شرابى كه از آن لته پس از تر شدن از شراب مىچكد . و ريش كندن : تشويش بىفائده كشيدن . و ريش گاو : مردم احمق و ابله و طامع و صاحب آمال و آرزوى دور و دراز مانند كسى كه همه روزه صبح از خانهء خود بدر آيد باميد اينكه در راه گنجى يابد و چنين و چنان كند . و افسار گاو .
ريش
(
rayac
) ا . ع . بسيارى موى در هر دو گوش و روى .
ريش
(
rayec
) و (
rayyec
) ص . ع .
كلاء ريش : گياه بسيار بزرگ . و كذلك
ريش
(
rayyecon
) .
ريشائيل
(
ric il
) ص . پ . كسى كه ريش دراز داشته باشد .
ريش بابا
(
ric - b b
) ا . پ . قسمى از انگور .
ريش بچه
(
ric - bac ? e
) ا . پ . ريش كوچك . و عنفقة يعنى موى پارهء ما بين لب زيرين و زنخ .
ريش برآمده
(
ric - bar - made
) ا . پ . متقرح و مجروح .
ريش بز
(
ric - boz
) ا . پ . شنگ كه بتازى لحية التيس گويند .
ريشپرداز
(
ric - pard z
) ص . پ .
آنكه ريش خود را نيك آرايش مىكند .
ريشة
(
ricat
) ا . ع . يك پر مرغ . و نام پدر قبيلهاى .
ريشتاب
(
ric - t b
) ا . پ . ريش مجعد .
ريشتن
(
rictan
) ف ل و م . پ . كوشش كردن . و آهسته سخن گفتن . و رشتن و ريسمان كردن . و معاف كردن و عفو نمودن و آزاد كردن و رهانيدن .
ريشته
(
ricte
) ا . پ . هر چيز تافته شده مانند پليتهء چراغ و فتيلهء توپ . و رشته يعنى تراشههاى خمير كه از آن آش و پلاو و جز آن سازند .
ريشچه
(
ric - c ? e
) ا . پ . ريش بچه .
ريشخند
(
ric - xand
) ا و ص . پ . تملق و خوش آمد . و تكريم و تواضع از روى استهزا .
و سخريه و مسخره و استهزا . و توقع و تمنا و اميد . و مضحكه و شايان استهزا و خنده . و متملق و چاپلوس . و خماز و خر الاغ . و ريشخند كردن : تمسخر كردن و استهزا و مسخره نمودن .
ريشخنده
(
ric - xande
) ا و ص . پ .
ريشخند .
ريشخندى
(
ric - xandi
) ا . پ . مضحكه و سخريه و اين كلمه را در صورتى مىگويند كه شخص كار پستى را كه لايق وى نباشد مرتكب گردد .
ريش خوك
(
ric - xuk
) ا . پ . بيمارى خنازير و سراجه .
ريشدار
(
ric - d r
) ص . پ . ريش برآورده و داراى ريش .
ريش ريش
(
ric - ric
) ص و م ف . پ .
ريشه ريشه .
ريشساز
(
ric - s z
) ا . پ . پزشك و طبيب . و جراح .
ريش سفيد
(
ric - safid
) ا و ص . پ .
پير مرد و مسن . و رئيس و سركار . و كدخداى محله و ده .
ريش سياه
(
ric - siy h
) ا . پ . مرد جوان .
ريش كن
(
ric - kan
) ص . پ . آنكه كوشش بيهوده مىكند . و نامراد و محروم .
ريش گاو
(
ric - g v
) ص . پ . مردم احمق و ابله و طامع . مر . ريش .
ريشم
(
ricam
) و (
reycam
) ا . پ . ابريشم .
ريشمال
(
ric - m l
) ص . پ . ديوث و بىحميت . و بيغيرت .
ريشمالى
(
ric - m li
) ا . پ . ديوثى و بىحميتى و بىغيرتى .
ريشمان
(
ricm n
) و
ريشمانى
(
ricm ni
) ص . پ . ابريشمين .
ريشمى
(
ricmi
) و
ريشمينه
(
ricmine
) ص . پ . ابريشمين .
ريشناك
(
ric - n k
) ص . پ . خسته و ريشدار و مجروح .
ريشو
(
ricu
) ص . پ . مرد بزرگ ريش ضد كوسه .
ريشور
(
ricvar
) و (
ricur
) ص . پ .
ريشو ضد كوسه .
ريشه
(
rice
) ا . پ . طراز و تارهاى پنبئين و يا ابريشمين و جز آن كه از چيزى آويزان باشد . و طرهء دستار . و زلف . و ليف و تارهاى انبه . و الياف خرمابن . و دستك درخت انگور . و پلك چشم . و موى در اندام آدمى . و هر چيز تافته شده مانند پليتهء چراغ و فتيلهء توپ . و بيخ هر چيزى . و آن جزء از درخت كه در زير خاك مىباشد . و بيمارى رشته و عرق مدنى . و ريشهء بابا آدم :
اصل اللوف . و ريشهء بنفشه : ايرسا .
و ريشهء جوز : خولنجان . و ريشهء دستار :
طرهء دستار . و ريشهء سبحانيه : كسوتى مر مرشدان را كه بر سر بندند .
ريشه
(
rice
) و (
reyce
) ا . پ . ريش و زخم و جراحت .
ريشهپرداز
(
rice - pard z
) ص . پ .
كسى و يا چيزى كه زخم را به مىكند .
ريشهدار
(
rice - d r
) ص . پ . مجروح و ريشدار .
ريشه ريشه
(
rice - rice
) ص و م ف . پ .