد آمده باشد و زده شده .
زخمدار
(
zaxm - d r
) ص . پ . مجروح و مضروب و زده شده .
زخم رس
(
zaxm - ras
) ص . پ . جارح و نافذ .
زخم زده
(
zaxm - zade
) ص . پ .
مجروح و زده شده .
زخم زن
(
zaxm - zan
) ص . پ . جارح .
و نافذ .
زخم كار
(
zaxm - k r
) ا . پ . تعمير بنا و زخم بنا .
زخمكارى
(
zaxm - k ri
) ا . پ . جراحت مهلك و كشنده .
زخمناك
(
zaxm - n k
) ص . پ . مجروح و مضروب و داراى زخم .
زخمه
(
zaxme
) ا . پ . مضراب و آلتى كه سازندهها بدان ساز نوازند .
زخمى
(
zaxmi
) ا . پ . مجروح و زخمدار .
زخناره
(
zaxn re
) ا . پ . زخاره و زختاره و شاخ درخت .
ز خود
(
zexod
) م ف . پ . بىخود و بيهوش . و ز خود شدن : بيهوش شدن و از خود رفتن و مدهوش گشتن و بيحس گشتن .
زخور
(
zoxur
) م . ع . زخر زخرا و زخورا . مر . زخر .
زخور
(
zaxur
) ص . ع . نبات زخور :
گياه تازهء بهم پيچيدهء آبدار .
زخورى
(
zaxuriyy
) ص . ع . نبات زخورى : گياه تازهء بهم پيچيدهء آبدار . و و كلام زخورى : سخن متكبرانه .
زخومة
(
zaxumat
) ص . ع . زن گنده بو و زخماء .
زخون
(
zaxun
) ا . پ . كبر و غرور و خود بينى .
زخيخ
(
zaxix
) م . ع . زخ زخا و زخيخا . مر . زخ .
زخيف
(
zaxif
) م . ع . زخف زخفا و زخيفا . مر . زخف .
زد
(
zad
) پ . ح م . زدن . وا . لطمه و ضرب و صدمه و مشت و كوب . و نبرد و جنگ و كار زار و پيكار و رزم . و زد و خورد :
جنگ و مجادله و محاربه . و زد و كوب :
جنگ و نبرد .
زدا
(
zed
) ص . پ . زداينده و پاكيزه كننده . و صيقلى كننده . و محو نمايندهء زنگ و چرك و جلا دهنده . و برطرفكننده و دفع كننده و هميشه اين كلمه بطور تركيب استعمال مىگردد . مانند ظلمت زدا يعنى دفعكنندهء تاريكى و ظلمت كه مراد آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم باشد . و غم زدا يعنى بر طرف نمايندهء غم و الم . و زدا كرن : صيقل كردن و جلا دادن .
زدانيدن
(
zad nidan
) ف م . پ . سبب زدن شدن و زدن فرمودن .
زداى
(
zed y
) پ . ح م . زداييدن .
و ص . پاكيزهكننده و صاف نماينده و جلا دهنده و زداينده .
زدايانيدن
(
zed y nidan
) ف م . پ .
زدودن كنانيدن و زداييدن فرمودن .
زداينده
(
zed yande
) افا . پ . صيقل كننده و صيقلگر و جلادهنده .
زداييدن
(
zed yidan
) ف م . پ . پاك كردن و پاكيزه ساختن و صاف كردن و جلا دادن و زدودن .
زدب
(
zedb
) ا . ع . حصه و بهرهء از چيزى ج : ازداب .
زدر
(
zadr
) ا . ع . سينه ( لغة فى الصدر ) .
زدر
(
zadr
) م . ع . بازگشتن ( و الفعل من نصر ) . و منه قوله تعالى :
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً
فى قرائة اى يصدر .
زدر
(
zadar
) م ف . پ . بالا و فوقانى و زير .
زدر
(
zedar
) ص و م ف . پ . لايق و سزاوار و درخور . و نيز مخفف ازدر .
زدع
(
zad '
) م . ع . گائيدن ( و الفعل من فتح ) . يق : زدع المراة اى جامعها .
زدق
(
zedq
) م . ع . لغة فى الصدق .
يق : انا ازدق منه اى اصدق .
زدگى
(
zadagi
) م . پ . صدمه و ضرب و كوب و ضربه و مشت .
زدن
(
zadan
) ف ل و م . پ . وارد آوردن